Το καρπούζι, {LF}τα παγωτά και τα… χαστούκια

Πρόκειται για τον κορυφαίο ολυμπιονίκη μας όλων των εποχών με 4 ολυμπιακά μετάλλια (3 χρυσά και 1 χάλκινο) όσα έχει και ο μεγάλος Κωνσταντίνος Τσικλητήρας (1 χρυσό, 2 ασημένια, 1 χάλκινο) με τον οποίο είναι οι πολυμεταλλιούχοι για την Ελλάδα.

Ο Πύρρος Δήμας έχει γράψει μερικές από τις πιο χρυσές σελίδες στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων (και όχι μόνο) κατακτώντας μετάλλιο και στις τέσσερις διοργανώσεις που έλαβε μέρος αν και πίσω από αυτά υπήρχαν ιστορίες πόνου και… γέλιου, δακρύων και ιδρώτα με τον σπουδαίο αυτό πρωταθλητή μας να βγαίνει στο τέλος νικητής.

Μέσω του βιβλίου του «Πύρρος, με το μικρό μου όνομα» αλλά και σε συνεντεύξεις του κατά καιρούς έχει αποκαλύψει απολαυστικές στιγμές πίσω από κάθε μεγάλη του επιτυχία στους Ολυμπιακούς Αγώνες, δύο εκ των οποίων είχαμε την τύχη να τις ζήσουμε από κοντά στο Σίδνεϊ το 2000 και στην Αθήνα το 2004.

Ενας άνθρωπος που εξελίχθηκε σε μύθο του αγωνίσματός του είχε έρθει στην Ελλάδα μέσω Χειμάρρας και πήρε το ελληνικό διαβατήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης στο αεροδρόμιο την ημέρα που πετούσε για την πρωτεύουσα της Καταλωνίας!

Ενα μήλο και ένα λεμόνι

Στο ολυμπιακό χωριό ο Πύρρος περνούσε κάθε μέρα από το εστιατόριο, χάζευε τις γαβάθες γεμάτες λαχταριστά φαγητά από όλες τις κουζίνες του κόσμου και αυτός έπαιρνε ένα πράσινο μήλο και ένα λεμόνι!

Μάλιστα το μήλο το έκοβε σε 8 κομμάτια για να ξεγελάσει το στομάχι του ότι τρώει πολύ και αρκετή ώρα… Το λεμόνι το πιπίλιζε για να ξεγελιέται ιδιαίτερα τις τελευταίες δύο μέρες πριν απ’ τον αγώνα για να μην πάρει γραμμάρια από το νερό που το έπινε με το… σταγονόμετρο.

Μόλις 21 ετών σίγουρος για το χρυσό, είχε μεγάλο άγχος στη ζύγιση και όταν ανέβηκε η ζυγαριά «έπαιζε» δείχνοντας τον πότε 81.850, και πότε 81.800. Τον έσωσε ο άγγλος κριτής που του είπε να κατέβει να χαλαρώσει και να ανέβει σταθερά. Ετσι έμεινε στα 81.800 κιλά, όσα και ο Πολωνός Σιέμιον (τον οποίο όμως ξεπέρασε καθώς είχε σηκώσει τα ίδια κιλά στο σύνολο – 370 – αλλά με την πρώτη προσπάθεια ενώ ο Πολωνός είχε χάσει από μια) και ήταν ελαφρύτερος του Ρώσου Σαμάντοφ (αγωνιζόταν με τη σημαία της Κοινοπολιτείας).

Το πρώτο χρυσό (στην κατηγορία των 82,5 κιλών) ήταν γεγονός και το ξέσπασμα του Πύρρου ήρθε στο… εστιατόριο. Πήγε με σκοπό να το φάει όλο που λέει ο λόγος, αλλά το στομάχι του είχε κλείσει και έτσι το έριξε στα παγωτά τρώγοντας ούτε ένα ούτε δύο, αλλά τριάντα εφτά (37) πυραύλους!

Το περίφημο «Για την Ελλάδα» που φώναξε όταν σήκωνε τα βάρη και το χαμόγελό του κρατώντας τα σαν πούπουλο στον αέρα, ήταν πλέον το σήμα κατατεθέν του.

Στην Ατλάντα τέσσερα χρόνια αργότερα το χρυσό στα 83 κιλά ήταν το πιο άνετο μετάλλιο που κατέκτησε σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Η… «κοράκλα»

Αυτό που έμεινε χαραγμένο στη μνήμη όλων ήταν φυσικά το περίφημο «Κάτσε κάτω από την μπάρα» του Χρήστου Ιακώβου αλλά και οι έξαλλοι πανηγυρισμοί του Πύρρου που ανέβηκε μάλιστα με ένα άλμα στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Είχε σηκώσει με χαρακτηριστική άνεση 180 κιλά στο αρασέ, 212,5 στο ζετέ και 392,5 στο σύνολο σημειώνοντας ολυμπιακό αλλά και παγκόσμιο ρεκόρ σε κάθε στυλ και στο σύνολο.

