Σύστημα Ρεάλ

Να είσαι κάτοχος του Τσάμπιονς Λιγκ. Να έχεις κατακτήσει 15 τρόπαια, πάνω από τα διπλάσια από τον δεύτερο, να μην έχεις χάσει ποτέ σε τελικό στη σύγχρονη εποχή της διοργάνωσης και να σε αποδομούν μέσα σε λίγες λέξεις για μία κακή βραδιά στη βάρδια.

Κι όμως, αυτή είναι η πραγματικότητα στην οποία ζει η Ρεάλ Μαδρίτης και όσοι την απαρτίζουν. Φαίνεται σκληρό, ίσως και άδικο, ωστόσο περικλείει το μεγάλο μυστικό που έχει μετατρέψει αυτόν τον σύλλογο στον κορυφαίο του κόσμου.

Η κεντρική ιδέα αυτής της αντιμετώπισης, που δεν περιορίζεται μόνο στα στενά πλαίσια του Τύπου αλλά εκτείνεται και στην εξέδρα, λέει πως «δεν επαναπαυόμαστε ποτέ στις δάφνες μας». Από τη στιγμή που τα τρόπαια τοποθετούνται στη θέση τους τα πάντα ξεκινούν ξανά από την αρχή.

Η Ρεάλ και ο κόσμος της αρνείται να ζήσει στο παρελθόν. Στην περίπτωσή της ισχύει η ρήση που λέει πως η δόξα είναι σαν το θαλασσόνερο. Δεν σε ξεδιψά ποτέ.

Η αμφισβήτηση, η σκληρή και πολλές φορές άδικη κριτική και η απουσία δικαιολογιών είναι οι πραγματικοί Γκαλάκτικος αυτής της ομάδας.

Σε οποιοδήποτε άλλο κλαμπ κέρδιζε ο Κάρλο Αντσελότι τρία Τσάμπιονς Λιγκ σε διάστημα δέκα χρόνων και συνολικά 15 τρόπαια, ρεκόρ στην ιστορία της Ρεάλ, όχι μόνο δεν θα του ασκούσαν κριτική αλλά θα του έφτιαχναν άγαλμα, όπως συνέβη με τον Αλεξ Φέργκιουσον στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Κι ας κατέκτησε δύο «Ιερά Δισκοπότηρα» όχι σε δέκα αλλά σε 27 χρόνια.

Αν δεν ξέρεις ποιος είναι ο Αντσελότι, τι έχει πετύχει ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόμενος στη μεγάλη Μίλαν του Αρίγκο Σάκι και ως προπονητής των πέντε Τσάμπιονς Λιγκ και των δεκάδων άλλων τίτλων και διαβάσεις γι’ αυτόν κριτική του μαδριλένικου Τύπου έπειτα από ήττα της Ρεάλ, σχηματίζεις την άποψη πως είναι ένα άπειρο παιδαρέλι που τώρα μαθαίνει τα μυστικά των πάγκων.

Δεν είναι προσωπικό το ζήτημα. Ετσι λειτουργεί το «σύστημα Ρεάλ» το οποίο δεν μπορούν να το αντέξουν όλοι. Ο θρύλος της ομάδας (ως παίκτης) Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο έμεινε μόλις 22 ημέρες με την ιδιότητα του προπονητή. Ο διάδοχός του Γκους Χίντινκ μόλις 34 παιχνίδια και ο επόμενος, Τζον Τόσακ 37. Ο Βιθέντε ντελ Μπόσκε των δύο Τσάμπιονς Λιγκ απολύθηκε την επομένη της κατάκτησης της Λα Λίγκα, ενώ την πόρτα της εξόδου είδε και ο Μανουέλ Πελεγκρίνι που κατέχει το υψηλότερο ποσοστό νικών (75%) στην ιστορία του κλαμπ, γιατί πολύ απλά δεν μετουσιώθηκε σε τίτλους.

Την ίδια τύχη θα έχει και ο Αντσελότι σε λίγες εβδομάδες, με τη διαφορά πως το διαζύγιο θα παρουσιαστεί βελούδινο, λόγω της φιλίας του με τον πρόεδρο Φλορεντίνο Πέρεθ και των 15 τροπαίων του.