Η διοργάνωση των 3ων Ολυμπιακών Αγώνων (Μέρος 2ο)

Επιστροφή στον αφιερωματικό κύκλο των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων, και συγκεκριμένα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σεντ Λούις, το 1904.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέκτησαν και τις επτά πρώτες θέσεις στην πάλη με τους Robert Curty στα 47,638 κιλά, George Nicholas Mehnert στα 52,164, lsaac Niflot στα 56,700, Benjamin Joseph Bradshaw στα 61,236, F. Roem στα 65,772, Charles F. Erickson στα 71,668 και Bemhoffllansen στα συν 71,668, όπως και τις επτά πρώτες θέσεις στην πυγμαχία με τους Finnegan στα 47,638 κιλά, Kirk στα 52,164 και 56,700, Spanger στα 61,236, Young στα 65,272, Mayer στα 71,668 και Berger στα συν 71,668, στην άρση βαρών «διά μιας χειρός» με τον Osthorf, τις τρεις πρώτες στην τοξοβολία με τον Taylor από μικρή απόσταση «διπλός αμερικανικός γύρος 60-50-40 γιάρδες», τον Bryant από μεγάλη απόσταση «διπλός γύρος York 100-80-60 γιάρδες» και η αμερικανική ομάδα στον διαγωνισμό από 60 γιάρδες.

Στη γυμναστική η διοργανώτρια χώρα κατέκτησε 11 πρώτες θέσεις με τους Hennig στο «massue» (ρόπαλο), Emmerich στον διαγωνισμό «άλμα εις μήκος, τίναγμα με βάρος και πιατέλα σε 100 γιάρδες», Lenhardt στον διαγωνισμό 6 αγωνισμάτων «παράλληλες μπάρες, μονόζυγο, ίππος, άλμα εις μήκος, άλμα με βάρος και 100 γιάρδες plat», Heida στον ίππο, στο μονόζυγο, στο άλμα στον ίππο και στον διαγωνισμό 7 οργάνων, Glass στους κρίκους, Eyser στις παράλληλες μπάρες και στο βάδισμα με τα χέρια.

Ο μοναδικός Ευρωπαίος που κατέκτησε πρώτη θέση ήταν ο Γερμανός Spinnler στον τριπλό διαγωνισμό «παράλληλοι ζυγοί, μονόζυγο και ίππος». Στην κωπηλασία πρώτευσαν ο Franck Greer στην κατηγορία skiff, η λέμβος Atalanta Boat Club της Νέας Υόρκης στο διθέσιο skiff, η λέμβος του Seawanhaka Club στη δίκωπο άνευ πηδαλιούχου, η λέμβος του South Side στην τετράκωπο με πηδαλιούχο, η λέμβος του Century Boat Club του Saint Louis στην τετράκωπο άνευ πηδαλιούχου και η λέμβος του Vesper Βοat Club της Φιλαδέλφεια στην οκτάκωπο.

Στην ποδηλασία πολυνίκης με 7 πρώτες θέσεις αναδείχθηκε ο Marcus Hurley στο 1/4 του μιλίου (402,25 μ.), στο 1/3 του μιλίου (536,66 μ.), 1/2 του μιλίου (804,50 μ.) και 1 μίλι (1.609 μ.) και ακολούθησαν ο Downing 2 μίλια (3.218 μ.) και 25 μίλια (42.225 μ.) και ο Schlee στα 5 μίλια (8.045 μ.).

Στην κολύμβηση υπήρξε έντονος ανταγωνισμός ανάμεσα στους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους. Ο Ούγγρος Zoltan Halmay κατέκτησε 2 πρώτες νίκες στις 50 και 100 γιάρδες ελεύθερο, ο Γερμανός Emil Rausch επανέλαβε την ίδια επιτυχία στο ένα μίλι και στο μισό μίλι και οι συμπατριώτες του Walter Brack στις 100 γιάρδες ύπτιο και 200 George Zacharias στο 1/4 του μιλίου πρόσθιο, ενώ από τους Αμερικανούς διακρίθηκε ο Charles Daniels στις 220 και 440 γιάρδες.

Τέλος, στις καταδύσεις ο Αμερικανός Dr G. E. Sheldon υπήρξε ο πρώτος ολυμπιονίκης σε αυτό το αγώνισμα. Στην ξιφασκία οι Κουβανοί Ramon Fonst στο «fleuret» και στο «épéé» και Manuel Diaz στο «sabre» και ο Van Ζο Post στην ξιφασκία με ράβδο(!), έχοντας εκπαιδευθεί από γάλλους οπλομάχους, κυριολεκτικά σάρωσαν τις πρώτες θέσεις και έκαναν τους αμερικανούς θεατές να θαυμάσουν τις περίτεχνες ενέργειές τους. Ο μόνος Αμερικανός που πήρε πρώτη θέση στο άθλημα αυτό ήταν ο Α. Fox στο εφήβων.

Στους 3ους Ολυμπιακούς του Saint Louis η Ελλάδα, αν και έλαβε μέρος με δύο μόνο αθλητές, γιατί η αποστολή στις ΗΠΑ ήταν πολυδάπανη και ο Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος έκανε έρανο προκειμένου να καλύψει τα έξοδα του ταξιδιού, κατόρθωσε να είναι μία από τις ελάχιστες ευρωπαϊκές χώρες – εκτός από την Ουγγαρία, τη Γερμανία και τη Βρετανία – που κατέκτησαν πρώτη θέση. Αυτό οφείλεται στην ηρωική μορφή του Περικλή Κακούση. Ο 25χρονος τιτάνας, ο οποίος γυμναζόταν περιστασιακά εξαιτίας των βιοποριστικών αναγκών του και κατέβαλε ο ίδιος προσωπικά τα έξοδα για τη συμμετοχή του, δηλώνοντας ότι μετά τους Αγώνες θα παρέμενε στην Αμερική, θριάμβευσε στην άρση βαρών «δι’ αμφοτέρων των χειρών» ανυψώνοντας 246 λίβρες (ή 111,670 κιλά), συντρίβοντας παράλληλα το παγκόσμιο ρεκόρ.

