Μετά το σοκ

Η δολοφονία της γυναίκας από τον πρώην φίλο της, χθες στους Αγίους Αναργύρους, όταν βγήκε από το αστυνομικό τμήμα όπου είχε πάει για να τον καταγγείλει, ανέδειξε την αδυναμία αστυνομικών να εκτιμήσουν μια σοβαρή κατάσταση. Από μια πλευρά, είναι η τυπική στάση του παλιού παρακμασμένου Δημοσίου. Ενός οργανισμού που παράγει γραφειοκρατία αλλά συνήθως αδυνατεί να εκτιμήσει και να λύσει προβλήματα. Από την άλλη, συχνά η κοινωνική πίεση διεκδικεί μια αστυνομία όχι ακριβώς επαγγελματική. Στο όνομα μιας ξεχειλωμένης αντιαυταρχικής κουλτούρας, τμήμα της κοινωνίας, ασφαλώς προοδευτικό και ευαίσθητο, διεκδικεί τα στραβά μάτια για τις θεωρούμενες ευαίσθητες μειονότητες που, όμως, διαπρέπουν στην παρανομία.

Αν θέλουμε καλή αστυνομία οφείλουμε να αποφασίσουμε ότι δεν θα είναι αστυνομία α λα καρτ. Απαιτείται εκπαίδευση, απαιτούνται αντανακλαστικά, κοινωνική εμπειρία και, ασφαλώς, δημοκρατική παιδεία. Και την εμπέδωση της πεποίθησης ότι ο ή η αστυνομικός δεν είναι υπάλληλος γραφείου, πίσω από ένα γκισέ, που βάζει σφραγίδες.

Οπως σε πολλούς ακόμα τομείς, δηλαδή, χρειάζεται ένα άλλο κράτος, μια άλλη κυρίαρχη νοοτροπία, ένας άλλος επαγγελματισμός. Χρειάζονται, δηλαδή, πολλές και ριζικές μεταρρυθμίσεις παντού, που η ίδια η κοινωνία, που σήμερα γκρινιάζει, όταν συζητιούνται τις σαμποτάρει.