Η ανάληψη της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης από την Κυπριακή Δημοκρατία ανοίγει θετικές προοπτικές και δυναμικές και για την εν λόγω χώρα και για το σύνολο των χωρών της ΕΕ. Κατ’ αρχάς συμβαίνει σε μια εξόχως κρίσιμη στιγμή όπου η Ενωση και μεγάλους βαθμούς ολοκλήρωσης οφείλει να κάνει και μια πιο συνεκτική στρατηγική να δρομολογήσει. Η τελευταία θα έχει πεδία την ενεργειακή επάρκεια, τις θωρακίσεις στο κλίμα και τις φυσικές προκλήσεις, τα οικονομικά και δημοσιονομικά διακυβεύματα – με μια επιπλέον χώρα εντός ευρώ ήδη όπως είναι η Βουλγαρία – και βέβαια τη νέα γεωπολιτική πλεύση που απαιτεί και σκληρότερους όρους κοινής άμυνας και αποτροπής έναντι πολλαπλών αναθεωρήσεων.
Η ίδια δε η Κύπρος έχει πάντα ανοιχτό το μείζον θέμα της διχοτόμησης και μια περίοδος όπου η ίδια προεδρεύει στην ΕΕ αν μην τι άλλο επικαιροποιεί και το άλυτο δικό της ζήτημα έναντι της Τουρκίας. Μια καλή δε ευκαιρία καταγράφεται και για τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας και Κύπρου αλλά και μια μεταξύ τους δυνατότερη σύσφιγξη σε πεδία και σε συγκερασμό με τα νέα γεωπολιτικά σχήματα στη ΝΑ Μεσόγειο.
Η Κύπρος μπορεί να εγγυηθεί μια δημιουργική προεδρία με σαφείς κόκκινες γραμμές όπου απαιτείται αλλά και με προωθητικές κινήσεις ως προς τη διαφύλαξη της ενότητας της ΕΕ και των νέων προκλήσεων στη ρευστή εποχή που διανύουμε. Το θέμα είναι να δουν στην Κύπρο την περίοδο αυτή ως πεδίο θετικών επιτεύξεων.
