Είδος προς εξαφάνιση {LF}τα σπίτια για ενοικίαση

Χιλιάδες Ολλανδοί, αλλά και ξένοι φοιτητές αγωνίζονται να βρουν σπίτι για να νοικιάσουν μετά τον νέο νόμο που σχεδιάστηκε για να κάνει – θεωρητικά – τη στέγαση πιο προσιτή. Αυτός βασίζεται στον έλεγχο των τιμών των ενοικίων που τελικά επιδεινώνει την έλλειψη ενοικιαζόμενων ακινήτων. Οι ιδιοκτήτες δεν θέλουν πλέον να νοικιάζουν, οπότε επιλέγουν να πουλήσουν ή να κρατήσουν άδεια τα σπίτια τους. Διότι, η σχέση οφέλους και ρίσκου δεν είναι ελκυστική.

Η Ολλανδία έχει αυξήσει τους φόρους για τους ιδιοκτήτες ακινήτων, ειδικά για εκείνους που κατέχουν περισσότερα από ένα ακίνητα. Αυτός ο φόρος υπολογίζεται ως ποσοστό της αξίας της περιουσίας και έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, καθιστώντας το κόστος διατήρησης ενός ενοικιαζόμενου ακινήτου υψηλότερο. Παράλληλα, η ολλανδική κυβέρνηση έχει επίσης θεσπίσει έναν συγκεκριμένο φόρο για τους ιδιοκτήτες που ενοικιάζουν τα ακίνητά τους. Αυτός ο φόρος αυξάνει το κόστος ενοικίασης, αποτρέποντας κάποιους ιδιοκτήτες από το να νοικιάσουν τα ακίνητά τους.

Επίσης, υπάρχουν αυστηροί κανονισμοί σχετικά με την αύξηση των ενοικίων, που καθιστούν δύσκολο για τους ιδιοκτήτες να προσαρμόσουν τα ενοίκια με βάση την αγορά ή τα αυξανόμενα κόστη συντήρησης. Αυτές οι ρυθμίσεις περιορίζουν τη δυνατότητα των ιδιοκτητών να αυξήσουν το ενοίκιο σε επίπεδο που να καλύπτει τα έξοδά τους και να τους αποφέρει κέρδος.

Κίνητρα

Οι νόμοι στην Ολλανδία προστατεύουν τους ενοικιαστές, καθιστώντας δύσκολη την έξωση ακόμη και σε περιπτώσεις μη πληρωμής ενοικίου ή άλλων παραβιάσεων του συμβολαίου.

Ακόμη, υπάρχουν αυστηροί κανονισμοί και περιορισμοί για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις μέσω πλατφορμών όπως η Airbnb. Αυτοί οι κανονισμοί περιλαμβάνουν όρια στις μέρες ενοικίασης ανά έτος και αυξημένα τέλη, καθιστώντας λιγότερο επικερδείς αυτές τις μισθώσεις.

Η κυβέρνηση έχει εισαγάγει μέτρα για την προώθηση της προσιτής κατοικίας, όπως φορολογικά κίνητρα για την κατασκευή και ενοικίαση. Ωστόσο, αυτά τα κίνητρα συχνά δεν καλύπτουν το κενό για τους ιδιοκτήτες που επιδιώκουν να επενδύσουν σε πιο κερδοφόρα ακίνητα.

Η ολλανδική αγορά ακινήτων υποφέρει από απότομες αυξήσεις τιμών και αντίστοιχη έλλειψη εδώ και πολλά χρόνια. Με στόχο την προστασία των ενοικιαστών με χαμηλότερο εισόδημα, η κυβέρνηση εφάρμοσε ελέγχους ενοικίων σε χιλιάδες σπίτια τον Ιούλιο, εισάγοντας ένα σύστημα ταξινόμησης ακινήτων με βάση παράγοντες όπως η κατάσταση του ακινήτου, το μέγεθος και η ενεργειακή απόδοση. Ο νόμος για την προσιτή ενοικίαση εισήγαγε ελέγχους ενοικίων σε 300.000 νέες μονάδες, αφαιρώντας τις από τη μη ελεγχόμενη αγορά.

Κανονισμοί ενοικίασης

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η Ολλανδία έχει το υψηλότερο ποσοστό κατοικιών στην Ευρώπη, των οποίων υπάρχει ρύθμιση για το ύψος του ενοικίου. Περίπου το ένα τέταρτο από αυτά ανήκουν σε ιδιώτες ιδιοκτήτες και τα υπόλοιπα ανήκουν σε οικιστικούς συλλόγους που μοιάζουν με συνεταιρισμούς. Πριν από την έναρξη ισχύος του νέου νόμου, λίγο πάνω από το 80% των 3 εκατομμυρίων ενοικιαζόμενων ακινήτων της χώρας ήταν υπό έλεγχο για το ύψος του ενοικίου. Με τον νέο νόμο το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 96%, σύμφωνα με το υπουργείο Στέγασης. Το μέτρο περιορίζει τα ενοίκια περίπου 2,5 εκατομμυρίων κατοικιών στα 880 ευρώ τον μήνα για νοικοκυριά που κερδίζουν λιγότερα από 52.671 ευρώ. Τα υπόλοιπα ακίνητα που καλύπτονται από τον νόμο έχουν μέγιστο ενοίκιο 1.158 ευρώ τον μήνα. Αν και δεν έχουν συγκεκριμένες εισοδηματικές απαιτήσεις, προορίζονται για οικογένειες με μέτριους μισθούς.

Για να συμβαδίσει με την αύξηση του πληθυσμού, η Ολλανδία χρειάζεται περίπου 100.000 νέες κατοικίες ετησίως, αλλά κατά μέσο όρο έχουν κατασκευαστεί 70.000 την τελευταία δεκαετία. Οι κανονισμοί ενοικίασης οδήγησαν πολλούς ιδιοκτήτες να βγάλουν τα σπίτια τους προς πώληση. Πλέον, η έλλειψη είναι τέτοια που οι τιμές συνέχισαν να αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο (εκτός από το 2023).