Κωνσταντάρας

Ο Κώστας Γαβράς γύρισε νωρίς την ταινία για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ασχολήθηκε με τον Τσίπρα και τον Βαρουφάκη και έχασε τα καλύτερα. Διότι, πράγματι, αυτά που συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ είναι για σενάριο ταινίας με πρωταγωνιστή τον Στέφανο Κασσελάκη. Ο άνθρωπος που έρχεται από το πουθενά, γίνεται βασιλιάς και μετά γκρεμίζεται από τον θρόνο. Και όπως συμβαίνει στις ταινίες, ετοιμάζει την εκδίκηση και την επιστροφή του.

Ανθρωποι που γνωρίζουν τα του ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούν ότι είναι πολύ δύσκολο να πετύχει επανεκλογή ο Κασσελάκης. Aν διαπιστώσουν ότι διατηρεί δυναμική, θα αλλάξουν το καταστατικό ή θα τον διαγράψουν. Επίσης κάποιοι εκτιμούν ότι μέχρι την εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου ο Κασσελάκης θα έχει ξεχαστεί καθώς η απουσία του από τα μέσα ενημέρωσης θα τον βγάλει οριστικά εκτός κάδρου. Για αυτό και ο Στέφανος Κασσελάκης έχει μόνο μία επιλογή. Να διδαχθεί από την Ενωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη. Στις εκλογές του 2015 το κόμμα δεκαπλασίασε τα ποσοστά του και στις δύο εκλογικές περιφέρειες της Θεσσαλονίκης. Πώς συνέβη αυτό; Για δύο λόγους. Πρώτον ο Λεβέντης είχε αγοράσει τηλεοπτικό χρόνο για τις εμφανίσεις του σε περιφερειακό κανάλι. Και δεύτερον (και κυριότερο) έγινε… εκλογική τάση για τους οπαδούς του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Κάτι μεταξύ αστείου και ψήφου διαμαρτυρίας.

Ακούγεται ακραίο, αλλά στέκει. Αν ο Κασσελάκης θέλει να πάρει πίσω το κόμμα, πρέπει να γίνει και ο ίδιος τρολ, μετατρέποντας την υποψηφιότητά του σε πρόσκληση για μία μεγάλη, εθνική φάρσα προς τον μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ και το ευρύτερο κομματικό κατεστημένο. Να βγει και να κηρύξει ανένδοτο αγώνα έχοντας αγκαλιά τη Φάρλι και ένα ποτήρι με άπερολ.

Να γίνει κάτι σαν την Ψίμυθο, το φανταστικό νησί που απασχόλησε τα social media, μία πλάκα στην οποία μπορούν όλοι να συμμετάσχουν. Και ας διδαχθεί από το παράδειγμα του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Ο μακαρίτης προσπάθησε για χρόνια να κάνει καριέρα ως γόης. Τα κατάφερε, αλλά ως καρικατούρα ζεν πρεμιέ.