Στροφή εντός συνόρων

Ενα από τα θέματα που απασχολεί τους ανθρώπους της ΑΕΚ αυτό το καλοκαίρι είναι και η ενίσχυση του ελληνικού στοιχείου. Το 70% περίπου του ρόστερ πέρσι αποτελείτο από ξένους ποδοσφαιριστές, με τους Ελληνες που είχαν σημαντικό ρόλο στα πλάνα του Ματίας Αλμέιδα να είναι ελάχιστοι. Μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού για την ακρίβεια. Το να στραφεί η Ενωση προς αυτή την κατεύθυνση δεν είναι ανάγκη μόνο επειδή πρέπει να έχει στις τάξεις της τουλάχιστον οκτώ γηγενείς ποδοσφαιριστές για την ευρωπαϊκή λίστα, αλλά γιατί πάντα οι έλληνες ποδοσφαιριστές είναι απαραίτητο συστατικό στα αποδυτήρια μίας ομάδας. Οι καλοί έλληνες ποδοσφαιριστές βέβαια, και όχι παίκτες απλά για να υπάρχουν.

Οι ακαδημίες

Η ΑΕΚ έχει επίσης το πρόβλημα ότι είναι πολύ πίσω σε σχέση με Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ στο κομμάτι των ακαδημιών. Δεν μπορεί να αντλήσει παίκτες από εκεί και να τους αναδείξει σταδιακά σε πρωταγωνιστές στην πρώτη ομάδα, κάτι που συμβαίνει με αρκετά μεγάλη συχνότητα στους ανταγωνιστές της. Αντιθέτως, εδώ και πάρα πολλά χρόνια οι Κιτρινόμαυροι έχουν να επιδείξουν ως προϊόντα των ακαδημιών τους ουσιαστικά μόνο τον Κώστα Γαλανόπουλο και τον Μάριο Μιτάι. Με τον δεύτερο, να μην έχει καθιερωθεί ποτέ μάλιστα στην πρώτη ομάδα κι ας πήρε τη μεταγραφή για τη Ρωσία φέρνοντας αρκετά χρήματα στα ταμεία του κλαμπ.

Υπό αυτό το πρίσμα η ΑΕΚ έκλεισε τον Τσιλούλη και έχει στο στόχαστρό της και άλλους Ελληνες όπως ο Γιαννούλης που είναι βέβαια άλλου επιπέδου και μία πολύ δύσκολη περίπτωση. Εχει όμως στις τάξεις της και τρεις περιπτώσεις ποδοσφαιριστών που ο καθένας για διαφορετικό λόγο παραγκωνίστηκαν από κάποιο σημείο της σεζόν κι έπειτα και αποτελούν σημαντικά κεφάλαια για την ομάδα. Ο λόγος για τους Σταύρο Πήλιο, Γεράσιμο Μήτογλου και Κώστα Γαλανόπουλο που έπαιξαν ελάχιστα και τουλάχιστον οι δύο πρώτοι θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιηθεί περισσότερο αφού κάθε φορά που κλήθηκαν από τον Αλμέιδα για να αγωνιστούν, ανταποκρίθηκαν και με το παραπάνω.

Ο Πήλιος μπήκε δυναμικά το 2024 όταν ο αργεντινός τεχνικός του έδωσε την ευκαιρία εξαιτίας και της απουσίας του Χατζισαφί με το Ιράν. Παιχνίδι με παιχνίδι ο νεαρός μπακ έδειχνε όλο και πιο κοντά στις απαιτήσεις του Αλμέιδα, κέρδισε τον κόσμο με τις εμφανίσεις του, αλλά στα πλέι οφ εξαφανίστηκε καθώς ο Αλμέιδα πόνταρε περισσότερο στην εμπειρία του Χατζισαφί. Σε γενικές γραμμές ο Ιρανός τα πήγε καλά, αλλά η εικόνα του Πήλιου στα ματς που αγωνίστηκε δεν δικαιολογεί το μόλις ένα 90λεπτο στα πλέι οφ και τους εννιά αποκλεισμούς από την αποστολή στη συνέχεια. Ο Πήλιος έχει συμβόλαιο μέχρι το 2027 και βάσει των όσων έχει πει ο Αλμέιδα, του χρόνου θα πάρει περισσότερες ευκαιρίες αν συνεχίσει τη σκληρή δουλειά.

Υπόσχεση

Για τους άλλους δύο όμως, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Ο Μήτογλου για δεύτερη σερί σεζόν είχε πολύ καλή παρουσία στις λίγες φορές που χρειάστηκε να παίξει. Με αποκορύφωμα τα δύο ματς με Μπράιτον και Παναθηναϊκό όπου η ΑΕΚ πήρε δύο σπουδαία διπλά με εκείνον βασικό, ο 24χρονος στόπερ ήταν εξαιρετικός, αλλά και αυτός άφαντος στα πλέι οφ με μόλις 14 λεπτά συμμετοχής. Παρότι ο Βίντα ήταν σε τρομερή κατάσταση φέτος, ο Μήτογλου θα μπορούσε να τον ξεκουράσει κάποιες φορές ώστε να είναι και εκείνος πιο ενεργός. Εχει συμβόλαιο για ακόμη δύο χρόνια με την ΑΕΚ, ωστόσο είναι δεδομένο ότι θέλει να παίζει περισσότερο κι αυτό ίσως φέρει εξελίξεις. Αν μάλιστα υπάρξει ενδιαφέρον από ομάδα.

Οσο για τον Γαλανόπουλο που μπαίνει στον τελευταίο χρόνο συμβολαίου του; Η σεζόν ξεκίνησε ιδανικά με το γκολ στο Ζάγκρεμπ, αλλά σταδιακά ο 26χρονος μέσος χάθηκε με αρκετά προβλήματα τραυματισμών που τον κράτησαν και πάλι πίσω. Ο διεθνής άσος ήλπιζε πως φέτος θα ήταν η χρονιά του μετά τη μεγάλη περιπέτεια που πέρασε, αλλά από ένα σημείο και μετά δύσκολα έβρισκε θέση στις αποστολές ακόμη κι όταν ήταν υγιής. Αν καταλάβει ότι δεν έχει πιθανότητες να υπολογίζεται περισσότερο φέτος δεν αποκλείεται να ζητήσει να πάει κάπου που θα παίζει. Για όλα αυτά βέβαια τον πρώτο λόγο τον έχει ο Αλμέιδα και αυτός θα πάρει τις αποφάσεις ενόψει της νέας σεζόν.