Αναχαιτίσεις

Η μισή δουλειά έγινε, θα σημείωνε κάποιος σχηματικά για τον δεύτερο γύρο των εκλογών στη Γαλλία. Η αναχαίτιση του ακροδεξιού ρεύματος και μιας κυβέρνησης με πυρήνα το κόμμα της Λεπέν είναι γεγονός. Ούτε λίγο είναι, ούτε αυτονόητο και πολύ περισσότερο όταν σχεδόν όλοι και όλες προεξοφλούσαν μια νίκη της Εθνικής Συσπείρωσης και εγκαθίδρυση μιας ακροδεξιάς τάσης στο κέντρο του πολιτικού τόξου. Δεν συνέβη αυτό, αντίθετα η Ακροδεξιά δεν τα κατάφερε και μάλιστα ένα κύμα εσωστρέφειας σήμερα την απειλεί λόγω της ανατροπής στα αποτελέσματα και την κυριαρχία του δημοκρατικού μετώπου. Εδώ όμως την ίδια στιγμή είναι και τα δύσκολα για τη Γαλλία.

Ο σχηματισμός μιας δημοκρατικής και βιώσιμης κυβέρνησης χωρίς βερμπαλισμούς και ακρότητες είναι τώρα το μεγάλο επίδικο. Ανεξάρτητα του εσωτερικού συσχετισμού και της ανθρωπογεωγραφίας της νέας κυβέρνησης, τα μεγάλα θέματα της Γαλλίας και της Ευρώπης πρέπει να τεθούν επί τάπητος και να χαραχθεί ένας οδικός χάρτης που θα έχει στον πυρήνα του το σχέδιο ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, τη σταθερότητα και τον κοινό βηματισμό της Ευρώπης στα μεγάλα τρέχοντα μέτωπα.

Η Γαλλία θα παίξει ρόλο και πρέπει να παίξει εδώ, και η συγκατοίκηση της νέας κυβέρνησης με τον πρόεδρο Μακρόν μπορεί να δώσει «ανάσα» στο ενωσιακό εγχείρημα, στο κεκτημένο των λαών, μακριά βέβαια από το φλερτ με τον λαϊκισμό. Αλλιώς και ο δρόμος θα στρωθεί πιο εύκολα για τη Λεπέν και μια σειρά διακυβεύματα της Γαλλίας και της Ευρώπης θα τεθούν ξανά σε κίνδυνο. Ωρα ευθύνης.