Σύνταξη στα 72 έτη αν δεν…

Το Aσφαλιστικό, όσο περίπλοκο κι αν φαίνεται, στηρίζεται στην κοινή λογική και την πραγματικότητα. Χρειάζεται εισροές για να μπορεί να πληρώνει τις συντάξεις του αύριο. Οι εισροές προέρχονται από τις εισφορές, δηλαδή από τους εργαζόμενους και τους εργοδότες. Οι απαιτήσεις αφορούν στους συνταξιούχους. Οταν οι εισροές είναι μικρότερες από τις απαιτήσεις του μέλλοντος, τότε υπάρχουν τρεις λύσεις. Πρώτον, αύξηση ορίων ηλικίας. Δεύτερον, δανεισμός για να πληρώνει ο προϋπολογισμός της συντάξεις. Τρίτον, μείωση συντάξεων. Και τα τρία έχουν συμβεί. Τα όρια ηλικίας αυξήθηκαν και οι συντάξεις μειώθηκαν την περίοδο των μνημονίων, ενώ ο προϋπολογισμός σήμερα πληρώνει το 50% των συντάξεων.

Σήμερα, η αναλογία συνταξιούχων προς ασφαλισμένους είναι 1 προς 1,66 και οι προβολές δείχνουν ότι σε 15 χρόνια θα είναι 1 προς 1,25, σύμφωνα με τη Eurostat. Και όσο προχωράμε προς το 2050 ή το 2070, τα δεδομένα γίνονται ακόμα πιο μελανά, αν δεν αλλάξει κάτι. Αρκεί να αναφερθεί ότι στη δεκαετία του 1950 καταγράφονταν 170.000 γεννήσεις τον χρόνο, ενώ σήμερα δεν ξεπερνούν τις 90.000. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα, βάσει της μελέτης των Ρομπόλη και Μπέτση, να αυξάνεται ο ρυθμός συνταξιοδοτήσεως κατά 5% τον χρόνο.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Το όριο των 62 ετών για πλήρη σύνταξη με 40 χρόνια ασφάλισης θα αυξηθεί στα 63 έτη και 5 μήνες το 2030 και ως το 2040 θα φτάσει τα 64,5 έτη. Μέχρι το 2050, το όριο θα ανέλθει στα 65,5 έτη, το 2060 στα 66,7 έτη και το 2070 στα 67,5 έτη. Αντίστοιχα, το όριο ηλικίας για σύνταξη λόγω γήρατος με 15ετία από το 67ο έτος θα αυξηθεί στα 68 έτη και 5 μήνες το 2030, στα 69 έτη και 5 μήνες το 2040, στα 70,5 το 2050, στα 71,7 το 2060 και στα 72,5 έτη το 2070.

Εκτός εάν αυξηθούν οι γεννήσεις ή αυξηθεί το εργατικό δυναμικό, κυρίως με νεότερης ηλικίας

άτομα – ακόμα και από το εξωτερικό –, σε συνδυασμό με αύξηση των αποδοχών. Η αύξηση των αποδοχών θα οδηγήσει σε υψηλότερες εισφορές (εισροές) και προσέλκυση εξειδικευμένου και περισσότερου προσωπικού.