«Ολοι είμαστε λίγο ηθοποιοί στη ζωή»

Οταν οι νότες γίνονται αφήγηση και οι ήχοι δίνουν φωνή στους χαρακτήρες μιας παράστασης, χρειάζεται ένας καλλιτέχνης όχι απλώς να παίξει μουσική αλλά να δημιουργήσει νέους κόσμους. Αυτή τη δουλειά ανέλαβε να κάνει στην παράσταση «Ο βαρόνος “Φ”» (Φιάκας) του Δημοσθένη Μισιτζή που ανεβαίνει στο θέατρο Πτι Παλαί σε σκηνοθεσία και διασκευή Γιωργή Τσουρή ο Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος. Ο χαρισματικός μουσικός παίρνει θέση στη σκηνή του θεάτρου μαζί με το μπάσο του και συνοδεύει τους Θάνο Τσοκάκη, Ηρώ Μπέζου, Θανάση Δόβρη, Ευαγγελία Καρακατσάνη και Γιωργή Τσουρή δίνοντας τον ρυθμό μιας καταιγιστικής κωμωδίας.

«Αυτή η συμμετοχή είναι μια έκπληξη και για μένα. Είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω στο θέατρο όντας μουσικός. Εχω κάνει πολλά πράγματα με ηθοποιούς αλλά ποτέ δεν έχω συμμετάσχει προσωπικά απευθείας σε θεατρικό έργο. Είναι μια μεγάλη πρόκληση» αναφέρει ο ίδιος μιλώντας στο «Νσυν». Στην παράσταση κάνει μουσικά εφέ, παίζει συγκεκριμένες συνθέσεις του Νίκου Γαλενιανού σε ρυθμούς μποσανόβα, φανκ, τζαζ και μπαλάντες, και στο τέλος έχει έναν μικρό διάλογο με τους πρωταγωνιστές, επισφραγίζοντας έτσι την οργανική του θέση στον θίασο.

«Είμαι λάτρης του θεάτρου. Σπούδασα στο Escuela Nacional de Arte στην Κούβα, το οποίο είναι ένα σχολείο όπου συνυπάρχουν οι τέχνες από τη ζωγραφική και το θέατρο μέχρι το μπαλέτο, τον χορό και τη μουσική. Εχω κάνει μουσική καριέρα για πολλά χρόνια. Είμαι μαέστρος. Εχω κάποιες μικρές μουσικές ομάδες επίσης, όπου είμαι ο μουσικός διευθυντής και πάντα μιλάω στο κοινό. Αλλά όταν έχεις το μπάσο στο χέρι σου και μιλάς, παρουσιάζεις και μπορείς να πεις ένα αστείο, ένα ανέκδοτο, όλοι γελούν, όλα είναι καλά, πολύ φυσικά για μένα, γιατί μιλάω μέσα στη μουσική μου. Το να μιλάω στο θέατρο όμως είναι το πιο δύσκολο πράγμα που έχει συμβεί ποτέ στη ζωή μου, ακόμα κι αν είναι ένας διάλογος που διαρκεί δύο λεπτά. Λέω μόλις τρεις προτάσεις αλλά χρειάστηκε να ρωτήσω πού θα βάλω τα χέρια μου, πού θα κοιτάξω, πώς πρέπει να πατήσω το πόδι μου κάτω. Στη σκηνή νιώθω σαν να είμαι γυμνός, μπροστά σε ένα κοινό που περιμένει έναν ηθοποιό αλλά εγώ δεν είμαι ηθοποιός. Νομίζω ότι όλοι είμαστε λίγο ηθοποιοί στη ζωή» επισημαίνει ο μουσικός.

Ο Γιοέλ Σότο φημίζεται για το ιδιαίτερο πάντρεμα που κάνει σε μελωδίες διαφορετικών καταβολών όταν παίζει μουσική ή γράφει συνθέσεις. Από αυτό το πλαίσιο δεν ξεφεύγει ούτε τώρα όπου συχνά την έμπνευση τη δίνει η αλληλεπίδραση με τους ηθοποιούς. «Οι μουσικοί είναι συχνά πολύ εσωστρεφείς. Δεν είναι πολύ ανοιχτοί γενικά αν δεν είναι στη σκηνή. Με αυτούς τους ηθοποιούς νιώθω πιο ελεύθερος από όλους αυτούς τους περιορισμούς γιατί γελούν, μιλάνε καλά, δυνατά. Μου αρέσει η επαφή μαζί τους. Η ιδέα του Γιωργή όταν με κάλεσε στην παράσταση ήταν να δώσω κάτι λίγο διαφορετικό, ίσως μουσικά, στο έργο. Η κύρια μουσική μου βάση είναι η λάτιν μουσική ή η φανκ. Δεν είμαι ένα άτομο που παίζει ένα όργανο και είμαι σαν ρομπότ. Εγώ κινούμαι και κάνω πράγματα. Οπότε νομίζω ότι η παρουσία μου ή ο τρόπος που παίζω το μπάσο μου έχει δώσει κάποιου είδους έμπνευση κι έχει κάνει λίγο πιο groovy όσα συμβαίνουν στο έργο» δηλώνει ο μπασίστας, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κούβα αλλά τα τελευταία χρόνια ζει στην Ευρώπη.

Μουσική επικοινωνία

Η παράσταση ζωντανεύει την ιστορία του μεγαλύτερου απατεώνα της Κωνσταντινούπολης, σχολιάζοντας την υποκρισία της κοινωνίας και όσων αποζητούν με κάθε τρόπο μια ζωή που δεν μπορούν να υποστηρίξουν. Παίζοντας μουσική ο Γιοέλ Σότο τονίζει αυτές τις ιδέες ενώ φανερώνει και τις δικές του μουσικές καταβολές. «Δεν επέλεξα τη μουσική. Γεννήθηκα μουσικός επειδή ο πατέρας μου ήταν τραγουδιστής. Από τότε που ήμουν παιδί άκουγα μουσική στο σπίτι, στις πρόβες, στις συναυλίες. Η μουσική είναι μέρος του εαυτού μου. Οταν παίζω, είμαι εκεί. Χορεύω γιατί είναι η κουλτούρα μου. Ο χορός στην Κούβα δεν έχει ερωτική βάση. Μεγαλώνεις έτσι, κουνώντας τη μέση σου, τα πόδια σου, όλο σου το σώμα. Για μένα η μουσική είναι απλώς μια έκφρασή μου που θα φτάσει σε κάποιον αριθμό ανθρώπων. Είναι ένα είδος επικοινωνίας με μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων» καταλήγει ο Γιοέλ Σότο, ο οποίος έχει στο ενεργητικό του συνεργασίες με, μεταξύ άλλων, τους Φοίβο Δεληβοριά, Φίλιππο Πλιάτσικα και Active Member.