Η γοητεία του Τίποτα
Τώρα που «το φαινόμενο Κασσελάκης» φαίνεται να περνάει από την εκτυφλωτική λάμψη στην έκλειψη και έχει αρχίσει να ανατέλλει το άστρο του Χάρη Δούκα, είναι καιρός να ξανασκεφτούμε τι αντιπροσωπεύουν. Έπεσαν όπως οι αλεξιπτωτιστές, με τη διαφορά ότι αυτοί προσγειώθηκαν όχι στα μετόπισθεν αλλά στην κεντρική πολιτική σκηνή, αιφνιδίασαν όχι τις εχθρικές αλλά τις φίλιες δυνάμεις, και δεν διαθέτουν ούτε ίχνος από τον επαγγελματισμό των αλεξιπτωτιστών.
Αστραφτερός ο πρώτος, μουντός και άχρωμος ο δεύτερος. Τους ενώνει όμως το δεδομένο ότι και οι δυο τους αποτελούν ενσαρκώσεις του Τίποτα. Και έχει αποδειχθεί ότι το Τίποτα ασκεί διαχρονικά μια μυστηριώδη γοητεία, διότι οι οπαδοί του φαντασιώνονται ότι εγκυμονεί το Μεγάλο Όραμα. Θυμούνται ότι στα παλιά χρόνια οι βασιλιάδες συνήθιζαν να κυκλοφορούν ανάμεσα στους υπηκόους τους μεταμφιεσμένοι σε ταπεινές φιγούρες. Και αναλογίζονται τον Οδυσσέα, που εμφανίστηκε στην Ιθάκη μεταμφιεσμένος σε κουρελή επαίτη αλλά αργότερα έδειξε ποιος πραγματικά ήταν, εξοντώνοντας έναν προς έναν τους μνηστήρες που του κατάτρωγαν το βιος.
Ανάλογα, οι οπαδοί του Τίποτα φαντασιώνονται ότι ο Χάρης Δούκας μεταμφιέστηκε σε δήμαρχο αλλά κρύβει μέσα του τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος θα κατατροπώσει τον Μητσοτάκη που κατατρώγει το βιος του ελληνικού λαού. Και όπως ο Οδυσσέας είχε την Αθηνά να του συμπαραστέκεται, όντας αόρατη στους άλλους, έτσι και ο Δούκας έχει ένα πολύπειρο κομματικό στέλεχος να τον καθοδηγεί στο παρασκήνιο. Είτε ως στρατηγοί είτε ως απλοί στρατιώτες, οι οπαδοί του Τίποτα είναι αυτοί που επιλέγουν τις ενσαρκώσεις του και τις επιβάλλουν, ασκώντας φυσικά το δημοκρατικό τους δικαίωμα – έτσι δεν έγινε και με τον Κασσελάκη;
Σκεφτείτε ότι ακόμη και ο συμπαθέστατος Μανώλης Χριστοδουλάκης, που όλοι είχαν να λένε για τη σοβαρότητά του, σαγηνεύτηκε τόσο πολύ από τη γοητεία του Τίποτα, ώστε πέρασε στην ιστορία (του ΠΑΣΟΚ) με εκείνο το θρυλικό «Χάρη, πάμε;». Διότι και αυτός, όπως τόσοι άλλοι, δεν είδε το Τίποτα που έχει μπροστά του, όντας προσηλωμένος στο Μεγάλο Όραμα: τον Μητσοτάκη πεσμένο στα γόνατα να ζητάει έλεος όπως ένας από τους μνηστήρες. Οι οπαδοί του Τίποτα κρέμονται από τα χείλη του Χάρη Δούκα όταν υπόσχεται ότι «θα ενώσει όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις», θα επανακτήσει την Ιθάκη και θα επαναφέρει τη Χρυσή Εποχή της προοδευτικής διακυβέρνησης. Μόνο που, όπως είπε ο Δημόκριτος, «μηδέν εκ του μη όντος γίγνεσθαι», δηλαδή το Τίποτα μόνο Τίποτα δημιουργεί.
Ο Μιχαήλ Πασχάλης είναι ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης














