Ντουλαμάδες

Ο Μητσοτάκης δεν είναι ο μοναδικός που ξεδιπλώνει πριν από την κάλπη μια αντιφατική προσέγγιση της εξωτερικής πολιτικής, πάντως. Στο πολιτικό σύμπαν του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης ταιριάζουν το αίτημα να απαγορευθεί η συγκέντρωση με ομιλητή τον Ράμα με την επίκληση μιας ανοιχτής στα Βαλκάνια Ελλάδας, που οφείλει να εκπληρώσει αμέσως τις δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβε στο Τριεθνές το 2018. Ούτε υπάρχει λογικό κενό μεταξύ της εισήγησης για μια εξωτερική πολιτική η οποία βασίζεται στον διάλογο και των θουρίων κατά των ανοικτών διαύλων στα ελληνοτουρκικά.

Ο Κασσελάκης στρίβει το τιμόνι του ΣΥΡΙΖΑ από τον πατροπαράδοτο αριστερό διεθνισμό στον εθνικοπατριωτισμό με το ένα χέρι. Οι κυνικοί του κομματικού συστήματος βλέπουν στις παραπάνω ασυνέπειες μόνο το κίνητρό τους: την ανάγκη της ΝΔ να επανασυσπειρώσει την παραδοσιακή της βάση και του ΣΥΡΙΖΑ να προσελκύσει νέες ομάδες ψηφοφόρων. Αυτή η οπτική γωνία δίνει ρεαλιστικές εξηγήσεις αλλά υποτιμά τις συνέπειες που προκύπτουν όταν η εσωτερική σκηνή εκδικείται την εξωτερική πολιτική. Και παραβλέπει πως τα ίδια τα κόμματα εκπαιδεύουν ένα ακροατήριο στις ιαχές υπέρ του έθνους, στις οποίες μετά καταφεύγουν για να μπορέσουν να του απευθυνθούν. Οι πολιτικοί ράβουν τους ντουλαμάδες που φορούν οι μακεδονομάχοι.