«Ο Λάνθιμος καταρρίπτει κάθε κανόνα που ξέρουμε»

Ακύρωσε όλες τις υποχρεώσεις της για να γνωρίσει τον Γιώργο Λάνθιμο. Ξενύχτησε για να διαβάσει δύο φορές το σενάριο του «Poor Things». Αφέθηκε να παρασυρθεί στη δημιουργική δίνη του έλληνα σκηνοθέτη και να βυθιστεί στον σουρεαλιστικό, αυθόρμητο και δυναμικό κόσμο της Μπέλα Μπάξτερ. Επέλεξε να την ντύσει με φορέματα κατά κύριο λόγο γεμάτα χρώμα και τεράστια μανίκια και να την απαλλάξει από τους κορσέδες της βικτωριανής εποχής, αφού δεν ταίριαζαν με τον σαρωτικά απελευθερωμένο χαρακτήρα της. Και τελικά η περιπέτεια αυτή έφερε στα χέρια της βρετανίδας ενδυματολόγου δύο σπουδαίες διακρίσεις: ένα BAFTA κι ένα Οσκαρ.

Η Χόλι Γουάντινγκτον, λίγες ημέρες πριν προσγειωθεί στην Αθήνα, για να δει 12 από τα χειροποίητα κοστούμια επτά χαρακτήρων της ταινίας που φέρουν την υπογραφή της να φιλοξενούνται στο κεντρικό κτίριο του Μουσείου Μπενάκη – μετά την παρουσίασή τους στο Μπάρμπιγκαν Σέντερ του Λονδίνου – μιλά στα «ΝΕΑ» για τη συνεργασία της με τον έλληνα σκηνοθέτη, τις προκλήσεις που συνάντησε κατά τη διάρκεια μύησης στον σουρεαλιστικό κόσμο του «Poor Things» και τη σημασία των διακρίσεων για τα επόμενα επαγγελματικά της βήματα.

«Σημαίνει πολλά για μένα ότι τα κοστούμια στο «Poor Things» εκτιμήθηκαν και αναγνωρίστηκαν. Δούλεψα ψυχή τε και σώματι για να βγει αυτό το αποτέλεσμα», μας λέει η Χόλι Γουάντινγκτον με αφορμή την έκθεση των βραβευμένων κοστουμιών που σχεδίασε στην πατρίδα του σκηνοθέτη της ταινίας, Γιώργου Λάνθιμου.

«Ο Γιώργος έχει έναν ξεχωριστό τρόπο να ανοίγει νέους, πολύ ενδιαφέροντες και δημιουργικούς δρόμους στους συνεργάτες του. Μας παρουσίασε με τόσο απελευθερωτικό τρόπο το όραμά του για το «Poor Things», που μας ενθάρρυνε να καταρρίψουμε κάθε κανόνα που ξέραμε. Μας παρότρυνε να κινηθούμε με ελευθερία, με παιχνιδιάρικη διάθεση και μας απενοχοποίησε από οποιαδήποτε ανησυχία για το αν το αποτέλεσμα δεν έβγαζε νόημα με τους κανόνες της λογικής», απαντά η Χόλι Γουάντινγκτον όταν τη ρωτάμε για πώς συνεργάστηκε με τον Γιώργο Λάνθιμο για να διασφαλίσει ότι τα κοστούμια της ευθυγραμμίζονται με το όραμά του για την ταινία.

Η ελευθερία που της προσέφερε ο έλληνας σκηνοθέτης δεν συνεπάγεται ότι δεν υπήρξαν προκλήσεις κατά τη δημιουργική διαδικασία, ειδικά όσων αφορά εκείνα που φορούσε η επίσης βραβευμένη με Οσκαρ Α΄γυναικείου ρόλου, Εμα Στόουν, ως Μπέλα Μπάξτερ. Και το γεγονός ότι η ίδια είναι μητέρα αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα στις επιλογές της, όπως εξηγεί, ειδικά όταν έπρεπε να σχεδιάσει τα κοστούμια που φορούσε η πρωταγωνίστρια ως παιδί.

Ντύνοντας την Μπέλα Μπάξτερ

«Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να μπορέσω να ακολουθήσω την ταχύτατη διαδρομή της Μπέλα από νήπιο σε ενήλικη γυναίκα. Ως παιδί συχνά εμφανίζεται μισοντυμένη: φορά όλα της τα ρούχα στο πάνω μέρος του σώματος και ελάχιστα στο κάτω, γεγονός που προέκυψε παρατηρώντας τι συμβαίνει στα δικά μου παιδιά όταν περιφέρονται στο σπίτι. Οταν πλέον φεύγει από το σπίτι και δεν έχει βοήθεια από την υπηρέτρια, την κυρία Πριμ, τότε οι επιλογές και η αισθητική της δεν συνάδουν με το αριστοκρατικό ύφος και την πολιτική ορθότητα του περιβάλλοντος: κυκλοφορεί με μια ρόμπα και τα εσώρουχά της, με ένα μεσοφόρι και μια μπλούζα σε δημόσιους χώρους… Είναι μια γυναίκα που δεν γνωρίζει τους κανόνες της κοινωνικής συμπεριφοράς και κατά συνέπεια είναι εντελώς απελευθερωμένη, αχαλίνωτη».

Κι αν η αχαλίνωτη Μπέλα άφησε αχαλίνωτη και τη δημιουργική φαντασία της Χόλι Γουάντινγκτον που έχει ειδικές σπουδές στα γυναικεία κοστούμια εποχής, τι συνέβη όταν κλήθηκε να ντύσει τον αιρετικό επιστήμονα Γκούντγουιν Μπάξτερ; «Φοράει μια πρακτική φόρμα εργασίας στις περισσότερες σκηνές στο σπίτι του, σχεδιασμένη με τσέπες για τα ιατρικά του εργαλεία και με υποδοχές για τους σωλήνες του, τους οποίους συνδέει στον εαυτό του καθημερινά για τη σίτισή του.

Ηθελα η εμφάνισή του να έρχεται σε αντίστιξη με εκείνη των ανδρών της ανώτερης τάξης εκείνης της εποχής, ώστε να τονίσω τη διαφορά του σε σχέση με την αντίληψή του για τον κόσμο», υποστηρίζει.

Πώς είναι για τη Χόλι Γουάντινγκτον η επόμενη μέρα μετά το Οσκαρ; «Το Οσκαρ μου δημιούργησε την αίσθηση ότι αναγνωρίστηκαν όλα αυτά που με οδήγησαν στο σημείο που είμαι τώρα. Δεν είμαι σίγουρη πώς θα επηρεάσει την καριέρα μου, αλλά ελπίζω κατά βάθος να σημάνει ότι θα μου δοθεί η δυνατότητα να εργαστώ σε περισσότερα υπέροχα έργα με υπέροχους ανθρώπους».