Επίσκεψη Μακρόν: Συμφωνία θωράκισης

Φτάνει σήμερα στα μέρη μας ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και, αν και μας έχει κοστίσει κάτι παραπάνω αυτή η ιστορία της ελληνογαλλικής συμμαχίας, διαχρονικά (από την εποχή Κωνσταντίνου Καραμανλή – Ζισκάρ ντ’ Εστέν…), καλό είναι που έρχεται ο γάλλος πρόεδρος, και ακόμη καλύτερο το ότι θα υπογραφεί η ανανέωση της συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Σε έναν κόσμο που βρίσκεται σε διαρκή αναταραχή, το να έχεις στο πλευρό σου μια τέτοια δύναμη όπως η Γαλλία, όσο να πεις, είναι ένα σοβαρό asset για τη χώρα. Ειδικά αυτή την περίοδο που το ΝΑΤΟ κλονίζεται και οι παραδοσιακές σχέσεις στη Δύση διέρχονται τέτοιας έκτασης κρίση εξαιτίας της παράλογης συμπεριφοράς του Λευκού Οίκου.

Συνοψίζω: μια χαρά είναι η επίσκεψη του Μακρόν στην Αθήνα, πολύ θετική εξέλιξη η ανανέωση ή η παράταση της αμυντικής συμφωνίας και, παρότι, όπως προανέφερα, μας κοστίζει κομματάκι ακριβούτσικα (πανάκριβα τα Rafale, πολύ περισσότερο οι Belh@rra…), γκρίνιες δεν πρέπει να υπάρχουν. Και να αναγνωρίσουμε, ευκαιρίας δοθείσης, ότι είναι επιτυχία προσωπικά του Κυριάκου Α’ αυτή η συμφωνία. Θωρακίζεται η χώρα έναντι οποιασδήποτε απειλής – όσες ενστάσεις και να έχει κάποιος, ο οποίος θεωρεί ότι η Ελλάδα πρέπει να απέχει απ΄ ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Διότι Ελβετία δεν θα γίνουμε ποτέ, αυτό είναι ξεκαθαρισμένο αιώνες τώρα…

«Update στα προβλήματα της χώρας»

Τελικά για χθες το περιμέναμε το καλό το νέο (καλό, λέμε τώρα…), της ανακοίνωσης της Διακήρυξης του κόμματος Τσίπρα, πλην όμως δεν ήρθε. Ολα είναι προφανώς συνάρτηση του τι σκέφτεται να κάνει ο πρόεδρος Κυριάκος Α’, δεν βλέπω κάτι άλλο. Για κάποιο λόγο ο εξ εφέδρων πρόεδρος Τσίπρας είχε πειστεί ότι ο Πρωθυπουργός, στριμωγμένος στα σχοινιά από τα σκάνδαλα, θα αναζητούσε διέξοδο στις πρόωρες εκλογές σύντομα, άρα θα έπρεπε να έχει ανακοινώσει και το δικό του κόμμα να προλάβει στη χαρά. Αυτό όμως δεν φαίνεται, επί του παρόντος τουλάχιστον, να έχει κάποια σχέση με την πραγματικότητα, οπότε, σου λέει κι ο άλλος, πάμε αργότερα, να είμαστε και καλύτερα προετοιμασμένοι.

Ετσι αρχίζει σποραδικές δημόσιες εμφανίσεις, όχι για το «παραμύθι», αλλά γενικότερα, σε μια προσπάθεια να είναι παρών, χωρίς να κάνει πράγματα τα οποία να δημιουργούν την εντύπωση πως τον εξαναγκάζουν οι εξελίξεις. Χαλαρά. Να, ας πούμε, τη Δευτέρα θα συναντήσει νέους σε έναν χώρο, στην 3ης Σεπτεμβρίου, προκειμένου να συζητήσει μαζί τους θέματα απασχόλησης, εκπαίδευσης και τα συναφή. «Κάνει update στα προβλήματα της χώρας», μου είπε ένας δικός του, πράγμα που δεν το βρίσκω κατ΄ ανάγκην κακό…

Διαλυτικές τάσεις στον ΣΥΡΙΖΑ

Κακό είναι αυτό που κάνουν στον ΣΥΡΙΖΑ ορισμένοι οι οποίοι δεν βλέπουν την ώρα να ανακοινώσει την ίδρυση του κόμματος για να τρέξουν αλαλάζοντες να ενταχθούν σε αυτό. Βουλευτές που κανονικά θα έπρεπε να υποστηρίζουν το κόμμα τους, αφού δεν υπάρχει απόφαση για την αυτοδιάλυσή του, δηλώνουν από τώρα έτοιμοι να ενταχθούν στον καινούργιο φορέα, επιτείνοντας με τον τρόπο αυτό τις διαλυτικές τάσεις. Ενας Παναγιωτόπουλος από την Πάτρα και ο Συμεών Κεδίκογλου, φίλος μου, από την Εύβοια δεν άφησαν πρόσφατα κανένα περιθώριο παρερμηνειών – είναι έτοιμοι να προσχωρήσουν. Αλλά από τη στιγμή που ο Τσίπρας έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να δεχτεί εν ενεργεία βουλευτές στο νέο κόμμα και ότι οποιοσδήποτε θέλει να ενταχθεί σε αυτό πρέπει προηγουμένως να παραιτηθεί από τη Βουλή, γιατί δεν παραιτούνται, ώστε να καταλάβουν οι επιλαχόντες τη θέση τους στο κοινοβούλιο; Τι ξεφτιλίκι είναι αυτό, να κρατάνε βουλευτικές έδρες σε κόμμα από το οποίο έχουν ήδη προαναγγείλει ότι θα αποχωρήσουν; Δεν τους τιμάει το γεγονός και, επιπλέον, απορώ και με τις αντοχές του προέδρου Σωκράτη (Φάμελλου). Που δεν τους δείχνει από τώρα την πόρτα.

