Με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή να κλονίζονται, η συζήτηση και ψήφιση των τεσσάρων συμβάσεων μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιρειών CHEVRON GREECE HOLDINGS και HELLENiQ UPSTREAM για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Πελοποννήσου και της Κρήτης, συνιστά ένα crash test για το πολιτικό σύστημα.
Οι διαβεβαιώσεις του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου ότι «δεν υπάρχει τίποτα γκρίζο, μυστικό, επιλήψιμο ή επιζήμιο» και ότι οι συμφωνίες αυτές δεν μπορούν να εκχωρήσουν κυριαρχικά δικαιώματα, δεν έπεισαν τις πολιτικές δυνάμεις. Και μπορεί η κυβέρνηση να διασφάλισε το «ναι» επί της αρχής του ΠΑΣΟΚ, ωστόσο το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναμένεται σήμερα στην ψηφοφορία να στηρίξει μόνο το σκέλος που αφορά τα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Πελοποννήσου και όχι της Κρήτης.
Οπως τόνισε ο Νίκος Ανδρουλάκης, υπάρχουν ορισμένα ιδιαίτερα προβληματικά στοιχεία κρίσιμης σημασίας για τα συμφέροντα της χώρας, εστιάζοντας στην παράγραφο 3 του άρθρου 30, η οποία, όπως υπογράμμισε, λέει ότι οι γεωγραφικές συντεταγμένες των νότιων και των πλευρικών ορίων της συμβατικής περιοχής «μπορούν να αναθεωρηθούν εάν στο μέλλον συναφθεί συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και γειτονικών κρατών» και ότι αν, μετά από μια τέτοια συμφωνία, κάποιο τμήμα της περιοχής βρεθεί εκτός ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ, τότε το τμήμα αυτό παύει αυτομάτως να αποτελεί μέρος της σύμβασης.
Η ανησυχία του ΠΑΣΟΚ για την παράγραφο 3
Κατά την ερμηνεία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ η ρήτρα που εισάγεται στην πράξη υπονομεύει τα απώτατα όρια που είχε θεσπίσει ο νόμος του ΠΑΣΟΚ – «ένας νόμος που είχε θωρακίσει νομικά τη χώρα απέναντι σε παράνομες απαιτήσεις της Τουρκίας», όπως είπε. Η ανησυχία του ΠΑΣΟΚ είναι ότι η επίμαχη παράγραφος 3 δεν αναφέρεται μόνο στα νότια όρια – όπου πράγματι δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία οριοθέτησης της Ελλάδας με τη Λιβύη, αλλά αναφέρεται και στα πλευρικά-ανατολικά όρια, «ακριβώς εκεί όπου ήδη υπάρχει συμφωνία: η τμηματική οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο».
Η αντίδραση του Παπασταύρου ήταν ότι «το ΠΑΣΟΚ για άλλη μια φορά δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων όσον αφορά αυτή την εθνική υπόθεση και απεδείχθη ότι παρασύρεται από μικροπολιτικές σκοπιμότητες». Διαβεβαίωσε δε τον Ανδρουλάκη ότι δεν αναφέρεται πουθενά η σύμβαση για πλευρικά ανατολικά, επισημαίνοντάς του πως «είναι σα να στεναχωριέστε που πετυχαίνουμε σ’ αυτό που δεν πετύχατε εσείς», ενώ απηύθυνε για μια ακόμα φορά έκκληση για «εθνική ομοψυχία και εθνική ενότητα». «Αφορά όλους μας και σας καλώ να υπερψηφίσετε τις συμβάσεις» δήλωσε. Αλλά και η Ελληνική Λύση, η οποία στην επιτροπή είχε ταχθεί υπέρ, φαίνεται να το ξανασκέφτεται προσανατολιζόμενη προς το «παρών», με τον Κυριάκο Βελόπουλο να εξυμνεί… την επταετία για τη «σοβαρή δουλειά στις εξορύξεις».
ΣΥΡΙΖΑ: «Κυβέρνηση – πλασιέ μεγάλων εταιρειών»
Στο «όχι» τοποθετείται ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον Σωκράτη Φάμελλο να κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να είναι πλασιέ των μεγάλων εταιρειών», με τον Παπασταύρου να αντεπιτίθεται λέγοντας πως «δεν ψηφίζει τη σύμβαση που διαπραγματεύτηκε και ψήφισε ως κυβέρνηση».
Σφοδρά πυρά εξαπέλυσε και ο γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, δηλώνοντας πως το νομοσχέδιο αφορά την παράδοση εγχώριων ενεργειακών πηγών στα μονοπωλιακά συμφέροντα και εμπλέκει περαιτέρω τη χώρα μας στον ενεργειακό πόλεμο που μαίνεται, ενώ τη συμφωνία καταψηφίζουν μαζί με το ΚΚΕ η Νέα Αριστερά και η Πλεύση Ελευθερίας (μένει να αποσαφηνίσει σήμερα τη θέση της και η Νίκη).
