Νικήτρια της ζωής
Ο (πιθανόν) τελευταίος χορός της σπουδαίας αμερικανίδας γυμνάστριας στο Παρίσι είναι ήδη μια τεράστια επιτυχία για εκείνη, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα
Η Σιμόν Μπάιλς ετοιμάζεται για τους τελευταίους της Ολυμπιακούς Αγώνες. Ωστόσο, οι συμπατριώτες της θα προσπαθήσουν να την πείσουν να το αναβάλει για τους Αγώνες του Λος Αντζελες το 2028, εντός έδρας
Η επανεμφάνιση της Σιμόν Μπάιλς σε Ολυμπιακούς Αγώνες και μάλιστα στην τελευταία της παράσταση είναι από μόνο του ένα ξεχωριστό γεγονός στους αγώνες στο Παρίσι. Στην «Αρένα Μπερσί» συνήθως υπάρχουν αρκετές κενές θέσεις, ιδιαίτερα στις πιο ακριβές στα πρωινά προκριματικά, αλλά αυτό δεν συνέβη και την Κυριακή το πρωί.
Οπου όχι απλά δεν έπεφτε καρφίτσα αλλά η τηλεοπτική κάμερα δεν σταμάταγε να… ζουμάρει στις κερκίδες όπου εντόπισε ιδιαίτερα γνωστές φυσιογνωμίες όπως ο Τομ Κρουζ, η Αριάνα Γκράντε, ο Σνουπ Ντογκ, η Σίνθια Ερίβο, η Γκρέτα Γκέρβιγκ, ο Τζον Λέτζεντ, η Κρίσι Τίγκεν, ο Νικ Τζόνας, η Ανα Γουίντουρ και η Τζέσικα Τσαστέιν.
Ολοι και όλες για να δουν το κορίτσι θαύμα της γυμναστικής που ο μεγαλύτερος αντίπαλός της τα τελευταία χρόνια ήταν εκ των έσω, καθώς είχε πολύ σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα που την ανάγκασαν να αποσύρει τη συμμετοχή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.
Ενώ είχε προκριθεί στον τελικό του σύνθετου ατομικού και συνολικά σε έξι τελικούς οργάνων στα περισσότερο με την καλύτερη βαθμολογία, είπε απλά: «Δεν μπορώ να το κάνω» και η ανακοίνωση της αμερικανικής ομοσπονδίας γυμναστικής έπεσε σαν βόμβα.
«Η Σιμόν Μπάιλς δεν θα λάβει μέρος στον τελικό του σύνθετου ατομικού. Υποστηρίζουμε ολόψυχα την απόφαση της Σιμόν και επικροτούμε την ανδρεία της που δίνει προτεραιότητα στην ευημερία της. Το θάρρος της δείχνει, για άλλη μια φορά, γιατί είναι πρότυπο για τόσους πολλούς» έλεγε η ανακοίνωση της ομοσπονδίας και πρόσθετε ότι θα επαναξιολογηθεί για το αν θα λάβει μέρος στους τελικούς των οργάνων, κάτι όμως που δεν έγινε ποτέ.
«Ναι, λέω να βάζουμε πρώτη την ψυχική υγεία, γιατί διαφορετικά δεν θα απολαμβάνουμε το άθλημά μας και θα έχουμε τις επιτυχίες που θέλουμε. Αρα, δεν πειράζει κάποιες φορές να απέχουμε από μεγάλους διαγωνισμούς για να επικεντρωθούμε στον εαυτό μας. Αυτό δείχνει πραγματική δύναμη χαρακτήρα και αθλητή» είπε πει λίγο αργότερα η διάσημη αμερικανίδα γυμνάστρια που είχε ζήσει επίσης (όπως πολλές άλλες συναθλήτριές της) και τον εφιάλτη της κακοποίησης από τον γιατρό-τέρας της ομάδας των ΗΠΑ Λάρι Νάσαρ, που για 18 χρόνια ασελγούσε πάνω στις νεαρές αθλήτριες της Εθνικής ομάδας. Μάλιστα ένα μήνα μετά το Τόκιο η Μπάιλς έπρεπε να ζήσει ξανά τον εφιάλτη καθώς ήταν από τις βασικές μάρτυρες κατάθεσης στο δικαστήριο.
Ηρθε η ώρα
Η Σιμόν Μπάιλς είχε σαρώσει στο Ρίο το 2016 (με τέσσερα χρυσά μετάλλια μεταξύ άλλων) και στο Τόκιο θα πήγαινε για το repeat, τελικά έπρεπε να περιμένει τρία χρόνια για να το κάνει τώρα στο Παρίσι.
Κάθε φορά που η Σιμόν Μπάιλς ετοιμαζόταν να εκτελέσει μία άσκηση στα προκριματικά του σύνθετου ατομικού, αλλά παράλληλα και του ομαδικού, το κοινό στην «Αρένα Μπερσί» την αποθέωνε. Στα μάτια της διακρίνεται η συγκίνηση γιατί ανεξάρτητα με το πόσα μετάλλια θα κατακτήσει στον τελευταίο της χορό, είναι ήδη νικήτρια που κατάφερε να επανέλθει ύστερα από τέτοια ψυχολογική κατάρρευση.
Βαθμολογήθηκε με 15.800 βαθμούς στο άλμα, 14.433 στους ασύμμετρους ζυγούς, 14.733 στη δοκό ισορροπίας και 14.600 στις ασκήσεις εδάφους. Στο σύνολο έφτασε τους 59.566 και με αυτή τη βαθμολογία κατέλαβε την πρώτη θέση στα προκριματικά του ατομικού και με μεγάλη διαφορά από τη δεύτερη, την αργυρή Ολυμπιονίκη του Τόκιο Βραζιλιάνα Ρεμπέκα Αντράντε (57.700) ενώ στην τρίτη θέση ολοκλήρωσε η χρυσή Ολυμπιονίκης των ίδιων αγώνων – ελλείψει Μπάιλς – Αμερικανίδα Σούνι Λι με 56.132.
Σε κάποια στιγμή έπεσε και είχε ένα τραυματισμό στο πόδι με όλους να κρατάνε την ανάσα τους. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και έχει τον απαιτούμενο χρόνο να είναι έτοιμη για μια ακόμα (τελευταία) μεγάλη παράσταση αρχής γενομένης αύριο από τον τελικό του ομαδικού.
Πάντως οι Αμερικανοί – αν και θα είναι 31 σε τέσσερα χρόνια – είναι βέβαιο ότι θα επιχειρήσουν να τη δελεάσουν για να μην αποσυρθεί και να πει το τελευταίο αντίο εντός έδρας το 2028 στο Λος Αντζελες.
Η ίδια πριν καν φορέσει το πρώτο μετάλλιο στον λαιμό της στο Παρίσι, είναι ήδη νικήτρια και μόνο που βρίσκεται στο πλατό.














