Η αδιαφορία ως δικαίωμα

Για το περιστατικό με την υπουργό Πολιτισμού στο Ναύπλιο τα έγραψε χθες εξαιρετικά, ως συνήθως, ο γείτονας Στέφανος Κασιμάτης. Αν η υπουργός δεν έλεγε κουβέντα, τότε θα γινόταν viral για την αδιαφορία της μπροστά στο χάλι. Και, εκτός των άλλων, πριν από λίγες μέρες ο λαός διαδήλωσε ζητώντας και καλύτερο κράτος. Ε, το καλύτερο κράτος δεν έρχεται με τσάι και συμπάθεια, δυστυχώς. Η Λίνα Μενδώνη δέχεται επιθέσεις και σκληρή κριτική για τη στάση και τη συμπεριφορά της. Ομως οι επικρίσεις εκπορεύονται από μία αντίληψη που θεωρεί το κράτος ως κάτι ξένο, ως κάτι που δεν ανήκει στον πολίτη. Οι δε λειτουργοί του, όταν αντιμετωπίζονται ως εργαζόμενοι, δεν θεωρούνται υπόλογοι έναντι των πολιτών για τη διαχείριση του κρατικού χρήματος. Εν τέλει, μας ενδιαφέρει ο «αυταρχισμός» και η «αυθαιρεσία» της εξουσίας, αλλά η υπαλληλική αδιαφορία εκλαμβάνεται περίπου ως δικαίωμα. Εν ανάγκη κάποιος θα σου πει ότι με 1.200 ευρώ καθαρά δεν μπορείς να ασχολείσαι και με τα κτίρια.