7/10/2023: η ιεροποίηση της αγριότητας

Εναν χρόνο μετά το μακελειό κατά αμάχων στο Νότιο Ισραήλ, ο υφέρπων (ή και διάχυτος) αντισημιτισμός στον κόσμο, και στη Δύση, στην καλύτερη περίπτωση έχει πείσει ότι συμψηφίζεται ένας αέναος κύκλος αγριότητας, στον οποίο θύτης είναι το Ισραήλ. Χρειάζεται η βαθιά γνώση του Ισλάμ και η εμβάθυνση στο πρόβλημα, ο συνυπολογισμός του τζιχάντ και της ιδεολογίας του ισλαμοπαλαιστινισμού (o όρος του καθηγητή Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ) για να γίνει κατανοητό ότι η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου δεν είναι υπόθεση αγανάκτησης καταπιεσμένων αλλά άσκηση αγριότητας – μάλιστα ιερής αγριότητας, κατά τις επιταγές του τζιχάντ, του ολοκληρωτικού θρησκευτικού πολέμου.

Ο Ταγκιέφ ονομάζει πογκρόμ τη σφαγή, τη θεωρεί ανάλογο της «νύχτας των κρυστάλλων» στη ναζιστική Γερμανία. Οι φόνοι και μαζί οι βιασμοί και τα ψυχολογικά βασανιστήρια που υπέστησαν τα θύματα ενείχαν μια τελετουργική βαναυσότητα, γι’ αυτό οι τρομοκράτες της Χαμάς δεν ήθελαν να τα κρύψουν αλλά, αντίθετα, τα κατέγραφαν για να τα προβάλουν.

Η ακραία βία, εξηγεί ο Ταγκιέφ, μπορεί να προκαλέσει ακραία ηδονή. Και η τζιχαντιστική επίθεση δεν χαρακτηρίστηκε μόνο από την ωμότητα των δραστών, αλλά και από την ηδονή που αυτοί δοκίμασαν στη διάπραξη της σφαγής. Το έγκλημα της 7/10 για τους σφαγείς ήταν πριβιού του οράματος της δικής τους «τελικής λύσης».