Η οδύσσεια του κοιμώμενου γίγαντα

Τέλη της δεκαετίας του ’70 και ο τότε δήμαρχος του Πειραιά, Αριστείδης Σκυλίτσης αποφασίζει να κατεδαφίσει την ιστορική παλιά αγορά της πόλης, παραχωρώντας την έκταση. Σκοπός ήταν να κατασκευαστεί το κτίριο που θα ταυτιζόταν με τη συνεχή εξέλιξη του λιμανιού, που εκείνη την εποχή μετεξελισσόταν σε διεθνή κόμβο τόσο για τη ναυτιλία όσο και για τις μεταφορές.

Σε εκείνο ακριβώς το σημείο ξεκινά η ανέγερση του Πύργου για να ολοκληρωθεί λίγα χρόνια αργότερα, το 1974. Ωστόσο, τα περίπου 34.600 τετραγωνικά μέτρα του στην πλειονότητά τους έμειναν ανεκμετάλλευτα. Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες η εικόνα του Πύργου – ιδίως από τον τρίτο όροφο και πάνω – ήταν αποκαρδιωτική: Κενοί χώροι, που μετά τα δύο πρώτα χρόνια της ανέγερσης του κτιρίου είχαν παραμείνει σε ημιτελές στάδιο, «δικαιολογώντας» στο έπακρο τον χαρακτηρισμό που του είχαν αποδώσει: Κοιμώμενο γίγαντα.

Η… σωτηρία του Πύργου Πειραιά ήρθε τον Ιούλιο του 2020, ύστερα από ανακίνηση του ζητήματος από τη δημοτική αρχή Μώραλη. Η κοινοπραξία των DIMAND, EBRD και PRODEA Investments υπέγραψε με τον Δήμο Πειραιά 99ετή σύμβαση παραχώρησης, με τις εργασίες ανακατασκευής του να ξεκινούν άμεσα.