«Αποστολή» στο Παρίσι

Είναι το όνομα που ακούστηκε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο για την τελετή λήξης – μαζί με εκείνο της Τέιλορ Σουίφτ –, όπου αναμένεται να κάνει «απρόσμενη» εμφάνιση. Κρεμασμένος από κάποιο ελικόπτερο, ας πούμε, πάνω από ένα hotspot του Παρισιού; Σε κάθε περίπτωση σε λίγες ώρες θα γνωρίζουμε αν ο Τομ Κρουζ αποτελεί όντως το κλου της ολυμπιακής διοργάνωσης. Οι τελευταίες πληροφορίες φαίνεται να επιβεβαιώνουν τις πρώτες διαρροές. Ο 62χρονος αστέρας λέγεται πως θα συμμετάσχει σε μια περίτεχνη παράσταση με κασκαντέρ πέφτοντας – κυριολεκτικά – όταν η ολυμπιακή σημαία παραδοθεί στο Λος Αντζελες, την πόλη που θα φιλοξενήσει τους Αγώνες του 2028. Σύμφωνα με το TMZ, κατά τη διάρκεια του μαγνητοσκοπημένου τμήματος του σόου, ο Κρουζ φαίνεται να αφήνει το «Stade de France» στο Παρίσι, να ταξιδεύει με αεροπλάνο στο Λος Αντζελες και να καταλήγει στη διάσημη πινακίδα του Χόλιγουντ.

Σε κάθε περίπτωση, ο Τομ Κρουζ εθεάθη στο Παρίσι κατά τη διάρκεια των Αγώνων, συμπεριλαμβανομένων των προκριματικών γυμναστικής γυναικών καθώς και των αγώνων κολύμβησης. Επιβεβαιώνει έτσι την καλή χημεία που έχει με τη Γαλλία, όπου τον περασμένο Ιούλιο του απονεμήθηκε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Το 2022, εξάλλου, είχε παραστεί στις Κάννες, στην πανευρωπαϊκή πρεμιέρα της παγκόσμιας επιτυχίας του «Top Gun Maverick». Η προβολή συνδυάστηκε με τη βράβευσή του – ως πρωταγωνιστή και παραγωγού – με το τιμητικό βραβείο του Φεστιβάλ για την κινηματογραφική προσφορά του.

Ο σταρ διαθέτει το κοκαλάκι της νυχτερίδας στον χώρο του θεάματος από τότε που τον πρόσεξε ο πρώτος «ποιοτικός» σκηνοθέτης. Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα, συγκεκριμένα, που το 1982 τον επέλεξε για το «Αουσάιντερς» (έπαιζε εκεί με τους Ματ Ντίλον και Ραλφ Μάτσιο) δίνοντας έκτοτε ώθηση στην καριέρα του. Το 1983 υποδύθηκε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Οι πονηρές δουλειές ενός πρωτάρη» και τίποτε δεν προμήνυε ότι ο ερωτύλος ομορφονιός τον οποίο ερμήνευε θα μπορούσε να δραπετεύσει από το στυλιζάρισμα που επιφυλάσσει η κινηματογραφική βιομηχανία. Να όμως που η παγκόσμια αναγνωρισιμότητα την οποία απέκτησε με τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο «Τοπ Γκαν» του 1986 λειτούργησε σαν δυνατό χαρτί και στα δικά του χέρια. Πριν φτάσει στη χρυσοφόρο επιτυχία των «Επικίνδυνων αποστολών» (και μία και δύο και… εφτά) είχε σταθεί δίπλα στον Πολ Νιούμαν στο «Χρώμα του χρήματος» (1986), τον Ντάστιν Χόφμαν («Ο άνθρωπος της βροχής», 1988) και τον Τζακ Νίκολσον («Ζήτημα τιμής», 1992). Σκηνοθέτες του εξάλλου θα γίνονταν ο μέγας Κιούμπρικ στο «Μάτια ερμητικά κλειστά»(1999), ο Στίβεν Σπίλμπεργκ στο «Minority Report» (2002) και ο σπουδαίος Μάικλ Μαν στη «Διαδρομή» του 2004 – αν υπάρχει μια ταινία όπου ο Κρουζ μπορεί να πείσει και καχύποπτους ότι μπορεί να γίνει ηθοποιός σκηνοθέτη, είναι αυτή.

