Η «Monde» τους μέτρησε: ήταν εκεί ο Φρανσουά Ολάντ (πρώην πρόεδρος της Γαλλίας), ο Ζαν Γκλαβανί (πρόεδρος του Ινστιτούτου Φρανσουά Μιτεράν), ο Αμέν Μπαρκί (εθνικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος), έξι γερουσιαστές και δέκα τοπικοί αξιωματούχοι. Ο επικεφαλής του PS Ολιβιέ Φορ απουσίαζε, όπως κι ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, είχαν ραντεβού με τον πρωθυπουργό. Δεν ήταν εκεί ούτε ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, το μοναδικό ηγετικό στέλεχος της Αριστεράς που θυμάται ακόμη με τρυφερότητα τον «Γέρο». «Κύριε Μελανσόν, έχετε μια εφημερίδα, μην την εγκαταλείψετε ποτέ», του είχε πει εκείνος στα τέλη της δεκαετίας του ’80, όταν ο νεαρός τότε σοσιαλιστής έβγαζε το εβδομαδιαίο έντυπο «Δεδομένα και επιχειρήματα στ’ αριστερά». Δυστυχώς για την Αριστερά, ο Μελανσόν δεν τον άκουσε.
Ο «Γέρος» είναι ο Φρανσουά Μιτεράν, που χθες έκλεισαν 30 χρόνια ακριβώς από τον θάνατό του. Και το «εκεί» είναι το Ζαρνάκ, η γενέτειρά του. Η κληρονομιά του στην Αριστερά σιγά – σιγά σβήνει, παρατηρεί η «Monde». Αντίθετα με πολιτικούς όπως ο Ζαν Ζορές, ο Λεόν Μπλουμ ή ο Πιερ Μαντές Φρανς, που κυβέρνησαν είτε για λίγους μήνες είτε καθόλου, ο άνθρωπος που κυριάρχησε για 14 χρόνια στην πολιτική ζωή της Γαλλίας δεν ασκεί πλέον καμιά γοητεία. Πολλοί διαμαρτύρονται. «Με το να αγνοούν το παρελθόν, το Σοσιαλιστικό Κόμμα και η Αριστερά δεν θα μπορέσουν να οικοδομήσουν ένα μέλλον», λέει η Ντομινίκ Μπερτινοτί, υπεύθυνη των προεδρικών αρχείων του Μιτεράν. Αλλά είναι 72 ετών, έχει άλλες προσλαμβάνουσες, έζησε σε έναν διαφορετικό κόσμο.
Θα μπορούσε ο Τραμπ να χλευάσει έναν Μιτεράν όπως χλεύασε χθες τον Μακρόν για τα υποτιθέμενα παρακάλια του να μη δημοσιοποιήσει τη συμφωνία του για τον τριπλασιασμό των τιμών των φαρμάκων; Ναι, θα απαντούσε κάποιος, ο αμερικανός πρόεδρος είναι αδίστακτος, είναι χυδαίος, όπως είναι και παθολογικός ψεύτης. Οχι, θα απαντούσε κάποιος άλλος, ο μακαρίτης δεν θα έδινε ποτέ δικαιώματα. Στην πραγματικότητα, η ίδια η ερώτηση είναι άτοπη, γιατί ανακατεύει δύο εποχές που δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Τριάντα χρόνια, όπως τριάντα δεκαετίες.
Παρεμπιπτόντως, ο Μακρόν απάντησε χθες στον Τραμπ. Εστω κι αν δεν είναι καθηγητής διεθνούς δικαίου, όπως είπε χθες ο Αγγελος Συρίγος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη προσπαθώντας να δικαιολογήσει το επικό «δεν είναι η στιγμή να κρίνουμε τη νομιμότητα των ενεργειών του Τραμπ», ο γάλλος πρόεδρος είπε χθες στην παραδοσιακή του ομιλία προς τους γάλλους πρεσβευτές ότι η Ουάσιγκτον απομακρύνεται σταδιακά από ορισμένους συμμάχους αδιαφορώντας για τους διεθνείς κανόνες. Στις διπλωματικές σχέσεις παρατηρείται μια όλο και πιο έντονη «νεοαποικιακή επιθετικότητα», πρόσθεσε, καταλήγοντας ότι «απορρίπτουμε τη νέα αποικιοκρατία και τον νέο ιμπεριαλισμό, όπως απορρίπτουμε την υποτέλεια και την ηττοπάθεια».
Δεν ξέρω σε ποιους αναφέρεται ο πρώτος πληθυντικός που χρησιμοποίησε. Αν πάντως η Ευρώπη αρχίσει επιτέλους να ξυπνάει, θα το οφείλει στον Τραμπ.
