Αποτυχία!

Πριν από ακριβώς μία εβδομάδα είχαμε την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Την τελετή που συγκέντρωσε το υψηλότερο ποσοστό τηλεθέασης από κάθε άλλη φορά. Ολοι είχαν τη γνώμη τους, θετική ή αρνητική, είπαν τα επιχειρήματά τους, ανέβασαν σχόλια διθυραμβικά ή αντίθετα, κατακριτέα. Προφανώς και μιλάμε για κάτι υποκειμενικό.

Αλλά όσα γίνονται στη συνέχεια, δεν χωρούν αμφισβήτηση. Ο Σηκουάνας είναι βρώμικος. Χθες, επιβεβαιώθηκε για πολλοστή φορά και όσα είπε η βελγίδα αθλήτρια του τριάθλου, η Ζουλιέν Φερμέλεν, σχεδόν σοκάρουν: «Καθώς κολυμπούσα κάτω από τη γέφυρα, ένιωσα και είδα πράγματα που δεν πρέπει να τα σκεφτόμαστε πολύ. Τα νερά είναι βρώμικα εδώ και εκατό χρόνια, οπότε δεν μπορούν να πουν ότι η ασφάλεια των αθλητών είναι προτεραιότητα. Αυτά είναι βλακείες. Αν ο αγώνας δεν είχε γίνει, σίγουρα θα ήταν ντροπή για τον οργανισμό, για το Παρίσι, για τη Γαλλία. Ηταν τώρα ή ποτέ και δεν μπορούσαν να ακυρώσουν εντελώς τον αγώνα. Τώρα πρέπει απλώς να ελπίζουν ότι δεν θα υπάρξουν πάρα πολλοί άρρωστοι αθλητές. Πήρα προβιοτικά, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερα. Είχα την ιδέα να μην πίνω νερό, αλλά ναι, απέτυχε. Οπως ακριβώς είχα την ιδέα να μην πέσω, αλλά απέτυχε κι αυτό», κατέληξε. Και μετά, το βάδην, κάτι του στυλ «γύρω γύρω όλοι» από τον Πύργο του Αϊφελ. Καλά, αυτό είναι οργάνωση και εμπνεύσεις ώστε να δώσουν ωραίες εικόνες στο κοινό; Πάλι καλά που οι βαδίστριες δεν ζαλίστηκαν…

Και πάμε 20 χρόνια πίσω. Στο κωπηλατοδρόμιο του Σχινιά. Αυτό που απαίτησε η ΔΟΕ να κατασκευαστεί γιατί είπε «όχι» στη λίμνη των Ιωαννίνων. Και καταστράφηκε το αεροδρόμιο του Μαραθώνα ώστε να φτιαχτεί κάτι αληθινά υπέροχο, αλλά χωρίς τη μετέπειτα χρήση που θα έπρεπε. Τώρα, δεν ζήτησαν τίποτα, δεν αξίωσαν το παραμικρό οι αρμόδιοι, λες και είπαν «οui » στους Γάλλους, με συνέπεια να βλέπουμε θολά νερά στον Σηκουάνα και κωπηλασία στον ποταμό Μάρνη. Για τις συνθήκες που βιώνουν οι αθλητές, ας μην ειπωθεί το παραμικρό. Μια πλειάδα φωτογραφιών με τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών να δεις και αμέσως αντιλαμβάνεσαι τον ψυχικό τους κόσμο. Οσο για την γκρίνια μελών των αποστολών και τις φωνές για αδικίες όταν αντιμετωπίζουν «γηπεδούχους» αθλητές, αυτό είναι πλέον στην… ημερήσια διάταξη.

Αυτοί όχι, δεν είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες που θέλουμε να βλέπουμε. Και βέβαια, δεν μπορεί να μπουν σε σύγκριση με την Αθήνα. Τότε, ούτε μολυσμένα νερά προσφέραμε σε κωπηλάτες και κολυμβητές, ούτε δρομικούς αγώνες σε ένα στενό πλαίσιο.