Αντισημιτισμός και ΚΚΕ

Με μεγάλη προσοχή άκουσα τις εργασίες του συνεδρίου για τη μεταπολίτευση που οργάνωσε ο Κύκλος του Ευάγγελου Βενιζέλου. Περίμενα από κάποιον να επισημάνει ότι η μεταπολίτευση άνοιξε με τις ιδανικότερες των προϋποθέσεων, με τη νομιμοποίησή του από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, και πενήντα χρόνια μετά μια από τις σημαντικότερες δυσπραγίες της είναι ότι το δογματικό, άκαμπτο και ανελεύθερο αυτό κόμμα συνεχίζει να παίρνει σημαντικά ποσοστά στις εκλογικές διαδικασίες.
Εκτός από όλα τα παραπάνω, προφανώς, το «κόμμα του λαού» ήταν και συνεχίζει να είναι αντισημιτικό. Δηλώνεται απροκάλυπτα και στο χθεσινό πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη», την κομματική εφημερίδα, όπου περιγράφονται οι ελπίδες τις οποίες έχει στηρίξει το κόμμα σε εισαγόμενη φοιτητική κινητοποίηση τύπου Πανεπιστημίου Κολούμπια στις ΗΠΑ. «Ολος ο κόσμος μια φωνή: Με την Παλαιστίνη ως τη λευτεριά! Καμιά στήριξη στο κράτος-δολοφόνο Ισραήλ» λέει το πρωτοσέλιδο και συμπληρώνεται με θέσεις τις οποίες ακούσαμε προχθές από τον τούρκο πρόεδρο Ερντογάν, στη συνάντησή του με τον έλληνα Πρωθυπουργό.
Δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει κάτι τέτοιο, άλλωστε ο Στάλιν, φωτεινό πρότυπο για πολλούς στη σημερινή ηγεσία του κόμματος, βαρύνεται με πλήθος αντισημιτικές ενέργειες. Τα ορφανά του εύλογο είναι να τον ακολουθούν.













