{T16}Ο άθλος του Σπύρου Λού{T16}η

Ηταν ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα, η νίκη του Σπύρου Λούη στον μαραθώνιο.

Σαν σήμερα στις 29 Μαρτίου του 1896 ο 24χρονος νερουλάς από το Μαρούσι έμελλε να γίνει μια από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.

Αυτός που έπεισε τον Σπύρο Λούη να συμμετάσχει στον μαραθώνιο ήταν ένας ταγματάρχης του Γενικού Επιτελείου Στρατού, που ονομαζόταν Παπαδιαμαντόπουλος και είχε αναλάβει να δώσει την εκκίνηση στον μαραθώνιο και στη συνέχεια να ενημερώνει τον βασιλιά Γεώργιο Α’ και τους υπόλοιπους θεατές του Παναθηναϊκού Σταδίου για την εξέλιξη της κούρσας.

Ο Παπαδιαμαντόπουλος είχε υπάρξει διοικητής του Λούη, όταν υπηρετούσε τη θητεία του (1893-1895) και έτσι γνώριζε καλά πως είχε μεγάλη αντοχή στο τρέξιμο. Αυτός τον κάλεσε και με προσωπική παρέμβασή του δηλώθηκε ο Λούης την τελευταία στιγμή στον μαραθώνιο.

Ο Σπύρος Λούης κάλυψε τα 40 χλμ. (καθώς μετά το 1908 οριστικοποιήθηκε η διαδρομή του μαραθωνίου στα 42.195 μέτρα) σε 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα ξεπερνώντας τους 4 ξένους αλλά και τους 10 συμπατριώτες του που αγωνίστηκαν μαζί του. Δεύτερος τερμάτισε ο Χαρίλαος Βασιλάκος με χρόνο 3 ώρες, 6 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα και τρίτος ο Σπυρίδων Μπελόκας που όμως ακυρώθηκε μετά από ένσταση του Ούγγρου Γκιούλα Κέλνερ (ότι τον είχε μεταφέρει ένα κάρο για κάποιο διάστημα) ο οποίος και πήρε το χάλκινο μετάλλιο.

Τον Σπύρο Λούη περίμενε στον τερματισμό ο εμπνευστής των Ολυμπιακών Αγώνων, βαρώνος Πιερ ντε Κουμπερτέν για να τον συγχαρεί. Εκτός από το μετάλλιο, ο έλληνας χρυσός ολυμπιονίκης γέμισε με δώρα από επώνυμους Αθηναίους για την ιστορική του επιτυχία. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, τα δώρα αυτά ήταν αρκετά και συνάμα περίεργα για τα δεδομένα της δικής μας εποχής.

Ακόμη και… ισόβιο δωρεάν ξύρισμα του υποσχέθηκε ένα κεντρικό κουρείο της Αθήνας, δωρεάν καφέδες για έναν χρόνο ένα καφενείο, δωρεάν φαγητό εφ’ όρου ζωής ένα ξενοδοχείο! Η συντεχνία αργυροχρυσοχόων του έδωσε μια χρυσή αλυσίδα, το συμβούλιο σιδηροδρόμων δωρεάν προσωπικό εισιτήριο, ο Μιχαήλ Βόδας μια κυνηγετική καραμπίνα και η εταιρεία Σίνγκερ μια ραπτομηχανή! Ο ίδιος εκτίμησε περισσότερο ένα  κάρο κι ένα άλογο για να μεταφέρει πιο εύκολα το νερό στην Αθήνα.

Το 1936, στους αγώνες του Βερολίνου, ήταν επίτιμος προσκεκλημένος της ΔΟΕ. Οταν ο Αδόλφος Χίτλερ τον κάλεσε κοντά του για να τον χαιρετήσει, ο Σπύρος Λούης αψηφώντας τον κίνδυνο και μπροστά σε όλο τον κόσμο, του πρόσφερε έναν κλάδο ελιάς. Πόσο δίκιο είχε.