Αποφάσεις

Η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας είναι ευκαιρία για ερωτήματα, αποφάσεις και στρατηγικές επανεκκινήσεις πάνω στο καυτό θέμα και για τη χώρα μας. Κατ’ αρχάς να συμφωνήσουμε πως αν κάποτε η ψυχική νόσος ήταν ταμπού και στίγμα, αυτό σήμερα ευτυχώς δεν υφίσταται. Αντίθετα, η απενοχοποίηση και η αναζήτηση επιστημονικής και ιατρικής συνδρομής και κυρίως από μια νεότερη γενιά είναι ένα δεδομένο που εγγράφεται στις θετικές μεταβλητές για την αντιμετώπιση του θέματος. Παρ’ όλ’ αυτά σήμερα μια σειρά παραγόντων φαίνεται πως επιδρούν αρνητικά στην ψυχική υγεία του πολίτη με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται οι ανάγκες για σύγχρονες δημόσιες υπηρεσίες με πρόσβαση για όλους/-ες.

Κι εδώ είναι επιτακτική η ανάγκη όχι απλώς στελέχωσης των δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας ψυχικής υγείας αλλά και αύξησης των δομών αυτών. Αυτό πρέπει να ισχύσει όχι απλώς για τα μεγάλα αστικά κέντρα αλλά και την περιφέρεια όπου επίσης οι νοσούντες πληθύνονται ενώ συχνά οι διαβαθμίσεις των επιπτώσεων στους ίδιους και στο περιβάλλον τους είναι πολλαπλές και προφανώς δυσμενείς.

Οι μακρές αναμονές στα νοσοκομεία για βοήθεια δεν συμβάλλουν στον αόρατο πόλεμο των δυτικών κοινωνιών, ενώ η χώρα μας δεν έχει κουλτούρα των δωρεάν γραμμών ψυχολογικής υποστήριξης που πάντως είναι ένα επίσης θετικό μέτρο. Η πολιτεία πρέπει με προσοχή να σκύψει πάνω στο πρόβλημα και να το «διαβάσει» ως μια σύγχρονη επιδημία, συχνά βουβή και οικεία σε όλους.