«Αφιερωμένο σε όλους τους Ελληνες, θέλω να δω την κοράκλα μου και να πάω διακοπές» ήταν τα πρώτα του λόγια.

Ισως το πιο συγκλονιστικό του χρυσό μετάλλιο ήταν το τρίτο κατά σειρά στο Σίδνεϊ στα 85 κιλά και ενώ ο Πύρρος ήταν 92 μέρες πριν στην προετοιμασία στην Κύπρο.

«Κόψε το γαμ… το καρπούζι. Δεν πάμε καλά Πύρρο, είναι εγκληματικό αυτό που κάνεις» του φώναζε ο Ιακώβου και ο Πύρρος τα έκοψε όλα και κατάφερε και πάλι να είναι ο ελαφρύτερος από τους βασικούς του αντιπάλους, τον Γεωργιανό Ασανίτζε και τον Γερμανό Χούστερ.

Κομβικό σημείο οι συνεχόμενες επισκέψεις στη σάουνα, 40 βαθμούς και κρύο ντους, 50 και κρύο ντους κ.λπ. Το βράδυ πριν απ’ τον αγώνα κοιμήθηκε με δύο παπλώματα και έχοντας πάρει αγκαλιά δύο καλοριφέρ (!) αλλά η ζυγαριά τον δικαίωσε (84.150) και του χάρισε το χρυσό καθώς και οι τρεις αθλητές σήκωσαν ακριβώς το ίδιο σύνολο των 390 κιλών.

Η σιγουριά στο Σίδνεϊ

Στον αγώνα στο εκθεσιακό κέντρο του Σίδνεϊ ο Πύρρος ξεχάστηκε με τους ομογενείς και τον ενθουσιασμό τους και άρχισε με δύο άκυρες στο αρασέ στα 175 κιλά και ο κίνδυνος της ακύρωσης ήταν κάτι παραπάνω από ορατός.

Σχεδόν όλοι οι βασικοί του αντίπαλοι είχαν πετύχει και ο Πύρρος μπήκε στα αποδυτήρια σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Ο προπονητής ήξερε πως ο Πύρρος τον χρειαζόταν. Τον πλησίασε και του μίλησε αυστηρά και δυνατά όπως ήθελε εκείνη τη στιγμή. Ξαφνικά του έδωσε και 2-3 δυνατά χαστούκια, όχι από τα συνηθισμένα αλλά από αυτά που φυλάει για τις πολύ δύσκολες περιστάσεις. Ο Πύρρος δάκρυσε, αλλά αυτό ήταν το ξύπνημα του γίγαντα. Αυτά τα χαστούκια τον επανέφεραν στην πραγματικότητα και τα 175 σηκώθηκαν σαν πούπουλο στην τρίτη και τελευταία προσπάθεια.

Στο ζετέ ήταν πλέον όλα τα λεφτά. «Μην αγχώνεσαι, είσαι ο καλύτερος. Εμπα μέσα και κέρδισέ τους», του είπε ο Ιακώβου και ο Πύρρος μπήκε για τα 210 από την πρώτη προσπάθεια και τα σήκωσε άνετα.

«Σαν τα παλιά τα Σιτροέν, που σηκώνονται μόλις ξεκινήσουν, είναι ο Πύρρος», είπε δίπλα μας γελώντας ο Γιάννης Σγουρός που είδε τον πρωταθλητή μας με το που σήκωσε τα 210 κιλά (και ενώ ακόμα ήταν τρίτος) να περνάει μπροστά του και να χτυπάει το χέρι του με σιγουριά πάνω στην καρδιά του, σαν να του λέει: «Δεν χάνω». Παράλληλα γύρισε προς τον κόσμο και τους έδειξε με τον δείκτη του χεριού του ότι όλα είναι καλά.

«Είμαι πρώτος, μη φοβάστε», τους έλεγε με τη γλώσσα του σώματος. Οταν τον πέρασε ο Χούστερ έβαλε την μπάρα στα 215 και τα κράταγε σαν να ήταν τα βάρη από μπαμπάκι.

«Πείτε μου τι έκανε η Κατερίνα» ήταν τα πρώτα του λόγια όταν ήρθε στη μεικτή ζώνη ρωτώντας για την Κατερίνα Θάνου που είχε πάρει το ασημένιο μετάλλιο στα 100 μέτρα και αργότερα αγκαλιάστηκαν για τα συγχαρητήρια εκατέρωθεν στο στούντιο της ΕΡΤ.