Φινλανδία επί τέσσερα

Το βασικό συμπέρασμα από την παρθενική νίκη του Ιβάν Γιοβάνοβιτς ως προπονητής της Γαλανόλευκης είναι ό,τι δεν υπάρχει συμπέρασμα.

Οσοι σπεύδουν, κυρίως αυτοί που συμπαθούν υπερβολικά τον «αγαπώ την Ελλάδα» σερβοέλληνα προπονητή, να λειάνουν τις αιχμές και να αποθεώσουν το σύντομο μέχρι τώρα έργο του, καλύτερα να ακολουθήσουν τον δρόμο των σοφών: η γλώσσα (και τα πληκτρολόγια) να μην τρέχουν πριν από τη σκέψη τους.

Με τη Φινλανδία υπάρχει το εξής παράδοξο: είναι η τέταρτη φορά από την εποχή Ρεχάγκελ μέχρι σήμερα που συμμετέχει ως αντίπαλος σε πρεμιέρα νέου προπονητή της Ελλάδας. Και σχεδόν πάντα, τον Σεπτέμβριο.

Στο ντεμπούτο του Ρεχάγκελ στις 5 Σεπτεμβρίου 2001, η Γαλανόλευκη συνετρίβη από τους Φινλανδούς με 5-1 στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι. Στο ημίχρονο στα μάτριξ υπήρχε ένα τεράστιο 4-1. Το κλίμα είχε στραβώσει πολύ πριν, όταν κατά την προετοιμασία της ομάδας υπήρξε επεισόδιο μεταξύ του νέου προπονητή και ενός διάσημου διεθνούς. Ο Τύπος έγραφε μετά τον αγώνα για «διασυρμό», πως «χειρότερα δεν γίνεται», ότι «αυτή η ομάδα δεν έχει ούτε παρόν ούτε μέλλον» και πως ούτε λίγο ούτε πολύ ο Γερμανός είναι ένας άσχετος. Είδατε πώς μπορεί να σε εκθέσουν τα γρήγορα συμπεράσματα.

Ο επόμενος προπονητής που έκανε ντεμπούτο με αντίπαλο τη Φινλανδία ήταν ο Τζον Φαν ‘τ Σιπ. Στις 5 Σεπτεμβρίου (ξανά) 2019 ηττηθήκαμε με 1-0 στο Ratinan Stadion του Τάμπερε. «Εθνική τραγωδία», έγραφαν τότε οι τίτλοι λες και αναφέρονταν στην Εθνική Βραζιλίας.

Στις 15 Νοεμβρίου 2018 ο Αγγελος Αναστασιάδης που ήρθε για να μας απαλλάξει από την παρουσία του Σκίμπε μετά την ήττα μας από τη Φινλανδία στο Τάμπερε, έκανε ντεμπούτο με τον ίδιο αντίπαλο τον οποίον η Γαλανόλευκη νίκησε με 1-0, για το Nations League. Χρειαζόταν όμως περισσότερα γκολ για να ξεπεράσει στην ισοβαθμία τους Σκανδιναβούς γιατί πιστεύαμε πως θα νικήσουμε στο τελευταίο παιχνίδι τους Εσθονούς. Η σιγουριά μας έφαγε.

Και τώρα ήρθε η σειρά του «αγαπώ την Ελλάδα» Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Η Ελλάδα νίκησε το Σάββατο με 3-0 αλλά το γραπτό της είναι γεμάτο σημειώσεις και αστερίσκους τους οποίους πολλοί παραβλέπουν στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν κλίμα ευφορίας και ενθουσιασμού. Ρεχάγκελ, Φαν ‘τ Σιπ, Αναστασιάδης. Εχουν πολλές ιστορίες να διαβάσουν οι κριτές για να γίνουν σοφότεροι.