Ο δεύτερος έλληνας αθλητής που ταξίδεψε στην αμερικανική πόλη και έλαβε μέρος στους Αγώνες ήταν ο Νικόλαος Γεωργαντάς. Ο 23χρονος ρίπτης, δάσκαλος από τη Γορτυνία και διάδοχος του Παρασκευόπουλου και του Βερσή, ενώ στις προπονήσεις πριν από τον αγώνα εντυπωσίασε ρίχνοντας βολές πάνω από σαράντα μέτρα, κατέκτησε τελικά την τρίτη θέση στην ελεύθερη δισκοβολία έχοντας να αντιμετωπίσει τους αμερικανούς γίγαντες Rose, Sheridan και Flanagan.

Οι υπόλοιποι έλληνες αθλητές που έλαβαν μέρος στους Ολυμπιακούς ήταν ομογενείς της Αμερικής, οι οποίοι ήταν από τους πρώτους που μετανάστευσαν στις αρχές του αιώνα στη μεγάλη υπερατλαντική χώρα, εξαιτίας των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε τότε η Ελλάδα. Στον Μαραθώνιο συμμετείχαν δέκα αθλητές: ο Δημ. Βελούλης, ο Γ. Βομκαΐτης, ο Χαρ. Γιάννακας, ο Γ. Δρόσος, ο Χρ. Ζεχουρίτης, o Ιωάν. Λουγκίτσας, o Λουρίδας, ο Ανδρ. Οικονόμου, ο Πέτρ. Πιπιλής και o Ιωάν. Φούρλας. Από αυτούς ο Αραχωβίτης Βελούλης αναδείχθηκε 5ος. Τέλος, στη διελκυστίνδα έλαβαν μέρος ο Αν. Γεωργόπουλος, o Δ. Δημητρακόπουλος και ο Βασ. Μέταλος.

Martin Sheridan

Ο πρώτος μεγάλος αμερικανός δισκοβόλος, φίλος του έλληνα ολυμπιονίκη Περικλή Κακούση, Martin Joseph Sheridan γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου του 1881 στο Bohola County Mayo της Ιρλανδίας και μετανάστευσε στις ΗΠΑ στα 16 του χρόνια. Οπως και ο Flanagan, εργάσθηκε ως αστυνομικός και παράλληλα ασχολήθηκε σοβαρά με τον αθλητισμό. Διαθέτοντας τέλεια σωματική διάπλαση για εκείνη την εποχή (1,78 μ. ύψος, 80 κιλά βάρος), κυριάρχησε στο αγώνισμα χρησιμοποιώντας άριστα και τους δύο παλμούς, ελληνικό (με τα δύο χέρια) και σύγχρονο (με το ένα χέρι), χάρη στην εξαιρετική τεχνική του. Μάλιστα ο Κακούσης σε επιστολή που έστειλε προς τον φίλο του και συναθλητή του στον ΠΓΣ Περσάκη γράφει για την επιστημονική προπόνηση του μεγάλου αθλητή.

Ομως ο Sheridan δεν ήταν μόνο μεγάλος δισκοβόλος αλλά και σπουδαίος δεκαθλητής και άλτης. Στη διάρκεια της μεγάλης καριέρας του από το 1902 έως το 1909 κατέρριψε 17 φορές την παγκόσμια επίδοση ξεκινώντας από τα 36,77 και φτάνοντας μέχρι τα 43,08 μ. Κατέχτησε το πρώτο του χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 1904 στο Saint Louis με βολή 39,28 μ. και κατέλαβε την τέταρτη θέση στη σφαιροβολία. Επίσης κυριάρχησε σε πολλούς αγώνες των ΗΠΑ σε ένα σύνθετο άθλημα, που περιελάμβανε δρόμους, ρίψεις και άλματα και θεωρήθηκε πρόδρομος του δεκάθλου. Συμμετείχε και στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας το 1906, όπου επίσης διακρίθηκε, κατακτώντας χρυσά μετάλλια στον δίσκο και τη σφαίρα, αργυρά στο μήκος και ύψος άνευ φοράς – στην πρώτη του συνάντηση με τον Κωστή Τσικλητήρα – και στη λιθοβολία και χάλκινο στην ελληνική δισκοβολία, ύστερα από μια συγκλονιστική αναμέτρηση με τον Νίκο Γεωργαντά και τον Φινλανδό Jervinen, ο οποίος κατέκτησε την πρώτη θέση.

Ο Sheridan στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου κατέκτησε ακόμα 2 χρυσά, στους δύο παλμούς της δισκοβολίας, τον ελεύθερο και τον ελληνικό, με επιδόσεις 40,89 και 37,99 μ. αντίστοιχα και την τρίτη θέση στο μήκος άνευ φοράς, πίσω από τον συμπατριώτη του Ewry και τον Τσικλητήρα, ύστερα από μια αμφίρροπη αναμέτρηση. Ο κορυφαίος δισκοβόλος πέθανε στις 27 Μαρτίου 1918 στη Νέα Υόρκη σε ηλικία μόλις 37 ετών.