Η μαγεία και ο ρομαντισμός του βινυλίου

Η νέα γενιά φαίνεται να διακρίνει πως η ευκολία του να πατάς ένα κουμπί και να ακούς ένα μουσικό κομμάτι φέρνει μαζί της την αποσπασματικότητα. Πολλοί λοιπόν αναζητούν τη μαγεία του ποιοτικού και αναλογικού ήχου, αλλά κυρίως το συναίσθημα που προσφέρει. Πλέον, το βινύλιο κερδίζει τις καρδιές της νέας γενιάς που επιχειρεί να βρει εκεί μια πιο αυθεντική και συναισθηματική εμπειρία. Οπως αναφέρει ο 30χρονος Ακης Κ., «με τη γυναίκα μου επιλέγουμε να ακούσουμε τους αγαπημένους μας καλλιτέχνες σε βινύλιο γιατί θέλουμε να αφιερώσουμε χρόνο στη μουσική. Δεν κάνουμε τίποτα άλλο εκείνη την ώρα. Αποσυνδεόμαστε από τα πάντα και βιώνουμε πλήρως μια μουσική εμπειρία. Πάμε κόντρα στη “fast food” μουσική, καθώς το βινύλιο έχει μια διαδικασία. Πρέπει να πας να διαλέξεις τον δίσκο σου, να διαθέσεις ένα συγκεκριμένο χρηματικό ποσό για να τον αποκτήσεις. Είναι κάτι χειροπιαστό που συνδέεσαι και συναισθηματικά μαζί του. Υπάρχει μια τελετουργία που πρέπει να ακολουθήσεις. Τοποθετείς τον δίσκο στο πικάπ, φροντίζεις να έχεις σωστή βελόνα, αλλά και σωστούς ενισχυτές για ποιοτικό ήχο. Με λίγα λόγια, αφιερώνεσαι».

Σύμφωνα με τον Πέτρο Δραγουμάνο, μαθηματικό που ασχολείται με την αρχειοθέτηση της ελληνικής δισκογραφίας, η ετήσια παραγωγή ελληνικών δίσκων παραμένει στην τάξη των εκατοντάδων. Το 2020 είχαμε 463, έναν χρόνο μετά ανέβηκαν στους 490, το 2022 ο αριθμός σκαρφάλωσε στους 517, για να πέσει στους 420 το 2023. Οι ιδιοκτήτες δισκοπωλείων διαπιστώνουν πάντως πως περισσότεροι νέοι προμηθεύονται βινύλια. Από την πλευρά του, ο ιδιοκτήτης εταιρείας επισκευής μουσικών εξοπλισμών και μηχανικός ηλεκτρονικών με ειδίκευση στα συστήματα ήχου, Σάκης Πετρόπουλος, εκτιμά ότι μόνο στην Αθήνα υπάρχουν 200.000 πικάπ, με το κατάστημά του να επισκευάζει κάθε χρόνο 3.500.