Γρήγορες μεταβολές της Κίνας

Το επιχειρηματικό μοντέλο που στήριξε την κινεζική οικονομική ανάπτυξη για περισσότερες από δύο δεκαετίες έχει καταρρεύσει τα τελευταία χρόνια. Τώρα, ο συνδυασμός της αυξανόμενης αβεβαιότητας και της πτώσης της εμπιστοσύνης ρίχνει μια σκοτεινή σκιά στην κινεζική οικονομία.

Οι Κινέζοι χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο τον όρο «involution» για να περιγράψουν τον περιττό και υπερβολικό ανταγωνισμό που μαστίζει τώρα ορισμένα τμήματα της οικονομίας τους. Οι νέοι συχνά επικαλούνται την έννοια όταν συζητούν για έντονο ανταγωνισμό στην αγορά εργασίας: σε μια εποχή που αυξάνεται η προσφορά αποφοίτων πανεπιστημίων, τα ανανεωμένα επιχειρηματικά μοντέλα και οι πιο ευέλικτες ρυθμίσεις εργασίας έχουν υπονομεύσει τη σταθερότητα της δημιουργίας θέσεων εργασίας.

Ωστόσο, η μετεξέλιξη μπορεί επίσης να εφαρμοστεί σε δυναμικούς ή πολλά υποσχόμενους τομείς. Η βιομηχανία ηλεκτρικών οχημάτων (EV) της Κίνας είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Χάρη στις τεράστιες επενδύσεις τόσο από καθιερωμένες εταιρείες όσο και από νέους παίκτες, η κινεζική παραγωγή EV εκτοξεύτηκε από 1,27 εκατομμύρια το 2018 σε δέκα εκατομμύρια φέτος. Αναμενόμενα, αυτή η ταχεία αύξηση της προσφοράς έχει προκαλέσει πτώση των τιμών.

Αυτό υποδηλώνει ότι η κύρια αιτία του κινεζικού αποπληθωρισμού είναι οι διαταραχές της προσφοράς και όχι το έλλειμμα ζήτησης. Και, στην πραγματικότητα, υπάρχει καλός λόγος να πιστεύουμε ότι οι παρενέργειες από την πλευρά της προσφοράς των συνεχιζόμενων διαρθρωτικών προσαρμογών είναι ο κύριος μοχλός της οικονομικής επιβράδυνσης της Κίνας. Αλλά η μελλοντική καμπύλη ανάπτυξης της Κίνας δεν χρειάζεται να έχει σχήμα L. Η χώρα διαθέτει όλα τα εργαλεία – και την ανθεκτικότητα – που χρειάζεται για να προσαρμοστεί στο νέο γεωπολιτικό της περιβάλλον, να επιταχύνει τον εγχώριο μετασχηματισμό, να ενισχύσει τον οικονομικό δυναμισμό και να εισέλθει σε ένα νέο στάδιο ανάπτυξης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Κίνα μπορεί να επιτύχει τους ρυθμούς ανάπτυξης που είχε πριν από 20 χρόνια. Η επιτακτική ανάγκη για τους ηγέτες της Κίνας τα επόμενα χρόνια δεν θα είναι να επιτύχουν ανάπτυξη με κάθε κόστος, αλλά μάλλον να αντισταθμίσουν το κοινωνικό κόστος της επιτάχυνσης του διαρθρωτικού μετασχηματισμού με προσπάθειες μείωσης της αβεβαιότητας και διατήρησης της σταθερότητας. Ειδικότερα, η κυβέρνηση της Κίνας θα πρέπει να ενισχύσει το δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας και να κατευθύνει περισσότερες δημοσιονομικές δαπάνες προς τη στήριξη του εισοδήματος των νοικοκυριών και της ευημερίας. Ενισχύοντας την εμπιστοσύνη και τη σταθερότητα, τέτοιες προσπάθειες θα βοηθούσαν πολύ στη βελτίωση της αναλογίας κατανάλωσης προς ΑΕΠ της Κίνας.

Ο Ζανγκ Γιουν είναι πρύτανης της School of Economics στο Fudan University και διευθυντής του China Center for Economic Studies, ομάδας σκέψης στη Σαγκάη.