«H αλήθεια συνήθως βρίσκεται στο σώμα»

Ως μια διαδικασία συνειρμική και γεμάτη συμβολισμούς, η οποία απαιτεί βαθιά προσωπική έρευνα και αυθόρμητες επιλογές περιγράφει τη δημιουργία του έργου της «Veritas» η Ιωάννα Πορτόλου. Η αρχή, όπως λέει η χορογράφος και δημιουργός της ομάδας Griffon, γίνεται από μια λέξη, τον τίτλο, που λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των παραγωγών, δημιουργώντας μια αίσθηση συνέχειας στο έργο της ομάδας. Στην προηγούμενη δουλειά της, το «Amazing», ασχολήθηκε με τις συνέπειες της ανθρώπινης συμπεριφοράς και καλούσε το κοινό να αναλογιστεί τη δική του θέση απέναντι στις ιστορίες που παρουσιάζονταν. Το «Veritas» από την άλλη, είναι μια βουτιά στο εσωτερικό του ατόμου, μια εξερεύνηση της προσωπικής αλήθειας.

Αναφορικά με τις προκλήσεις που αντιμετώπισε, η Πορτόλου περιγράφει την ανάγκη για εμπιστοσύνη, καθώς το έργο ακολούθησε έναν συνειρμικό δρόμο. Οταν οι διανοητικές εξηγήσεις εξαντλούνται, η καλλιτεχνική έκφραση γίνεται ζήτημα εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών της ομάδας, κάτι που είναι απαραίτητο για να δημιουργηθεί ένα ασφαλές περιβάλλον κατά τη διαδικασία. «Η αλήθεια συνήθως βρίσκεται στο σώμα. Ακόμα και αν κατευθύνουμε το μυαλό με τους νοητικούς του δρόμους μακριά από αυτήν, το σώμα δεν μπορούμε να το ξεγελάσουμε. Η αλήθεια αποθηκεύεται στο σώμα, αποκαλύπτεται από την κίνηση και υπάρχει πάντα στην αναπνοή» τονίζει.

Το «Veritas» καλεί το κοινό να βρεθεί αντιμέτωπο με τη δική του αλήθεια και η Ιωάννα Πορτόλου περιγράφει πώς η παράσταση γεννά μια συλλογική αίσθηση.

Παρότι η αλήθεια είναι προσωπική για τον καθένα, υπάρχει ένας κοινός παλμός που δεν ομολογείται, παραμένοντας ως ένα μυστικό που όλοι αισθάνονται αλλά δεν λένε. Στο έργο, οι ερμηνευτές βιώνουν μια εσωτερική, αλλά ταυτόχρονα συλλογική πορεία, που συνδέεται με το κοινό σώμα, τον χρόνο, τα όρια και τα αρχέτυπα. Η αλήθεια, όπως αναφέρει, διατρέχει όλες τις χρονικές και υπαρξιακές διαστάσεις.

Η παραδοχή και η ησυχία

Τι σημαίνει για την Ιωάννα Πορτόλου η έννοια της αλήθειας; «Να βρίσκομαι σε μία παραδοχή που μου προκαλεί εν τέλει ησυχία. Ακόμα και στο σώμα υπάρχει αυτή η ησυχία όταν έχουμε καταλήξει ότι κάτι μας εκφράζει. Οσο δύσκολη ή οδυνηρή και αν είναι η πορεία έχω μία σιγουριά ότι ήταν δική μου η επιλογή και η ευθύνη. Υπάρχει κάτι πολύ ανήσυχο όταν δεν μπορεί κανείς να κατασταλάξει στο πού βρίσκεται η αλήθεια του. Ακόμα και αν αυτή βρίσκεται σε μία αστάθεια, αβεβαιότητα ή σύγκρουση».

Με 25 χρόνια δημιουργικής παρουσίας, η ομάδα Griffon έχει να επιδείξει σημαντικά έργα και σταθμούς που σφράγισαν την πορεία της, όπως το «Kennel» (2002), το «Tupper» (2003) στο Θέατρο Αμόρε, καθώς και μικρότερα έργα που πραγματοποιήθηκαν από το 2014 έως το 2017. Τα τελευταία χρόνια, με παραγωγές όπως το «Risk» (2018) και το «Amazing» (2022-2023), η ομάδα επεκτάθηκε σε μεγαλύτερα κοινά και θέατρα, διατηρώντας τη δυναμική και το πειραματικό της πνεύμα. Για το μέλλον, η Πορτόλου αποκαλύπτει την προετοιμασία ενός νέου έργου με τίτλο «Superstar», το οποίο θα παρουσιαστεί τον Ιούνιο του 2025 με τη στήριξη του υπουργείου Πολιτισμού, αποδεικνύοντας την αδιάκοπη εξέλιξη και το πάθος της ομάδας για την τέχνη του χορού.