Τεστ πολιτικής ανατροπής

Τα έφερε έτσι η ζωή ώστε οι εκλογές της 9ης Ιουνίου να αποκτήσουν για τη χώρα μας ένα πρωτόγνωρο πολιτικό φορτίο χωρίς προηγούμενο για ευρωεκλογές. Η ευρωκάλπη δεν είναι πλέον συνώνυμο της χαλαρής ψήφου, δεν είναι – και δεν πρέπει να είναι – έκφραση απλώς μιας ψήφου διαμαρτυρίας. Είναι μια μεγάλη ευκαιρία πολιτικής ανατροπής. Μπορεί να μετατραπεί σε ψήφο εναλλακτικής λύσης τόσο για την Ελλάδα όσο και για αλλαγή ρότας στη χειμαζόμενη πολιτικά Ευρώπη.

Η κυβέρνηση μας κατηγορεί για πόλωση και λαϊκισμό. Κάνει λάθος. Δεν προκαλέσαμε εμείς τη γενικευμένη δυσφορία των πολιτών. Είναι τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής που θέτουν σε αμφισβήτηση – για πρώτη φορά με τέτοια ορμή από το 2019 – την παντοδυναμία Μητσοτάκη. Οι δημοσκοπήσεις το περιγράφουν, αλλά στις 9 Ιουνίου, στην πραγματική «δημοσκόπηση» της κάλπης, δίνεται η ευκαιρία στους συμπολίτες μας με την ψήφο τους να μετατρέψουν την οργή και αγανάκτησή τους σε ισχυρό ρεύμα αμφισβήτησης μιας κυβέρνησης που παρακολουθεί ανήμπορη την ακρίβεια να καλπάζει, δέσμια των μεγάλων συμφερόντων. Ενός πρωθυπουργού που παρακολουθεί ως θεατής τα γεωπολιτικά δρώμενα στην περιοχή μας και την Ευρώπη, που υπονομεύει ασύστολα το κράτος δικαίου.

Ομως δεν αρκεί η αποδοκιμασία της κυβέρνησης της ΝΔ. Το πιο σημαντικό, αλλά και το πιο δύσκολο, είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων για μια εναλλακτική προοδευτική πολιτική, βασισμένη στην ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς. Πιστεύω ακράδαντα ότι είναι ο μοναδικός δρόμος για μια αλλαγή πορείας της χώρας, με την πειστική προβολή ενός προγράμματος ανάταξης της ελληνικής οικονομίας, την προτεραιότητα για την προάσπιση των συμφερόντων της μεγάλης πλειοψηφίας των συμπολιτών μας, τη δραστική άμβλυνση των ανισοτήτων, που βάθυναν δραματικά τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των πολιτικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Η ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς όμως δεν θα προκύψει από παρθενογένεση, από δοκιμασμένες και ξεφτισμένες συνταγές, από ένα… απλό τηλεφώνημα – όπως διατείνονται μερικοί – ή από έναν από τα πάνω εξαναγκασμό προσέγγισης ανόμοιων πολιτικών οντοτήτων. Θα είναι προϊόν μια επίπονης διαδικασίας, πρωτότυπης σε ιδέες, προγράμματα, πρόσωπα. Μόνο μια αυθεντική αναγέννηση της προοδευτικής παράταξης, βασισμένη σε μια αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών που θα προκύψει στις 9 Ιουνίου, μπορεί να σηματοδοτήσει μια αξιόπιστη πρόταση «κυβερνησιμότητας», στον αντίποδα των σημερινών πολιτικών αλχημειών του Κυρ. Μητσοτάκη.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, η ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη για την εκκίνηση των ζυμώσεων και διεργασιών προς ένα νέο πολιτικό τοπίο. Ας μη γελιούνται ορισμένοι που μας θεωρούν κόμμα του χθες. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα, έδωσε μάχες, κέρδισε την εμπιστοσύνη των πολιτών, ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, ωρίμασε και έμαθε μέσα από τα λάθη και τις εκλογικές του ήττες. Τώρα σηκώνουμε κεφάλι, δίνουμε τη μάχη για μια δυνατή παρουσία στην Ευρωβουλή, ψηφίζουμε για δυνατές προοδευτικές φωνές στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και για μια στιβαρή μετεκλογική παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στο νέο κεφάλαιο για την Κεντροαριστερά, που τώρα αρχίζει να γράφεται.

Ο Γιώργος Τσίπρας είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής
του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία