Με το μπλαμπλά του χθες

Η συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό, έως αυτή τη στιγμή, δεν έχει ιδιαίτερες εκπλήξεις. Ο κυβερνητικός λόγος έχει μια προγραμματική συνέπεια, με κάποιες ασάφειες. Αλλά ο αντιπολιτευτικός λόγος, παρά τον κατακερματισμό των πολιτικών δυνάμεων, είναι αφοριστικός και επιδιώκει να ακούσουν οι πολίτες ότι αυτή η ανάλγητη δεν κάνει ό,τι της λέει η καλή αντιπολίτευση, επειδή είναι με τα συμφέροντα των πλούσιων.

Το «best of» αυτής της ρητορικής, χθες, ήταν του Γιώργου Παπανδρέου. Ο οποίος μίλησε για την άδικη πολιτική που «υποθήκευσε το μέλλον των παιδιών μας» των αμετανόητων που  «σπαταλούν, αντί να επενδύουν στο μέλλον, τα λεφτά του λαού, στα παιχνίδια εξουσίας με τους λίγους ισχυρούς. Οπως και πριν από 15 χρόνια, που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία».

Ο Γιώργος Παπανδρέου, φάντασμα μιας εποχής flower power, ακόμα και σήμερα, που το παίζει ριζοσπάστης και συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι λεφτά (για μοίρασμα) υπάρχουν, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να βγάλει τον εαυτό του από το κάδρο της χρεοκοπίας – στο οποίο ο ίδιος μπήκε, πανηγυρίζοντας μάλιστα. Και κάνει, εξαρχής, ακόμα μια φορά ένα μεθοδολογικό λάθος: ταυτίζει τη ΝΔ του Κώστα Καραμανλή με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και περιγράφει το σήμερα με το μπλαμπλά του χθες. Ως συνήθως, δηλαδή, επιπόλαια.