Η αδιανόητη απόφαση για τους σάκους ιματισμού

Δεν είναι ελληνική πρωτοτυπία. Το είχα συναντήσει και σε major marathon παρακαλώ και είχα φρίξει. Στη Νέα Υόρκη μού συνέβη όταν αγωνίστηκα το 2023. Μετά την πανδημία καθιέρωσαν αυτή την απαράδεκτη πρακτική να μην μπορείς να παραδώσεις σάκο ιματισμού λίγο πριν από την εκκίνηση. Αυτό δηλαδή που θα συμβεί και στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας τον προσεχή Νοέμβριο.

Με μία λέξη ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ.

Με την εμπειρία που έχω από τη Νέα Υόρκη μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς σημαίνει για τους δρομείς αυτή η αλλαγή. Θυμάμαι ότι βρέθηκα στον χώρο της εκκίνησης περίπου δυόμισι ώρες πριν να τουρτουρίζω από το κρύο. Φίλος δρομέας που ήταν μαζί μου στην ελληνική αποστολή, μου έδωσε ένα φούτερ κολεγίου που κάπως βοήθησε, αλλά παντελόνι δεν είχα. Δεν πρόλαβα να πάρω καθώς αντιλήφθηκα ότι δεν είχα τη δυνατότητα να παραδώσω σάκο μόλις την παραμονή του αγώνα.

Θυμάμαι ότι για να ζεσταθώ κάπως κλείστηκα σε κάποια από τις χημικές τουαλέτες για 15-20 λεπτά. Επειτα παρακαλούσα να κυλήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται ο χρόνος για να ξεκινήσω επιτέλους να τρέχω ώστε να ζεσταθώ.

Μαρτύριο και τραγωδία μαζί. Να προσθέσω επίσης ότι η κατάσταση που βίωσα ήταν λίγο χειρότερη από αυτή που θα συμβεί στην Αθήνα καθώς στη Νέα Υόρκη δεν υπήρχε η δυνατότητα να παραδώσω γενικώς κανένα σάκο. Οταν τερμάτισα το πολύ καλό πόντσο της διοργάνωσης έσωσε την κατάσταση.

Αυτά θα ζήσουν πάνω-κάτω όσοι αγωνιστούν στον Μαραθώνιο της Αθήνας το 2025. Προφανέστατα η διοργάνωση θα γλιτώσει αρκετά χρήματα από όλη αυτή την ιστορία καθώς δεν χρειάζεται να γίνει μεταφορά σάκων από καμία εταιρεία κούριερ. Σε συνδυασμό με το τσουχτερό πλέον κόστος συμμετοχής, το οικονομικό όφελος θα είναι εντυπωσιακό.

Ωστόσο στη ζυγαριά πρέπει να μπαίνει και η διευκόλυνση του μαραθωνοδρόμου. Θα μου πει κάποιος «μα εδώ το έκανε κοτζάμ major μαραθώνιος στη Νέα Υόρκη, δεν θα το κάνουμε εμείς;».

Λυπάμαι πολύ για αυτή την απόφαση. Ομολογώ.