Κατηγορούμενος για 7 εμπρησμούς…

Εμπρηστής πέραν πάσης υποψίας…

Ευελπιστούσαμε, όσοι τέλος πάντων έχουμε μια ευαισθησία σχετικά με την οικολογική καταστροφή που υφίσταται τα τελευταία αρκετά χρόνια η πατρίδα, ότι από πλευράς Δικαιοσύνης θα γίνονταν τα απαραίτητα, ώστε να θωρακιστεί κάπως το πράγμα έναντι διαφόρων παραφρόνων ή και δολιοφθορέων που ζουν ανάμεσά μας. Αναφέρομαι στους εμπρηστές. Πίστευα ότι λόγω της περσινής, τρομακτικής εμπειρίας και σε συνέχεια των σχετικών κυβερνητικών εξαγγελιών θα περιοριζόταν, με όπλο τη Δικαιοσύνη, η δράση αυτού του απεχθούς είδους που ενδημεί στη χώρα και δρα σχεδόν ανεξέλεγκτο την περίοδο του καλοκαιριού. Με τις γνωστές, πολλές φορές ανυπολόγιστες, επιπτώσεις. Φευ, πόση απογοήτευση αισθάνθηκα πληροφορούμενος ιστορία διαδραματισθείσα τις τελευταίες ημέρες, εντός του Μαΐου δηλαδή.

Τη διηγούμαι ως την πληροφορήθηκα:

n Σε περιοχή της Πελοποννήσου, αρκετά κοντά στην Αθήνα, αρχίζουν να εκδηλώνονται πυρκαγιές, περίεργες πυρκαγιές για την ακρίβεια.

n Οι πυρκαγιές εκδηλώνονται σε ώρες που είναι βέβαιο ότι οφείλονται σε ανθρώπινο χέρι, και όχι σε τυχαίο γεγονός.

n Με δεδομένα τον χρόνο εκδήλωσης των πυρκαγιών, τη συχνότητα, την τοποθεσία, Πυροσβεστική και ΕΛ.ΑΣ. συντονίζονται και ύστερα από… επτά (αριθμός 7) πυρκαγιές, στην ίδια περιοχή, συλλαμβάνουν τον δράστη των εμπρησμών!

Ο πέραν πάσης υποψίας εμπρηστής, όπως θα εξηγήσω εν συνεχεία, οδηγείται στον αρμόδιο εισαγγελέα, ο οποίος, με βάση τα στοιχεία που διαθέτουν και θέτουν υπ΄ όψιν του οι Αρχές, του απαγγέλλει κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα και διατάσσει την άμεση προφυλάκισή του ως υπόπτου για την τέλεση νέων αδικημάτων – ήτοι νέων εμπρησμών. Αλλά διαφωνεί ο ανακριτής. Και η διαφωνία μεταξύ του εισαγγελέα και του ανακριτή παραπέμπεται προς επίλυση στο δικαστικό συμβούλιο, το οποίο θα συνεδριάσει τις επόμενες ημέρες. Εως τότε ο κατηγορούμενος θα φέρει «βραχιολάκι» και μέσω αυτού θα επιτηρείται – υποτίθεται…

…κυκλοφορεί ανάμεσά μας

Και πάμε τώρα στον εμπρηστή. Προσέξτε περίπτωση: σχεδόν 70 ετών, περιγράφεται ως «καλός οικογενειάρχης», κατοικεί σε ένα από τα πιο ακριβά (βόρεια) προάστια των Αθηνών, είναι πατέρας τριών κυριών, επιστημόνων με καριέρα, και επιπλέον είναι και… «χομπίστας». Τις ελεύθερες ώρες του (και είναι αρκετές ως συνταξιούχου) υποδύεται τον… εθελοντή πυροσβέστη, και μάλιστα ηγείται και ενός σωματείου, ας το πούμε, «φίλων» της εθελοντικής δασοπυρόσβεσης!

Αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, εγκατέλειπε τη γαλήνη του οίκου του, του ακριβού σπιτιού του, επιβιβαζόταν σε ένα αυτοκίνητο, πήγαινε δυο ώρες δρόμο στην Εθνική, πλήρωνε διόδια, κατανάλωνε καύσιμα, έβαζε μια φωτιά στο δάσος και εν συνεχεία επέστρεφε σπίτι του, άλλες δυο ώρες δρόμο, με την ικανοποίηση ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. Οτι και αυτή τη φορά τα κατάφερε. Να κάνει τον μηχανισμό δασοπυρόσβεσης να τρέχει και να μη φτάνει.

Ε, ένα άτομο με τη συγκεκριμένη λειτουργία και τα χαρακτηριστικά που περιέγραψα εξακολουθεί να κυκλοφορεί ελεύθερο, σαν να μην έχει συμβεί τίποτε. Κι ας κατηγορείται για 7 εμπρησμούς μέσα σε ελάχιστες ημέρες.

Για τα ακριβή κίνητρά του μη με ρωτάτε, δεν ξέρω – ούτε οι ανακριτικές Αρχές κατάφεραν να βγάλουν άκρη, παρότι ο τύπος έχει αποδεδειγμένα σώας τας φρένας του, που λένε…

Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να αναρωτηθώ τι μήνυμα εισπράττουν ενόψει θέρους οι υποψήφιοι εμπρηστές που περιμένουν πώς και πώς τον επόμενο καύσωνα με τα 8 μποφόρ άνεμο για να το κάνουν… Κούγκι, κατά το κοινώς λεγόμενο…

Ο διοικητής είχε κέφια

Τώρα που την καλοσκέφτομαι τη χθεσινή μας αποκάλυψη σχετικά με την απαντητική επιστολή της ΕΥΠ προς την ΑΔΑΕ, με την οποία αρνείται να της παράσχει στοιχεία για το γιατί παρακολουθούσε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη (με εντολή ποιου και προς όφελος, κυρίως, ποιου), αυτός που τη συνέταξε, και την υπέγραψε ο διοικητής της υπηρεσίας πρέσβης Δεμίρης, πρέπει να ήταν σε μεγάλα κέφια. Ανεξάρτητα από τις δικαστικές περιπέτειες στις οποίες θα βάλει τον κ. Δεμίρη, ο τύπος διαθέτει χιούμορ. Γιατί η επιστολή, στην πραγματικότητα, τι υποστηρίζει; Οτι δεν διακυβεύεται μεν κάποιου είδους εθνικό συμφέρον πλέον από την παρακολούθηση Ανδρουλάκη, αλλά αυτό το οποίο εμείς επιθυμούσαμε να σου ψιθυρίσουμε στο αφτί και εσύ, κύριε Ανδρουλάκη, αρνιόσουν, δεν θέλουμε να το μάθεις μέσω της ΑΔΑΕ, γιατί αν το πληροφορηθείς επισήμως, μετά δεν θα μπορεί να σε διαψεύσει κανείς και τίποτε, αφού λογικά θα το ανακοινώσεις!

Το οποίο σε (πολύ) απλά ελληνικά σημαίνει, δεν σ’ το λέμε (το μυστικό) γιατί είσαι και μαρτυριάρης!

Δεν θα έχει καλό τέλος όλο αυτό (για την κυβέρνηση), να μου το θυμηθείτε…

Info: στην επιστολή της ΕΥΠ προς την ΑΔΑΕ, πουθενά δεν γίνεται λόγος για καταστροφή του φακέλου της παρακολούθησης Ανδρουλάκη. Αρα υπάρχει. Και κάποιος/οι τον έχει/ουν. Και με αυτόν στο αρχείο του(ς) μπορεί/ούν να εκβιάζει/ουν την κυβέρνηση. Για το ακαταδίωκτο, την ασυλία του(ς)…

Αλλο λόγο δεν βλέπω. Ούτε μπορώ να φανταστώ…

Πάθη σλοβακικής προελεύσεως

Τη γλίτωσε, απ’ ό,τι δείχνουν τα πράγματα, ο κύριος Ρόμπερτ Φίτσο, ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας. Διέφυγε τον κίνδυνο, είναι το καλό νέο που μας έρχεται από την γκρίζα Μπρατισλάβα, και δεν έχουμε παρά να σκεφτούμε ότι πρόκειται για εξαιρετική εξέλιξη. Φτηνά τη γλίτωσε.

