Το τέλος της δημιουργικής ασάφειας

Η αλήθεια είναι ότι οι εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ παρήγαγαν πολιτικά συμπεράσματα που υπερβαίνουν τον στενό κομματικό χώρο του ΠΑΣΟΚ. Για μία ακόμη φορά το εκλογικό σώμα προτίμησε κάποιον που γνώριζε, ακόμα κι αν είχε από εκείνον παράπονα, παρά κάποιον άλλον ο οποίος, πέρα από το ότι μιλούσε όλη μέρα για τις «προοδευτικές δυνάμεις» που επ’ ουδενί δεν πρέπει να γίνουν «δεκανίκι του Μητσοτάκη», δεν εξήγησε γιατί ο ίδιος θα μπορέσει να λύσει τα προβλήματα των πολιτών καλύτερα από τον ίδιο τον Μητσοτάκη. Οπως και στις εθνικές εκλογές οι πολίτες έδειξαν ότι η «δημιουργική ασάφεια» έχει πάψει να φέρνει ψήφους. Αλλωστε είναι σχετικά πρόσφατη εμπειρία για το πού οδήγησε, ακόμα και τον ίδιο τον εμπνευστή της.

Ταυτόχρονα, οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ απάντησαν δύο φορές ξεκάθαρα στα αυτοκτονικά σενάρια για σύμπραξη του κόμματος με εκείνους που λοιδόρησαν τους πολιτικούς του, τους στοχοποίησαν και επιδόθηκαν σε μία συστηματική προσπάθεια ηθικής απονομιμοποίησής τους. Ο Χάρης Δούκας ήταν εκείνος που άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας σύμπραξης του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ, μία στάση που άλλωστε οδήγησε το 40,6% του πρώτου γύρου να ψηφίσει Γερουλάνο και Διαμαντοπούλου που εξαρχής στάθηκαν ανοιχτά απέναντι στη μαζοχιστική προοπτική. Και στον δεύτερο γύρο, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που στήθηκαν στην ουρά για να στηρίξουν τον Ανδρουλάκη ώστε να μη δουν στο κόμμα τους εκείνους που έστηναν εναντίον τους κρεμάλες στην πλατεία. Είναι σαφές, πως μαζί με τον δήμαρχο Αθηναίων ηττήθηκε κυρίως η πρόταση για συριζοποίηση του ΠΑΣΟΚ και προσχώρηση σε αυτό συριζαίων βουλευτών νυν ή πρώην που έχουν μεταπηδήσει στη Νέα Αριστερά.

Τα μέλη και οι φίλοι του κόμματος έδωσαν 3 ευρώ και στήθηκαν στην ουρά για να θυμίσουν στο ίδιο το κόμμα ότι ιδεολογικά ανήκει στο Κέντρο, όσο κι αν επιμένει να εκχωρεί τον παραδοσιακό του χώρο στη ΝΔ. Πως κάποτε αποτελούσε τη φιλομεταρρυθμιστική εκσυγχρονιστική φωνή που πήρε δύσκολες αποφάσεις όταν κάποιοι έστηναν λαϊκά δικαστήρια στο Σύνταγμα και κάποιοι άλλοι μετρούσαν «Ζάππεια» και έσκιζαν μνημόνια. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ακούσει τους ψηφοφόρους του, να τους δώσει προοπτική και την ασφάλεια να επιστρέψουν στην κομματική τους στέγη. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να χαρίζει πρώην στελέχη του και ψηφοφόρους στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αντίθετα έχει την ευκαιρία να ακούσει τη βάση και να επανατοποθετηθεί τόσο ιδεολογικά, όσο και απέναντι στη νέα ανθρωπογεωγραφία που δημιούργησε η εσωκομματική διαδικασία. Ο Νίκος Ανδρουλάκης πήρε και πάλι ψήφο εμπιστοσύνης και μπορεί να το κάνει.