Παιδομάζωμα

Με την Ουκρανία να αντέχει στα μέτωπα και να αναδιοργανώνεται με νέα όπλα, έπειτα κι από τη νέα βοήθεια από τις ΗΠΑ, ο Πούτιν πρέπει πια να αισθάνεται πιεστικές τις συνέπειες της πολιτικής του – και τη χρεοκοπία της επιλογής του να εισβάλει στην Ουκρανία, που φθείρει αργά αλλά σταθερά τη χώρα του. Η επίσκεψη στη Βόρεια Κορέα, την τελευταία εναπομείνασα κομμουνιστική δικτατορία, μια χώρα ζόφου και απόλυτης υποταγής στην εξουσία του ηγέτη, και οι επικοινωνιακοί χαριεντισμοί με τον Κιμ Γιονγκ Ουν συμβολίζουν την απελπισία του. Την απελπισία ενός ηγέτη που, από παγκόσμιος παίκτης, έχει μεταμορφώσει τη χώρα του σε προτεκτοράτο της Κίνας και, όταν ζορίζεται, θυμάται να απειλεί, αυτός πια, μόνος του, όχι μέσω του Μεντβέντεφ, την ανθρωπότητα με πυρηνικό ολοκαύτωμα.

Ο Πούτιν κάνει έναν ιδιαίτερα βρώμικο πόλεμο – κάτι που συστηματικά αποσιωπούν όσοι και στην Ελλάδα τον στηρίζουν δήθεν επειδή ο πόλεμός του είναι η απάντηση στον δυτικό κόσμο και στις αξίες του (ιδίως το ΚΚΕ και τα ακροδεξιά κόμματα Ελληνική Λύση και ΝΙΚΗ – αλλά σιωπηλά και πολλές ακόμα δυνάμεις και πρόσωπα από όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής). Διαλύει τις υποδομές της Ουκρανίας, χτυπάει συστηματικά αμάχους, χρησιμοποιεί μεθόδους ψυχολογικής εξόντωσης των αντιπάλων που αιχμαλωτίζει ο στρατός του…

Μια από τις χυδαιότερες στρατηγικές του πολέμου του είναι μια πρακτική, την οποία νομιμοποιούμαστε να την αποκαλέσουμε παιδομάζωμα. Σύμφωνα με την έκθεση «Αναγκαστική μεταφορά και απέλαση παιδιών από την Ουκρανία: Απαντήσεις και μέτρα λογοδοσίας και καταλογισμού» τη διεξαγωγή της οποίας ανέθεσε το καλοκαίρι του 2023 η Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Μόσχα εφαρμόζει από το 2022 και την εισβολή στην Ουκρανία μια εξωφρενική πολιτική εκτόπισης και απέλασης ουκρανών πολιτών σε μεγάλη κλίμακα και με τη βία. Στους εκτοπιζόμενους συγκαταλέγονται παιδιά και έφηβοι. Οι πρακτικές αυτές είχαν αρχίσει το 2014 στην κατεχόμενη Κριμαία και στο Ντονμπάς, αλλά γενικεύτηκαν μετά την εισβολή. Και σήμερα, σύμφωνα με την ουκρανική κυβέρνηση, υπολογίζεται ότι περί τις 20.000 παιδιά έχουν απαχθεί στη ρωσική ενδοχώρα. Ο αριθμός αυτός αφορά περιπτώσεις ταυτοποιημένων παιδιών, πιθανολογείται ότι οι απαχθέντες είναι πολύ περισσότεροι, αλλά δεν έχουν καταγραφεί οι περιπτώσεις τους.

Στόχος είναι ο εκρωσισμός των απαχθέντων. Γι’ αυτό, άλλωστε, υπάρχει οργανωμένο δίκτυο υιοθεσιών των παιδιών αυτών, με τη συμμετοχή ρωσικών κυβερνητικών φορέων – και τη διαμεσολάβηση ρωσικών, ομοσπονδιακών, περιφερειακών και τοπικών υπηρεσιών. Πρόκειται δηλαδή για ένα καλά οργανωμένο δίκτυο εκρωσισμού απαχθέντων παιδιών από την Ουκρανία, που εκτείνεται στη ρωσική επικράτεια και στις κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει ασχοληθεί συστηματικά με το ζήτημα. Τον Σεπτέμβριο του 2022, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο καλούσε τη Ρωσία να σταματήσει αμέσως «όλες τις αναγκαστικές μεταφορές παιδιών στα κατεχόμενα από τη Ρωσία εδάφη» και στη Ρωσική Ομοσπονδία και να διευκολύνει τον επαναπατρισμό απαχθέντων. Επίσης, το 2023, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δήλωσε ότι η μεταφορά παιδιών από μια χώρα σε μια άλλη συνιστά έγκλημα γενοκτονίας.

Προφανώς, το καθεστώς του Πούτιν δεν υπολογίζει αρχές και κανόνες που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο. Και για αυτό, έχει ιδιαίτερη σημασία να ηττηθεί.