Αλλά έχω δύο παρατηρήσεις: η πρώτη αφορά τα παλικάρια που υποτίθεται ότι τον προστάτευαν. Παραμύθια. Τίποτε δεν προστάτευαν. Για να μπορέσει ο τρελός ποιητής, ένας ποιητής «Φανφάρας» της Σλοβακίας, να πυροβολήσει από μισό μέτρο απόσταση πέντε φορές τον πρωθυπουργό της χώρας, τον οποίο υποτίθεται ότι φύλαγαν αυτοί οι τύποι, σημαίνει – το λιγότερο – ότι κοιμούνταν όρθιοι. Ας γίνει λοιπόν αυτό μάθημα για τους δικούς μας εδώ.

Η δεύτερη παρατήρηση, επίσης ίδιου περιεχομένου: αποδείχθηκε και στην περίπτωση του Φίτσο, όπως και σε άλλες περιπτώσεις κατά το παρελθόν, ότι αν αποφασίσει κάποιος να σου κάνει κακό, όχι ένας, εκατό να σε περιτριγυρίζουν, θα τα καταφέρει. Γιατί όλοι, μηδενός εξαιρουμένου από αυτούς που σε προστατεύουν, είναι στη φάση «σιγά, μωρέ, μη γίνει κάτι τώρα, εδώ». Αλλά η αποφασιστικότητα πάντα νικάει τη ρουτίνα και τον ωχαδερφισμό.

Και κάτι τελευταίο με τον Φίτσο και την απόπειρα δολοφονίας του: πρόκειται για τον λόγο για τον οποίο ο σλοβάκος «Φανφάρας» πυροβόλησε τον πρωθυπουργό του. Ηθελε, λέει, να διαμαρτυρηθεί διότι εκείνη την ώρα η κυβέρνηση περνούσε στη Βουλή νομοσχέδιο με το οποίο καταργούσε την κρατική τηλεόραση της χώρας, τη σλοβακική ΕΡΤ ας πούμε.

Πάθη σλοβακικής προελεύσεως…

Ενα ξεχωριστό βιβλίο

Το ανά Σάββατο βιβλίο που θα συστήσω σήμερα αφορά το νέο πόνημα ενός από τους πιο επίμονους και εντατικούς «τρυγητές» των καρπών της Ιστορίας. Πρόκειται για το καινούργιο βιβλίο του συναδέλφου και φίλου μου Δημήτρη Καμπουράκη, ο οποίος μας κράτησε για πολλά χρόνια ραδιοφωνική συντροφιά με την εκπομπή «Μια σταγόνα Ιστορίας», την οποία αργότερα «διαμόρφωσε» και σε βιβλίο. Ο Καμπουράκης αυτή τη φορά μάς προτείνει «Μια σταγόνα μυθολογία», την οποία συνοδεύει, δίκην υπότιτλου, με την αναφορά που, κατά τη γνώμη μου, διατρέχει ολόκληρο το βιβλίο – «τότε που οι θεοί έμοιαζαν πολύ με τους ανθρώπους». Με ύφος και είδος γραφής που παραπέμπει ευθέως στον μεγάλο Νίκο Τσιφόρο, ο Καμπουράκης καταπιάνεται με το νεφέλωμα μεταξύ προϊστορικών και ιστορικών χρόνων, την περίοδο δηλαδή που οι Ελληνες έστρεψαν το βλέμμα στον ουρανό αναζητώντας τον Θεό και τελικά κατέληξαν να εντοπίσουν 12 τουλάχιστον, και άπειρους ημίθεους, γόνους αυτών, τέρατα, σημεία κ.λπ.

Εύληπτο βιβλίο, χάρη και στη συγγραφική δεινότητα του δημιουργού του, ενδείκνυται, τώρα που ανοίγει κι ο καιρός, για παραλίες…