The Man {CR}in the Arena

Εμβρόντητος διάβασα την κατακλείδα της προσφώνησης του Σωκράτη Φάμελλου στην προχθεσινή παρουσίαση του βιβλίου «Η Άνοδος – Η Πτώση – Το Αύριο» του Γιάννη Μπαλάφα: «τα κεφάλαια της ιστορίας δεν γράφονται από όσους κάθονται και παρακολουθούν ή σχολιάζουν ή απ’ όσους και όσες αναθέτουν σε άλλους να βγάλουν το κάρο από τη λάσπη. Η ιστορία γράφεται από όσους τολμούν να σταθούν όρθιοι και να παλέψουν, να αγωνιστούν».

Ο νους μου πήγε στη διαβόητη ομιλία «The Man in the Arena» του προέδρου των ΗΠΑ Θεόδωρου «Τέντυ» Ρούζβελτ (1858-1919, δύο φορές πρόεδρος των ΗΠΑ, 1901-1909), μακρινού συγγενή του διαπρεπούς Φραγκλίνου Ντελάνο Ρούζβελτ και ιδεολογικού πρόγονου του Ντόναλντ Τραμπ. Απόσπασμα: «Δεν μετράει αυτός που κρίνει, ούτε αυτός που εξηγεί γιατί σκοντάφτει ο ισχυρός ή πού θα μπορούσε να τα είχε καταφέρει καλύτερα ο άνθρωπος της δράσης. Αξίζει αυτός που βρίσκεται πραγματικά στην αρένα, που το πρόσωπό του είναι βρωμισμένο από σκόνη, ιδρώτα και αίμα, που αγωνίζεται γενναία,…  για τούτο ποτέ δεν πρέπει να τον μπερδεύουμε με εκείνες τις κρύες και άτολμες ψυχές που ποτέ  δεν γνώρισαν νίκη ή ήττα».

Σα να υπάρχει μόνο πολιτική και πολεμική ιστορία· δεν μετράνε τεχνίτες, καλλιτέχνες, γραφιάδες, σκαφτιάδες, επιστήμονες – ούτε καν οι επιχειρηματίες. Χειρότεροι από όλους και για τον πρόεδρο των ΗΠΑ και για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ είναι όσοι κρίνουν ή σχολιάζουν – να καούν οι πέννες, να σπάσουν τα πληκτρολόγια των κρύων και άτολμων γραφιάδων που παρακολουθούν άλλους «να βγάζουν το κάρο από τη λάσπη» λέει ο κ. Φάμελλος, έχοντας το πρόσωπο «βρωμισμένο από σκόνη, ιδρώτα και αίμα», συμπληρώνει ο Ρούζβελτ.

Την ιστορία τη γράφουν οι κκ. Φαμέλλος και Ρούζβελτ – ο οποίος ήταν επίσης ένδοξος πολεμιστής και μεγάλος κυνηγός. Σε εκδρομή στην Αφρική το 1909 ο ίδιος και η παρέα του «σκότωσαν ή παγίδευσαν 11.400 ζώα, από έντομα και τυφλοπόντικες μέχρι ιπποπόταμους και ελέφαντες», αντιγράφω από την αγγλική Βικιπαίδεια.

Να την πω την αντίληψη των δύο προέδρων φιλοπόλεμη; Νιτσεϊκή; Εγελιανή; Βάρβαρη; Ναρκισσική; Ναπολεόντεια; Αρσενική; Και τον κ. Τσίπρα θυμάμαι ως πρωθυπουργό, σε επίσκεψη του σε δημοτικό σχολείο για τον «αγιασμό», να τονίζει στα παιδιά «στους αγώνες» να έχουν το νου τους – δεν αρκούν τα γράμματα.

Ο Ρούζβελτ εκφώνησε την υπέρ παλέματος, αίματος, λάσπης, ιδρώτα ομιλία του στο καταλληλότερο μέρος για να προκαλέσει πόνο η βαρβαρότητά του: στη Σορβόννη το 1909. Στα δικά του μέτρα, ο κ. Φάμελλος εκφώνησε την κορώνα του κατά την παρουσίαση βιβλίου – με το καλό και στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών ή στη Εθνική Βιβλιοθήκη.