Οι δρόμοι ουρλιάζουν το αδιάβατο

Εγινε διάσημος για το «On the road», το μυθιστόρημα-σύμβολο κατά του κατεστημένου της γενιάς των μπίτνικς. Στο ταξίδι της πνευματικότητας ο Τζακ Κέρουακ (1) είχε και άλλες αναζητήσεις αργότερα, μελετώντας βουδισμό. Τριάντα ημι-αυτοβιογραφικές ιστορίες του ανακαλύφθηκαν μισό αιώνα μετά τον θάνατό του. Θα εκδοθούν την άνοιξη. Ενας από τους χαρακτήρες του λέει: «Το μόνο λάθος που έχω κάνει είναι να πιστέψω ότι υπάρχει λάθος και να περιφέρομαι με αυτή την ιδέα στο μυαλό μου κοιτάζοντας τους πάντες με τέτοια μάτια».

Γεννήθηκε στην Μπογκοτά. Κάποια στιγμή άκουσε το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ και ένιωσε ότι με αυτό θέλει να ασχοληθεί. Η Πάολα Αβιλα (2) είναι σήμερα διευθύντρια της Κοινωνικής Ορχήστρας της Καρθαγένης που φέρνει σε επαφή με τη μουσική, παιδιά και νέους. Οπως λέει, θέλει να τους προσφέρει «ένα ταξίδι μεταμόρφωσης μέσα από τη μουσική, όπως συνέβη με εμένα, αποτινάσσοντας την αντίληψη ότι η διεύθυνση ορχήστρας είναι ανδρική δουλειά». Θεωρεί «ιστορικό χρέος να φέρουμε τους πάντες κοντά στη μουσική».

Πριν από δύο χρόνια, προς έκπληξη πολλών, ο Ιλον Μασκ (3) πλήρωσε 44 δισ. δολάρια για να αγοράσει το Twitter. Πλέον είναι προφανής ο λόγος. Ο Μασκ δεν αγόρασε ένα προϊόν – αγόρασε το εισιτήριό του στην εξουσία. Και τώρα, πάνω στην εξέδρα του νέου προέδρου των ΗΠΑ, αισθάνεται ότι δεν έχει να λογοδοτήσει σε κανέναν. Αναβιώνει τη συμβολική γλώσσα του αυταρχισμού – ξεπλένει ένα αιματηρό παρελθόν μέσα από ένα κίνημα που ευδοκιμεί στον αποκλεισμό και την ιστορική διαστρέβλωση.

Μέσα στη φυλακή του συνέβη κάτι περίεργο. «Ενας από τους ανακριτές μου είπε ότι κάθε φορά που ερχόταν, θυμόταν τις ερωτήσεις των παιδιών του για το τι κάνει». Ο ιρανός σκηνοθέτης Μοχάμαντ Ρασούλοφ (4) χρειάστηκε να αποφασίσει μέσα σε δύο ώρες εάν θα ξαναμπεί φυλακή επειδή ασκούσε κριτική στην κυβέρνηση ή εάν θα διαφύγει στο εξωτερικό. Επέλεξε το δεύτερο και έκτοτε, με τις ταινίες του, αναδεικνύει την αναλγησία των μουλάδων. «Τα δικτατορικά συστήματα διατηρούνται λόγω της μεσαίας διοίκησης που εκτελεί και συχνά ενισχύει τις εντολές τους».

O Κάρλο Μπουοντέμπο (5) λυπάται που η κοινωνία δεν μπορεί να επωφεληθεί όσο θα μπορούσε από τις άφθονες επιστημονικές πληροφορίες που είναι διαθέσιμες για την κλιματική κρίση. Διευθυντής της Υπηρεσίας Κλιματικής Αλλαγής Copernicus της ΕΕ, καταγράφει τις αλλαγές που σημειώνονται και ενημερώνει εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις. «Τώρα οριστικοποιούμε τα στοιχεία αλλά το 2024 ήταν, πιθανότατα, η θερμότερη χρονιά των τελευταίων 100.000 ετών. Κι όμως κάποιοι ακόμα δεν έχουν πεισθεί ότι πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα».

«Υπάρχουν άνθρωποι γεμάτοι φόβο. Εκείνοι που μαζεύουν τις σοδειές και καθαρίζουν τα γραφεία μας, που δουλεύουν νυχτερινή βάρδια στα νοσοκομεία. Μπορεί να μην έχουν τα σωστά έγγραφα, αλλά η μεγάλη πλειοψηφία των μεταναστών δεν είναι εγκληματίες. Υπάρχουν γκέι και διεμφυλικά παιδιά σε Δημοκρατικές, Ρεπουμπλικανικές και ανεξάρτητες οικογένειες, κάποια φοβούνται ακόμα και για τη ζωή τους. Σας ζητώ να δείξετε έλεος». Τα λόγια της επισκόπου Μάριαν Μπάντι (6) προς έναν εμφανώς δυσαρεστημένο πρόεδρο Τραμπ, είναι η φωνή μιας άλλης Αμερικής. Μένει να δούμε πώς θα αντιδράσει.