«Αποχωρώ και δίνω τη σκυτάλη στην Κάμαλα»

Ο Τζο Μπάιντεν δεν θα είναι ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών στις 5 Νοεμβρίου. Το ανακοίνωσε ο ίδιος χθες, στις 9 ώρα Ελλάδας, υποκύπτοντας στις πιέσεις που του ασκούνταν το τελευταίο διάστημα, οι οποίες εντείνονταν διαρκώς και είχαν καταστεί ασφυκτικές. Κυρίως, όμως, υπέκυψε στην αμείλικτη πραγματικότητα, συνειδητοποιώντας ότι όχι μόνο δεν είχε πρακτικά καμία ελπίδα να κερδίσει τον αντίπαλό του, αλλά και ότι το κόμμα του κινδύνευε να υποστεί μια στρατηγική ήττα στις εκλογές, χάνοντας και την οριακή του πλειοψηφία στη Γερουσία.

Το πρώτο μέρος του δράματος ολοκληρώθηκε, λοιπόν, με την εξέλιξη που ολοένα περισσότεροι θεωρούσαν πλέον ότι ήταν ένας αυτονόητος μονόδρομος. Ειδικά μετά την καταστροφική τηλεμαχία της 27ης Ιουνίου, αλλά και την αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα σε βάρος του αντιπάλου του, η οποία φάνηκε να γέρνει οριστικά την πλάστιγγα προς το μέρος του, προσφέροντάς του «άφεση» στα μάτια εκατομμυρίων Αμερικανών και δίνοντας του τεράστιο προβάδισμα στην «παράσταση νίκης».

Πλέον, μένει το δεύτερο και εξίσου σημαντικό μέρος, που θα κρίνει εάν η Κάμαλα Χάρις, την οποία ο Μπάιντεν υπέδειξε ως διάδοχό του για να διεκδικήσει την προεδρία απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ, είναι ικανή να σώσει (κάτι αμφίβολο) αυτή την – εξαιρετικά κρίσιμη, για τους Δημοκρατικούς και για τις ΗΠΑ – «παρτίδα». Υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι η ηγεσία των Δημοκρατικών και οι περίπου 4.700 αντιπρόσωποι που πρόκειται να λάβουν μέρος στο συνέδριο του Σικάγο, από τις 19 ως τις 22 Αυγούστου, θα αποδεχθούν την επιλογή του και δεν θα υπάρξουν «ανταρσίες», οι οποίες θα μετατρέψουν τη διαδικασία σε… ροντέο.

«Η πρώτη μου απόφαση όταν αναδείχθηκα υποψήφιος του κόμματος το 2020 ήταν να επιλέξω την Κάμαλα Χάρις ως αντιπρόεδρό μου. Ηταν δε η καλύτερη απόφαση που έχω λάβει ποτέ. Σήμερα, θέλω να προσφέρω την πλήρη υποστήριξή μου προς την Κάμαλα, έτσι ώστε να λάβει το χρίσμα του κόμματός μας φέτος. Δημοκρατικοί είναι καιρός να ενωθούμε και να νικήσουμε τον Τραμπ. Ας το κάνουμε, λοιπόν», έγραψε ο ίδιος, σε μια εμφανή προσπάθεια να μην αφήσει περιθώρια αμφισβήτησης της απόφασής του, αλλά και να ξαναδώσει στους Δημοκρατικούς, στελέχη και ψηφοφόρους, λίγη από τη χαμένη τους αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία, μπροστά σε μια μάχη η οποία έδειχνε χαμένη από χέρι.

Στόχος η ομαλή διαδοχή

Είναι κάτι που θέλησαν, άλλωστε, να κάνουν ο Μπιλ και η Χίλαρι Κλίντον, που έσπευσαν να υιοθετήσουν την Χάρις, ενώ ο Μπαράκ Ομπάμα εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην ηγεσία ότι θα κάνει την ορθή επιλογή.

