Είναι απεργία και μάλιστα για τα αυτονόητα

Με ρωτάτε αν η Πρωτομαγιά είναι ένας ανώφελος αναχρονισμός. Θα σας απαντήσω όχι με τα δικά μου λόγια, αλλά με αυτά του σπουδαίου Ερικ Χόμπσμπομ, που στο τελευταίο του πόνημα έγραψε πως ο εργαζόμενος της νεοφιλελεύθερης εποχής έχει, λαμβάνοντας φυσικά υπόψη τις ιστορικές αναλογίες, την κοινωνική θέση και τα δικαιώματα του ανθρώπου της προβιομηχανικής εποχής. Οπως, λοιπόν, χιλιάδες καταπιεσμένοι, εξαντλημένοι και πεινασμένοι εργάτες ενώθηκαν στην Πλατεία Haymarket του Σικάγου μια Πρωτομαγιά 139 χρόνια πριν για να διεκδικήσουν στοιχειώδεις ελευθερίες, έτσι και σήμερα οι εργαζόμενοι ζητούν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, δίκαιες αμοιβές, ισορροπία προσωπικού και επαγγελματικού χρόνου, ποιότητα ζωής.

Οταν σήμερα τη χώρα μας σαρώνει ένα θηριώδες κύμα ακρίβειας και στεγαστικής κρίσης, όταν 60% των ανθρώπων ομολογούν ότι δεν φθάνει ο μισθός να καλύψουν τις ανάγκες τους και 88% ότι κόβουν βασικά είδη διατροφής για να τα βγάλουν πέρα, τότε είναι φανερό ότι μόνο μια επιλογή υπάρχει για τον κόσμο της εργασίας. Η διεκδίκηση των αυτονόητων. Της επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων, του σχεδιασμού ενεργητικών πολιτικών για την ακρίβεια και τη στεγαστική κρίση και του προσδιορισμού του κατώτατου μισθού με ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και όχι με κυβερνητικές αποφάσεις. Διεκδικούμε ισχυρότερη εποπτεία του κράτους στους χώρους εργασίας για να τηρείται η νομιμότητα και για να υπάρχει πλαίσιο προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων. Διεκδικούμε ποιοτικά δημόσια αγαθά, παιδεία και υγεία για όλους. Διεκδικούμε να μη μένει κανένας πολίτης στο περιθώριο της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, διεκδικούμε για κάθε παιδί να έχει ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση και στην αγορά εργασίας. Και, ναι! Η 1η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης και αγώνα, ημέρα διεκδίκησης. Είναι απεργία και όχι αργία.

Ο Γιάννης Παναγόπουλος είναι πρόεδρος της ΓΣΕΕ