Αναδρομικά μόνο {CR}σε όσους προσέφυγαν

^«Γόρδιο δεσμό» για την κυβέρνηση αποτελεί το κρίσιμο ζήτημα της καταβολής αναδρομικών στους συνταξιούχους μετά και τη χθεσινή απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου, που επί της ουσίας έκρινε ότι η δίκη που έφτασε ενώπιόν του δεν είχε… αντίκρισμα, καθώς δεν υπήρχαν αντιφατικές αποφάσεις ανάμεσα στο Συμβούλιο της Επικρατείας και τον Αρειο Πάγο για τη συνταγματικότητα των περικοπών στις επικουρικές συντάξεις και τα δώρα για το εντεκάμηνο από τις 11/6/2015 έως τις 11/6/2016 που είχαν γίνει με τον νόμο Κατρούγκαλου.

Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο ανακοίνωσε χθες ότι ελλείψει δικαιοδοσίας είναι απαράδεκτη η παραπομπή της υπόθεσης ενώπιόν του και κατά συνέπεια ισχύουν κανονικά οι αποφάσεις που είχαν προηγηθεί από τα δύο ανώτατα δικαστήρια της χώρας, δηλαδή το Συμβούλιο της Επικρατείας και τον Αρειο Πάγο.

Πρακτικά, μετά τη δικαστική αυτή εξέλιξη έχουν να λαμβάνουν αναδρομικά για επικουρικές συντάξεις και δώρα για το εντεκάμηνο Ιουνίου 2015 – Μαΐου 2016, με βάση τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, συνταξιούχοι του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα που είχαν προσφύγει στα διοικητικά δικαστήρια μέχρι τις 20 Ιουλίου 2020.

Αντίθετα, εκτός του πεδίου της καταβολής των αναδρομικών επικουρικής ασφάλισης παραμένουν συνταξιούχοι της Τράπεζας της Ελλάδος, για τους οποίους… αναβιώνει η προηγούμενη απορριπτική απόφαση του Αρείου Πάγου.

Νομικοί μάλιστα κάνουν λόγο για συνταξιούχους δύο ταχυτήτων, καθώς εκτός από αυτούς που καλύπτει η «ομπρέλα» των αποφάσεων του ΣτΕ ουδείς άλλος από όσους δεν είχαν προσφύγει μέχρι τον Ιούλιο του 2020 μπορεί να υπολογίζει ότι θα περάσει κάποια στιγμή από το ταμείο για να εισπράξει αναδρομικά.

Το σκεπτικό
της απόφασης

Στο σκεπτικό της απόφασης του ΑΕΔ, μεταξύ των άλλων, αναφέρεται ότι «στερείται σχετικής δικαιοδοσίας λόγω μη αντιθέσεως μεταξύ της αποφάσης του Αρείου Πάγου και του ΣτΕ».

Και αυτό γιατί «το Συμβούλιο της Επικρατείας, αποφανθέν υπέρ της αντισυνταγματικότητας, περιόρισε την κρίση του επί των συνταξιούχων δημόσιων φορέων κοινωνικής ασφαλίσεως, στηριζόμενο στην υποχρεωτικότητα της (επικουρικής) κοινωνικής ασφάλισης και στη συνακόλουθη παροχή της αποκλειστικώς από το κράτος ή από ΝΠΔΔ, έλαβε υπόψη κατά τρόπο καταλυτικό το σωρευτικό αποτέλεσμα της ένδικης περικοπής με το σύνολο των προηγηθεισών, κατά τα έτη 2000 έως 2012, πολλαπλών διαδοχικών νομοθετικών περικοπών των συντάξεων, κρίνοντας – βάσει της ποσότητας και της έντασης αυτών επί της συγκεκριμένης κατηγορίας συνταξιούχων – ότι επιβαλλόταν συνταγματικώς, αλλά δεν εχώρησε η εκπόνηση ειδικής επιστημονικά τεκμηριωμένης μελέτης ως προς την επιρροή της ένδικης ρύθμισης στον πυρήνα του κοινωνικοασφαλιστικού δικαιώματος των εν λόγω συνταξιούχων».

Σύμφωνα με την απόφαση του ΑΕΔ, ο Αρειος Πάγος, «υπό το πρίσμα του νοµικού πλαισίου της παρεχοµένης από την ίδια την Τράπεζα της Ελλάδος, ήτοι από ΝΠΙΔ, επικουρικής ασφαλίσεως των συνταξιούχων της, συνεκτιμώντας µεν τις προηγηθείσες περικοπές συντάξεων, οι οποίες, όµως δεν αφορούσαν στο σύνολο, και δη στην πλειονότητα, τους συνταξιούχους της Τράπεζας, και λαμβάνοντας, επίσης, υπόψη ότι πάντως το ύψος των πληττόμενων συντάξεων των ασφαλισμένων στην ως άνω τράπεζα παραµένει υψηλότερο της µέσης κυρίας και επικουρικής συντάξεως του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, έκρινε συνταγµατική την ως άνω διάταξη».

Σε άλλο σημείο, το ΑΕΔ αναφέρει ότι «λόγω ουσιώδους διαφοροποιήσεως του νοµικού και πραγματικού υποβάθρου των υποθέσεων και των αντίστοιχων, φερόμενων ως αντίθετων, αποφάσεων του Αρείου Πάγου αφενός και του Συµβουλίου της Επικρατείας αφετέρου, δεν καθίσταται κρίσιμη και αναγκαία για τη μία υπόθεση η γενομένη από το άλλο δικαστήριο ερμηνευτική προσέγγιση του ζητήματος της συνταγµατικότητας ή µη της αυτής νομοθετικής διατάξεως και, συνακολούθως, δεν τίθεται ζήτηµα αντιθέσεως, κατ’ άρθρο 100 παρ.1 περ. ε’ του Συντάγµατος, των προαναφερθεισών αποφάσεων των ως άνω δικαστηρίων».