Αναμφίβολα, η επιλογή της Χάρις από τον Μπάιντεν αποτελούσε την πιο λογική επιλογή για τους περισσότερους από τη στιγμή που αυτός θα έπαιρνε τη μεγάλη απόφαση. Υπό μία έννοια, όπως τόνιζαν όλο το τελευταίο διάστημα αρκετοί αναλυτές, όσοι στη διάρκεια των προκριματικών είχαν ψηφίσει υπέρ του Μπάιντεν είχαν επιλέξει και την ίδια, γνωρίζοντας πως αποτελεί τη νόμιμη διάδοχή του, με βάση και το σύνταγμα των ΗΠΑ. Εκτός των άλλων δε, εκτιμάται πως θα καταφέρει να απορροφήσει πολύ πιο ομαλά τόσο τις όποιες αντιδράσεις όσο και τα δεκάδες εκατομμύρια των «δωρητών», που έπαιξαν τον δικό τους καθοριστικό ρόλο για να φτάσουμε στη χθεσινή εξέλιξη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, μέχρι τη χθεσινοβραδινή ανατροπή, ο αριθμός των Δημοκρατικών του Κογκρέσου που είχαν ζητήσει δημοσίως από τον Μπάιντεν να παραδώσει τη σκυτάλη (κατ’ ιδίαν εκτιμάται πως ήταν πολύ παραπάνω) έφτανε τους 37, από τους οποίους οι 32 βουλευτές και οι 5 γερουσιαστές – με τελευταίο τον Τζο Μάντσιν. Ενδεικτικό δε της αγωνίας που επικρατούσε στις τάξεις τους είναι και το γεγονός ότι ορισμένοι εξ αυτών δεν είχαν διστάσει να χρησιμοποιήσουν και βαριές εκφράσεις, προκειμένου να τονίσουν το διακύβευμα.

«Πρόκειται για μια επική επίδειξη κακής πολιτικής πρακτικής», είχε πει χαρακτηριστικά ο βουλευτής Ανταμ Σμιθ, σχολιάζοντας την εμμονή του Μπάιντεν να μην αποσυρθεί. Προσθέτοντας πως «οι ηγέτες των Δημοκρατικών σε όλη τη χώρα οφείλουν να πάψουν να είναι φιλόπονοι, σιωπηροί και ευγενικοί, να πάνε στην ομάδα του προέδρου και να της πουν (…) σας παρακαλούμε σταματήστε και βάλτε το συμφέρον του κόμματος και της χώρας πάνω από τις ιδιοτελείς επιδιώξεις του Τζο Μπάιντεν».

Ολα αυτά, βεβαίως, αποτελούν πλέον παρελθόν και την αποτίμηση για όσα συνέβησαν και θα συμβούν, συμπεριλαμβανομένης της στάσης του Μπάιντεν, θα την κάνει η ιστορία. Πάντως, το σύνολο σχεδόν της ηγεσίας των Δημοκρατικών χαιρέτισαν την απόφασή του, με τον επικεφαλής του κόμματος στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ, να αποτυπώνει το κλίμα: «Η απόφασή του προφανώς δεν ήταν εύκολη, αλλά έβαλε για άλλη μια φορά τη χώρα του, το κόμμα του και το μέλλον μας πάνω από όλα», τόνισε, για να καταλήξει: «Τζο, αυτή η μέρα δείχνει ότι είσαι μεγάλος πατριώτης».

Η δήλωσή του

Συμπατριώτες μου Αμερικανοί,

Τα τελευταία τριάμισι χρόνια έχουμε κάνει μεγάλη πρόοδο ως χώρα.

Σήμερα, η Αμερική διαθέτει την ισχυρότερη οικονομία στον κόσμο. Εχουμε κάνει ιστορικών διαστάσεων επενδύσεις για την ανοικοδόμηση της χώρας μας, για τη μείωση του κόστους της συνταγογράφησης φαρμάκων για τους ηλικιωμένους και για να προσφέρουμε αξιοπρεπείς παροχές υγείας σε αριθμό-ρεκόρ Αμερικανών. Εχουμε προσφέρει κρίσιμες υπηρεσίες και φροντίδα σε ένα εκατομμύριο βετεράνους που έχουν εκτεθεί σε τοξικές ουσίες. Περάσαμε τον πρώτο νόμο για την ασφάλεια όσον αφορά στα όπλα εδώ και 30 χρόνια. Διορίστηκε η πρώτη Αφροαμερικανή στο Ανώτατο Δικαστήριο. Και εγκρίναμε την πιο σημαντική νομοθεσία στην παγκόσμια ιστορία για την κλιματική αλλαγή. Η Αμερική δεν βρισκόταν ποτέ σε καλύτερη θέση για να ηγηθεί του κόσμου.

