Κόμματα

Οι φίλοι του επιμένουν ότι συνεχίζει να έχει ρεύμα. Επικαλούνται τις δημοσκοπήσεις, σύμφωνα με τις οποίες, τόσο οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ όσο και το σύνολο της κοινής γνώμης τον προτιμούν όταν καλούνται να διαλέξουν ανάμεσα σ’ αυτόν, τον Πολάκη, τον Φάμελλο, τον Φαραντούρη, τον Γκλέτσο και τον «κανένα».

Η ανάλυσή τους, βέβαια, παραβλέπει πολύ βολικά πως στη μοναδική εθνική κάλπη στην οποία δοκιμάστηκε το είδωλο της αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας με τους πολίτες μείωσε το ήδη πεσμένο ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ. Ξεχνούν επίσης πως σε όλα τα γκάλοπ που μετρήθηκε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν εμφανίστηκε ποτέ σαν πρωθυπουργήσιμος – ενώ μετά βίας περνούσε τον Βελόπουλο και τον Νατσιό σε δημοτικότητα.

Με άλλα λόγια: το 5% που διατείνεται ότι έχει δεν είναι η μήτρα απ’ όπου θα γεννηθεί κάτι μεγαλύτερο. Είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων η βάση για ένα ακόμη προσωποκεντρικό κόμμα σαν αυτά που ιδρύονται τα τελευταία χρόνια για να ικανοποιηθεί ο πολιτικός εγωισμός των ιδρυτών τους. Κάποιοι τα λένε κόμματα μιας ή δυο χρήσεων, άλλοι Ι.Χ. Οσοι είχαν τέτοια και τα απέσυραν μπορούν να τον διαβεβαιώσουν ότι δεν κάνουν πολλά χιλιόμετρα όπως κι αν πειραχτούν οι εργοστασιακές τους ρυθμίσεις.