Η οικονομική πραγματικότητα δεν μπορεί να αγνοηθεί

Δεν υπήρξε καμία στροφή 180 μοιρών στην ομιλία της υπουργού Οικονομικών της Βρετανίας Ρέιτσελ Ριβς στους εκπροσώπους στο συνέδριο του Εργατικού Κόμματος. Αλλά μην κάνετε λάθος, η ίδια αλλάζει πορεία. Νωρίτερα αυτό τον μήνα είχε προειδοποιήσει για έναν επώδυνο προϋπολογισμό.

Στο Λίβερπουλ η Ρέιτσελ Ριβς είπε ότι «η αισιοδοξία της για τη Βρετανία είναι πιο φωτεινή από ποτέ». Σε λίγες εβδομάδες, ο τόνος έχει αλλάξει από τις δυσοίωνες προβλέψεις στο όνειρο. Αυτό ήταν απαραίτητο επειδή η κ. Ριβς, όπως σημείωσε ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Τράπεζας της Αγγλίας Αντι Χάλντεϊν, είχε κάνει λάθος δημιουργώντας μια αίσθηση φόβου που απειλούσε να υπονομεύσει μια πιθανή οικονομική ανάκαμψη. Η καταναλωτική εμπιστοσύνη βυθιζόταν. Το προβάδισμα των Εργατικών στις δημοσκοπήσεις έναντι των Τόρις για την οικονομία εξαφανίστηκε. Κάτι έπρεπε να γίνει.

Αλλά δεν είναι σαφές εάν η κ. Ριβς έχει κάνει αρκετά. Οταν οι άνθρωποι ακούν ότι οι οικονομικές συνθήκες αναμένεται να επιδεινωθούν, μπορεί να καθυστερήσουν δραστηριότητες που τονώνουν την οικονομία. Η ομιλία της κ. Ριβς ήταν ένας πολιτικός τριγωνισμός: υπέρ της ανάπτυξης αλλά δημοσιονομικά πειθαρχημένη.

Χρειάζεται ισχυρή κυβέρνηση για να σώσει τον καπιταλισμό από τις αποτυχίες και τις υπερβολές του, αλλά πρέπει επίσης να ξοδέψει χρήματα σε δημόσιες υπηρεσίες, οι οποίες είχαν ξεμείνει από χρήμα υπό τους Τόρις. Ο ισχυρισμός της κ. Ριβς ότι μια αύξηση σε πραγματικούς όρους στις κρατικές δαπάνες θα αποφύγει τη λιτότητα δεν εκπορεύεται από γεγονότα.

Σύμφωνα με τα σχέδια της προηγούμενης συντηρητικής κυβέρνησης, οι συνολικές δημόσιες δαπάνες επρόκειτο να αυξηθούν σε πραγματικούς όρους, ενώ ορισμένα τμήματα αντιμετώπισαν μεγάλες περικοπές στον προϋπολογισμό. Η κατάργηση των επιδοτήσεων για καύσιμα θέρμανσης τον χειμώνα σε 10 εκατομμύρια συνταξιούχους για εξοικονόμηση χρημάτων είναι μια λανθασμένη προσπάθεια για οικονομία εάν το αποτέλεσμα είναι περισσότερες εισαγωγές ηλικιωμένων στα νοσοκομεία.

Σύμφωνα με τους ισχύοντες δημοσιονομικούς κανόνες, που απαιτούν οι ημερήσιες δαπάνες να χρηματοδοτούνται από φόρους και το χρέος να πέφτει εντός πέντε ετών, τα απαραίτητα χρήματα δεν είναι διαθέσιμα. Η υπουργός Οικονομικών ανέφερε στην ομιλία της ότι μπορεί να τα αλλάξει όλα αυτά για να επιτρέψει να γίνουν περισσότερες επενδύσεις. Εάν δεν αλλάξουν οι δημοσιονομικοί κανόνες είναι δύσκολο να δούμε πώς η κυβέρνηση μπορεί να επιτύχει τις φιλοδοξίες της.

Οι συνέπειες της συνεχιζόμενης δημοσιονομικής συγκράτησης περιλαμβάνουν τη στασιμότητα της καινοτομίας και την αυξανόμενη ανεργία. Η αποτυχία αναγνώρισης της ανάγκης για αυξημένες δημόσιες δαπάνες θα μπορούσε να κάνει το Ηνωμένο Βασίλειο να χάσει κρίσιμες ευκαιρίες, με αποτέλεσμα τη μακροπρόθεσμη οικονομική στασιμότητα.