Στις 16 Δεκεμβρίου 2021, συνέβησαν τρία γεγονότα. Το Citizen Lab και η Meta αποκάλυψαν τη δράση του Predator στην Ελλάδα, οι servers της Intellexa ξηλώθηκαν άρον – άρον από το data center που χρησιμοποιούσε στο Μαρούσι και η προπληρωμένη κάρτα που πλήρωνε τα μολυσμένα με spyware μηνύματα έκανε τις τελευταίες της κινήσεις.
Αν πιστεύετε στις μεταφυσικές συμπτώσεις, τότε ίσως πιστέψετε και στο αφήγημα που υπέγραψε «αναντίλεκτα» η ηγεσία της ελληνικής Δικαιοσύνης που ανέλαβε την έρευνα της υπόθεσης των υποκλοπών για να τελειώσει πιο «γρήγορα». Και πράγματι, τελείωσε γρήγορα. Ούτε πολιτικά πρόσωπα άγγιξε, ούτε καν τα θύματα δεν κάλεσε. Υπουργούς, αξιωματικούς, δικαστές, αυτούς που κατέστησαν εαυτούς συνεργούς στην παράνομη παρακολούθησή τους, με τα μυστικά του κράτους που χειρίζονταν να είναι προσβάσιμα σε ιδιώτες.
Δεν ερευνήθηκε ούτε καν η κάρτα που πλήρωσε τις υποκλοπές. Το πιο στοιχειώδες. Η κάρτα ενός Αιμίλιου Κοσμίδη, κρεοπώλη στο επάγγελμα. Ο αρμόδιος για την έρευνα, αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης, δεν ζήτησε ποτέ την πλήρη ανάλυση των κινήσεών της. Και τον ιδιοκτήτη της, όχι απλώς τον απάλλαξε, αλλά τον περιέγραψε ως έναν άσχετο «βιοπαλαιστή» που… ταλαιπωρήθηκε άδικα. Αποδέχθηκε μάλιστα τον εξωφρενικό ισχυρισμό ότι «κάποιος τρίτος» ενεργοποίησε και φόρτιζε την κάρτα με «δικό του PIN», παρά τις ρητές διαβεβαιώσεις της τράπεζας ότι κάτι τέτοιο δεν είναι τεχνικά δυνατό.
Με το που ζητήθηκε το αυτονόητο, η πλήρης κίνηση της κάρτας από την Εθνική Τράπεζα, έφτασαν στο δικαστήριο στοιχεία που αποτελούν τον απόλυτο εξευτελισμό της προκαταρκτικής έρευνας.
Η κάρτα εκδόθηκε το 2020 και χρησιμοποιήθηκε σε 155 συναλλαγές άνω των 3.300 ευρώ. Και τι αγόραζε; Domains, servers και πακέτα sms. Αγορές απολύτως φυσιολογικές, όχι αν πουλάς μπριζόλες, αλλά αν ανακατεύεσαι με τη σύγχρονη κρεαταγορά των ηλεκτρονικών παρακολουθήσεων. Αν π.χ. κάνεις «εξυπηρετήσεις στην ΕΥΠ», όπως ο φίλος που «θυμήθηκε» ο κρεοπώλης όταν απειλήθηκε στο δικαστήριο.
Ενα απλό excel της Εθνικής Τράπεζας, ελάχιστη πίεση σε μάρτυρες και δύο βαλίτσες έγγραφα, που συνέλεξαν επίμονα θύματα και δημοσιογράφοι. Αυτά αρκούσαν για να αποδειχθεί πως δεν είναι τρελοί όσοι έβλεπαν σκευωρία και συγκάλυψη. Ισως ήθελε και λίγο θάρρος. Θάρρος, ναι. Γιατί στην Ελλάδα του 2026, το να κάνεις απλώς τη δουλειά σου ως δικαστής, φαντάζει πλέον επαναστατική πράξη.
