Σπύρος Παπαδόπουλος

Αγαπητό μου παιδί!

Συχνά-πυκνά έρχεσαι εντελώς απροειδοποίητα και με ρωτάς επιμόνως ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕΣ!

Απανωτές ερωτήσεις, αν πρόκοψες, αν παρέμεινες καλό παιδί, αν μένεις ακόμα στην Παλιά Κοκκινιά, αν σε σκέφτομαι καμιά φορά, αν, αν, αν…

Σου θυμίζω λοιπόν ότι είχες δύο υπέροχους στοργικούς γονείς. Ακριβώς λοιπόν επειδή δεν σου έλειψε η αγάπη, μεγαλώνοντας, δεν την έψαχνες, όπως τόσοι άλλοι γύρω σου. Σ’ ένοιαζε να αγαπάς και λιγότερο να σ’ αγαπάνε.

Θυμάσαι ότι στη γειτονιά που μεγάλωσες ο πλουσιότερος δεν είχε να φάει! Χαρακτηριστικά, λέγατε με τ’ άλλα πιτσιρίκια ότι δεν έχετε δει… πλούσιο από κοντά!

Δεν σου έλειπε σχεδόν τίποτα γιατί είχες μάθει να μην επιθυμείς και πολλά.

Το μόνο ίσως τραύμα που έχει αφήσει ένα σημαδάκι είναι εκείνο το ποδήλατο που ποτέ δεν απέκτησες.

Σε πληροφορώ, λοιπόν, ότι κάποια στιγμή, κατά τα 35 μου, απέκτησα ένα, αλλά τι να το κάνεις… Ούτε τη λαχτάρα, ούτε τη χαρά ένιωσα που θα ένιωθες τότε εσύ. Κι έτσι, το χάρισα σ’ έναν πιτσιρικά. Και το σημαδάκι παρέμεινε.

Αν κάτι θα έλεγα πως άλλαξε, είναι αυτή η οργή, ο εύκολος θυμός και οι εκρήξεις σου, όταν συνέβαινε κάτι που θεωρούσες παράλογο ή όταν σε αδικούσαν ή νόμιζες ότι σε αδικούσαν. Θυμάσαι πόσο ξύλο είχες φάει σε καθημερινούς καβγάδες με παιδιά ακόμη και πολύ μεγαλύτερά σου! Διότι δεν ήσουν και κανένας παίδαρος!

Σε πληροφορώ ότι κράτησε για αρκετά χρόνια αυτό το βιολί, να πλακώνομαι στον δρόμο με το παραμικρό.

Κάποια στιγμή, το σταμάτησα, δεν ξέρω πώς έγινε. Νομίζω στα βιβλία το χρωστάω. Αρχισα εγκαίρως να υποψιάζομαι ότι οι άνθρωποι είναι έρμαια, των συνθηκών, του περιβάλλοντος, των καταβολών, ακόμη και του DNA τους. Οτι ο καθένας κουβαλάει τον Σταυρό του, όπως έλεγε η γιαγιά η Αννα…

Γιατί κι εσύ, πώς έγινες καλό παιδί; Σε δυο γειτόνισσες το χρωστάς! Tις άκουσες τυχαία που μιλούσαν για σένα: «Ο γιος του Γιώργου και της Τούλας είναι το καλύτερο παιδί της γειτονιάς». Αυτό ήταν! Πήρες τον ρόλο! Λογοδοτούσες στους ανθρώπους, όχι στον Θεό.

Και αυτό κρατάει ακόμη! Περίεργα πράγματα. Από μία φράση. Ερμαιο!

Να είσαι καλό παιδί, να τρως, να μην πλακώνεσαι και να δώσεις χαιρετίσματα στις γειτόνισσες!

O Σπύρος Παπαδόπουλος είναι ηθοποιός. Σκηνοθετεί και παίζει στην παράσταση «Sexy Laundry» με τη Ρένια Λουιζίδου στο θέατρο Κάππα