Γνωρίζω πως τίποτα από όλα αυτά δεν θα μπορούσε να έχει γίνει χωρίς εσάς, τον αμερικανικό λαό. Μαζί, ξεπεράσαμε μια πανδημία που κάνει την εμφάνισή της μια φορά κάθε αιώνα και τη χειρότερη οικονομική κρίση από την περίοδο της Μεγάλης Υφεσης. Προστατεύσαμε και προασπίσαμε τη Δημοκρατία μας. Αναζωογονήσαμε και ενισχύσαμε τις συμμαχίες μας στον κόσμο.

Ηταν η μεγαλύτερη τιμή της ζωής μου να υπηρετήσω ως πρόεδρός σας. Παρά δε το γεγονός ότι πρόθεσή μου ήταν να διεκδικήσω την επανεκλογή μου, αποφάσισα ότι η καλύτερη υπηρεσία προς το κόμμα και την πατρίδα μου είναι να κάνω πίσω και να επικεντρώσω αποκλειστικά στην εκπλήρωση των καθηκόντων μου ως προέδρου για το υπόλοιπο της θητείας μου.

Θα απευθύνω διάγγελμα προς το έθνος αργότερα, εντός της εβδομάδας, για να δώσω περισσότερες λεπτομέρειες αναφορικά με την απόφασή μου.

Για την ώρα, επιτρέψτε μου να εκφράσω τη βαθύτερη δυνατή ευγνωμοσύνη μου προς όλους όσοι εργάστηκαν τόσο σκληρά για να με δουν να επανεκλέγομαι. Επιθυμώ να ευχαριστήσω την αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις που ήταν μια εξαιρετική συνεργάτις σε όλη αυτή τη δουλειά. Θέλω, επίσης, να εκφράσω την ολόψυχη εκτίμησή μου για τον αμερικανικό λαό, για την πίστη και την εμπιστοσύνη που δείξατε προς εμένα. Πιστεύω σήμερα αυτό που πίστευα πάντα: Δεν υπάρχει τίποτα που η Αμερική να μην μπορεί να κάνει – όταν το κάνουμε όλοι μαζί. Οφείλουμε να θυμόμαστε ότι είμαστε οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Ντόναλντ Τραμπ

«Θα νικήσω πιο εύκολα τη Χάρις»

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν άργησε να αντιδράσει μετά τη δήλωση του Τζο Μπάιντεν ότι αποχωρεί από την κούρσα για τις εκλογές της 5ης Νοεμβρίου. «Υπήρξε ο χειρότερος πρόεδρος στην ιστορία της χώρας μας», τόνισε σε επικοινωνία του με το CNN λίγα λεπτά αργότερα, για να ισχυριστεί παράλληλα πως θα του είναι πιο εύκολο να κερδίσει την Κάμαλα Χάρις, την οποία είχε ήδη βάλει στο στόχαστρό του το τελευταίο διάστημα.

Ενδεικτικά, από αυτή την άποψη, είναι τα σχόλια τα οποία έκανε ο Ντόναλντ Τραμπ τζούνιορ, τον οποίο αρκετοί θεωρούν ως ιθύνοντα νου της προεκλογικής εκστρατείας του πατέρα του. «Στην Κάμαλα Χάρις αναλογεί το σύνολο των αριστερών πολιτικών που εφάρμοσε ο Τζο Μπάιντεν. Η μοναδική διαφορά είναι πως αυτή είναι ακόμη πιο φιλελεύθερη και λιγότερο ικανή από τον Τζο, κάτι που από μόνο του λέει κάτι. Τέθηκε επικεφαλής της διαχείρισης των συνόρων και βιώσαμε το χειρότερο κύμα εισβολής παρανόμων στην ιστορία μας», έγραψε στο Χ.

Είναι γεγονός, πάντως, ότι ήδη από το Σάββατο, όταν μίλησε σε προεκλογική συγκέντρωση στο Μίσιγκαν, ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών έδειξε ότι η επίκληση της ενότητας, μετά την απόπειρα σε βάρος του, αποτελούσε απλώς μια παρένθεση. Και το έκανε χρησιμοποιώντας λόγο που παραπέμπει σε διχασμό και τοξικότητα, μια «συνταγή» η οποία προφανώς εκτιμά – ο ίδιος και το επιτελείο του – ότι αποδίδει καρπούς.