Η επανάσταση του χασμουρητού

Οσα συνέβησαν είναι γνωστά. Η εκπρόσωπος της Ελλάδας, Μαρίνα Σάττι, άρχισε να χασμουριέται, να κάνει γκριμάτσες και να παριστάνει ότι δήθεν κοιμάται την ώρα που πήρε τον λόγο η 20χρονη συνυποψήφιά της από το Ισραήλ, Εντεν Γκολάν. Ομως, το επιδεικτικό σόου ενόχλησης ήταν τόσο ανέμπνευστο και άτεχνο, που όχι μόνο δεν επιτύγχανε τον στόχο του, αλλά προκαλούσε και εκείνο το παράξενο συναίσθημα της ετεροντροπής. Οχι τόσο για τον ανήλικο τρόπο επίδειξης αντίθεσης από μία ενήλικη γυναίκα 37 ετών, όσο για τη χονδροειδή αγένεια που εξέπεμπε απέναντι σε ένα κορίτσι 20 ετών, που είχε κληθεί να απαντήσει στην άκομψη ερώτηση κατά πόσο η παρουσία της θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των υπολοίπων συμμετεχόντων.

Μια ταλαντούχα νεαρή τραγουδίστρια, που πέρασε από διάφορα γυμνάσια, βίωσε διαδηλώσεις και απειλές εναντίον της, είδε την περσινή νικήτρια σε μια ναρκισσιστική επίδειξη δήθεν virtue signaling να λέει ότι δεν θα της παραδώσει το βραβείο αν κερδίσει, άκουσε άθλιες αποδοκιμασίες την ώρα της εμφάνισής της, σε βαθμό που αναγκάστηκε να κάνει πρόβα εν μέσω τεχνητών γιουχαϊσμάτων, ώστε να μην αποσυντονιστεί την ώρα του τελικού.

Τίποτα από όλα αυτά δεν φαίνεται να επηρέασε τη Μαρίνα Σάττι, που άρχισε τις γκριμάτσες, ξεχνώντας ότι βρισκόταν εκεί ως εκπρόσωπος μίας χώρας σε ένα ευρωπαϊκό διαγωνισμό μουσικής και όχι σε συνέντευξη Τύπου προσωπικής της συναυλίας. Μία κακομαθημένη παιδική διαχείριση σοβαρών θεμάτων, ενδεικτική της στρεβλής αντίληψης που έχει διαμορφωθεί πως η αγένεια ταυτίζεται με την επαναστατικότητα και η έλλειψη τρόπων και σεβασμού με τον αντικομφορμισμό. Ενήλικοι που αρνούνται να ενηλικιωθούν και φαντασιώνονται ότι κάνουν επανάσταση με μούτες και χασμουρητά.

Ισως τελικά το κακόγουστο βιντεοκλίπ της ελληνικής συμμετοχής στη Eurovision μαζί με την πολυσυζητημένη ατάκα πως η Ελλάδα είναι η πλαστική καρέκλα και ο μισοτελειωμένος φραπέ αντικατοπτρίζει την Ελλάδα που έχει η ίδια στο μυαλό της. Οσο για τις δικαιολογίες της ΕΡΤ πως ήταν κουρασμένη και της ίδιας στο αεροδρόμιο πως ήταν ένα απλό «χαζολόγημα», κάνουν το περιστατικό χειρότερο. Διότι δεν έδειξε καν τη μαγκιά από μέρους της να υπερασπιστεί την αρχική αμφιλεγόμενη επιλογή της. Αλλά κυρίως διότι, ενώ προχώρησε σε αναδίπλωση, δεν είπε ένα τυπικό έστω συγγνώμη για την προσβολή σε έναν λαό.

Ο οποίος σε ένα άλλο μουσικό φεστιβάλ, στις 7 Οκτωβρίου, είδε συμπατριώτες και συμπατριώτισσές του να βιάζονται, να αρπάζονται ως όμηροι, να σφαγιάζονται και οι ξεγυμνωμένες σοροί τους να περιφέρονται ως λάφυρα υπό τους ήχους των αλαλαγμών «Allahu Akbar».