Προσκυνητής στο τοτέμ «Τσίπρας»

Εκτός πια κι αν σκέφτεται κι αυτός πότε θα την κάνει από την ίδια πόρτα, προσκυνητής στο τοτέμ «Τσίπρας». Διότι και αυτό έχει ακουστεί, και δεν το διακινεί, όπως λένε οι κακές οι γλώσσες (τι κακές; Δηλητήριο…), μόνο ο «πολλά βαρύς και όχι» Πολάκης. Το θεωρούν ως δεδομένο και άλλοι. Οπότε, αν συμβαίνει αυτό, πώς να δείξει στους άλλους την πόρτα της εξόδου; Σου λέει, κάτσε να πάρουμε το πούλμαν να πάμε όλοι μαζί.

(Οχι όμως ο δικός μου, ο «πολλά βαρύς και όχι». Αυτός θα μείνει πίσω – θυμηθείτε με…)

Νταηλίκια εκ του ασφαλούς

Τώρα που κατακάθισε ο κουρνιαχτός από τις ψηφοφορίες για την άρση των ασυλιών των 13 βουλευτών της Νέας… Δικογραφίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, να υπενθυμίσω για μία ακόμη φορά ότι όσα κατά καιρούς ακούτε για διαφοροποιήσεις βουλευτών, για ανταρσίες, για καταψηφίσεις κόντρα στη γραμμή, δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια ανακυκλούμενη συζήτηση στο Περιστύλιο της Βουλής, εκεί όπου κόβουν βόλτες πολιτικοί και δημοσιογράφοι.

Επί της ουσίας δεν υπάρχει τίποτε από πίσω. Λεονταρισμοί, κορδακισμοί και νταηλίκια εκ του ασφαλούς είναι όλα αυτά. Οταν ο βουλευτής, ο κάθε βουλευτής, γνωρίζει πως οτιδήποτε σχεδιάζει να κάνει κόντρα στη γραμμή εμπεριέχει τον κίνδυνο οι επόμενες εκλογές να τον βρουν εκτός ψηφοδελτίων, όχι μόνο δεν θα φέρει αντίρρηση στη «βούληση του προέδρου», αλλά θα υπερθεματίσει κιόλας. Υπό την έννοια αυτή, όλα πήγαν ρολόι για το Μέγαρο Μαξίμου στις ψηφοφορίες.

Ενας βουλευτής δεν ψήφισε, ο Χρυσομάλλης, ο οποίος έτσι κι αλλιώς είναι «φευγάτος», λόγω της στενής σχέσης που έχει με τον Αντώνη Σαμαρά, και ο δεύτερος είναι ο Στέλιος Πέτσας, που, αν και του Κυριάκου άνθρωπος, είπε ένα «ως εδώ, και δεν με ενδιαφέρει τίποτε». Πού είναι οι 40, 50, 60 βουλευτές που υποτίθεται ότι θα διαφοροποιούνταν και θα καταψήφιζαν τις άρσεις ασυλίας; Τους έφαγε το σκοτάδι της δεύτερης σκέψης: να καταψηφίσω, αλλά μετά θα με βάλει στο ψηφοδέλτιο ο άλλος;

Οχι, δεν θα σε βάλει, και ειδικά στη φάση που βρίσκεται. Και κάνει τόσο κρύο εκεί έξω, πίστεψέ με…

Απάντηση στις επιθέσεις

Από όλα όσα είπε χθες στους Δελφούς, στο Forum, η ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι, εγώ κρατώ το ακόλουθο, το οποίο θεωρώ ότι είναι και η σοβαρότερη απάντηση στις επιθέσεις που δέχτηκε ο θεσμός, και το ελληνικό του παράρτημα, από τον πρόεδρο Κυριάκο Α’, υπουργούς, βουλευτές και τον φιλοκυβερνητικό Τύπο, πάντα πρόθυμο να συνδράμει την κυβέρνηση στις κακοτυχίες της:

«Δεν σχολιάζω τι λένε οι πολιτικοί. Απορρίπτω κάθε κατηγορία και στέκομαι στο πλευρό κάθε δικαστικού, τέτοιοι ισχυρισμοί δεν είναι αληθείς. Νομίζω, όλος αυτός ο θόρυβος αποτελεί προσπάθεια να στρέψει την προσοχή από την ουσία του ζητήματος. Και η ουσία δεν αφορά την ανανέωση της θητείας της Εισαγγελίας, αλλά τι συνέβη στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Σας θυμίζω τι είπα τον Οκτώβριο εδώ στην Ελλάδα: ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ακρωνύμιο της διαφθοράς και του νεποτισμού. Εχω εμπιστοσύνη στους έλληνες πολίτες ότι θα μπορέσουν να εστιάσουν εκεί που πρέπει».

Τα είπε όλα η γυναίκα, δεν χρειάζεται κανείς σχολιασμός. Κανείς όμως! Το θέμα είναι η λεηλασία του ΟΠΕΚΕΠΕ, όχι το αν φτάνουν κατά δόσεις οι δικογραφίες στη Βουλή. Και οι επιθέσεις γίνονται για έναν και μόνο λόγο – για τον αποπροσανατολισμό της κοινωνίας…