Φυσικά μαζί με τις επιτυχίες ήρθαν και οι αποτυχίες, όπως συνέβη στην πολυδιαφημισμένη ταινία του «Βαλκυρία» του 2008, όπου υποδυόταν τον Κλάους φον Στάουφενμπεργκ, έναν από τους συνωμότες για τη δολοφονία του Αδόλφου Χίτλερ, τον Δεκέμβριο του 1943. Η MGM και η United Artists είχαν μεταφέρει τότε την πρεμιέρα στις 13 Φεβρουαρίου (παραμονή Αγίου Βαλεντίνου με τον Κρουζ να ερμηνεύει έναν… Ναζί), γεγονός που είχε προκαλέσει σοβαρά ερωτήματα για την τύχη της στα ταμεία και ένα από τα πολλά χτυπήματα στην καριέρα του.

Συμπτωματικά ή όχι, η «κρίση Κρουζ» ξεκίνησε λίγο μετά τον χωρισμό του από τη Νικόλ Κίντμαν, με την οποία εκτός άλλων είχε υιοθετήσει δύο παιδιά – την Ιζαμπέλα και τον Κόνορ. Κρουζ και Κίντμαν είχαν ανακηρυχθεί ως το ζευγάρι διασήμων του 1999 χάρη στα «Μάτια ερμητικά κλειστά». Και μετά χώρισαν. Σαν να μην έφτανε αυτό ο χωρισμός συνδυάστηκε με τη νέα σχέση του με την Πενέλοπε Κρουζ. Μαζί δέχτηκαν το πρώτο επαγγελματικό χαστούκι του ηθοποιού ύστερα από πολλά χρόνια και συγκεκριμένα μετά το 1992 όταν ο «Μακρινός ορίζοντας» – με την Κίντμαν – είχε «πατώσει» στα ταμεία. Ο λόγος για το «Vanilla sky», αμερικανικό ριμέικ του ισπανικού θρίλερ «Ανοιξε τα μάτια».

Λίγο αργότερα ακολούθησε το «σκάνδαλο Τσαντ Σλέιτερ ή Κάιλ Μπράντφορντ». Το 2001 το περιοδικό Actustar δημοσίευσε δηλώσεις του πορνοστάρ Σλέιτερ (ή Μπράντφορντ) περί σχέσης του με τον Κρουζ, ο τελευταίος αναγκάστηκε να προβεί σε μήνυση για συκοφαντία εναντίον του, απαιτώντας 100 εκατομμύρια δολάρια αποζημίωση. Η υπόθεση Σλέιτερ μάς θύμισε τότε ότι όσο πιο υψηλός είναι ο μισθός των σουπερστάρ, τόσο πιο ευάλωτη και τρωτή μπορεί να γίνει η ιδιωτική ζωή τους. Οταν η αγγλική εφημερίδα The Express τόλμησε κάτι παρόμοιο δημοσιεύοντας ότι ο γάμος του Κρουζ με την Κίντμαν είναι «εικονικός», το πλήρωσε με τριακόσιες χιλιάδες δολάρια καθότι ο ηθοποιός άσκησε και τότε μήνυση κερδίζοντας την υπόθεση.

Η «μεγάλη επιστροφή» του Τομ Κρουζ είχε συνδυαστεί αργότερα με την πρώτη παραγωγή της ανεξαρτητοποιημένης Cruise/ Wagner Productions, στέφθηκε όμως από αποτυχία. Παρά τη συμμετοχή του Ρόμπερτ Ρέντφορντ στον διπλό «ρόλο» του συμπρωταγωνιστή αλλά και σκηνοθέτη, μα και της Μέριλ Στριπ, το «Λέοντες αντί αμνών» δεν είχε καταφέρει να προσελκύσει το κοινό στην αίθουσα. Ας είναι καλά η ολική επαναφορά των «Επικίνδυνων αποστολών» – με την πρώτη το 1996 και την έβδομη πέρυσι, ενώ αναμένεται η όγδοη το 2025 –, αλλά και το «Top Gun Maverick» του 2022 με τις εισπράξεις του 1,464 δισ. δολαρίων.

Ο Τομ Κρουζ φαίνεται να είναι φτιαγμένος από τη στόφα των χολιγουντιανών ηρώων τους οποίους ενίοτε υποδύεται. Πέφτει και σηκώνεται. Για να ξαναπέσει πιο πετυχημένα την επόμενη φορά. Η συνέχεια στους τηλεοπτικούς δέκτες αύριο στις 22.00.