Πολιτική αυτοχειρία

Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο διάστημα ψηφοφόροι της ΝΔ είχαν αρχίσει διάφορες συζητήσεις για το κόμμα που θα ψήφιζαν στις ευρωεκλογές, θέλοντας να στείλουν ένα μήνυμα δυσαρέσκειας στην κυβέρνηση – για λόγους βέβαια εντελώς άσχετους με αυτούς που της καταλογίζουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η ταλαιπωρημένη δεξαμενή του Κέντρου, το πολυσυζητημένο «μέτωπο της λογικής» πίστεψε στον Κυριάκο Μητσοτάκη αναγνωρίζοντάς του την πρόθεση και την πολιτική τόλμη να αντιπαρατεθεί με ιδεοληψίες και να βάλει τέλος σε χρόνιες παθογένειες. Σε κάθε περίπτωση αντιμετωπίζει με δυσαρέσκεια ότι μετά από 5 χρόνια διακυβέρνησης η αίσθηση της ανομίας και της ατιμωρησίας παραμένουν διάχυτες, ομάδες κρούσης συνεχίζουν ανενόχλητες με τις βαφτισμένες «παρεμβάσεις» να σπάνε και να καταστρέφουν, τα πανεπιστήμια παραμένουν προνομιακά πεδία μειοψηφιών, ενώ νόμοι όπως αυτός για τις πορείες ή την πανεπιστημιακή αστυνομία παρέμειναν στα χαρτιά και δεν εφαρμόστηκαν επί της ουσίας ποτέ. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι το κόμμα του Ανδρέα Λοβέρδου «Δημοκράτες» πέτυχε δυναμική παρουσία στις δημοσκοπήσεις άμα τη εμφανίσει. 2,1% του έδωσε στην πρώτη του καταγραφή η GPO, ενώ στη δημοσκόπηση της Opinion Poll είχε καταγραφεί στο 2,9%.

Ολα αυτά μέχρι την πρόταση δυσπιστίας. Μία πρόταση που – άγνωστο πότε αποφασίστηκε, μετά την αποκάλυψη από τον ΣΥΡΙΖΑ ότι είχε προαποφασιστεί και μετά τη διάψευση του ΠΑΣΟΚ ότι δεν είχε προαποφασιστεί – κατατέθηκε από το ΠΑΣΟΚ και υπερψηφίστηκε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Μια κίνηση πολιτικά μάλλον αυτοκτονική, δεδομένου ότι έγινε μόλις 2 μήνες πριν από τις ευρωεκλογές και συσπείρωσε, ως είθισται να κάνουν οι προτάσεις μομφής, την κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά και το κεντροδεξιό ακροατήριο, το οποίο με ανατριχίλα άκουγε εκκλήσεις στην ευρωπαία εισαγγελέα να ρίξει την εκλεγμένη κυβέρνηση ή δηλώσεις για εκλογές με διεθνείς παρατηρητές. Η προσπάθεια της αντιπολίτευσης να κεφαλαιοποιήσει τη δυσαρέσκεια της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος για την κυβερνητική διαχείριση του δυστυχήματος των Τεμπών, τινάχτηκε στον αέρα κατά τις συζητήσεις του τριημέρου εντός και εκτός Βουλής. Οχι μόνο γιατί έδωσε τη δυνατότητα σε υπουργούς να αναδείξουν πτυχές που είχαν περάσει στα ψιλά, όπως η αποκάλυψη του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη πως η αξιωματική αντιπολίτευση αρνήθηκε να ψηφίσει τη διάταξη με την οποία θα επιτρεπόταν στον ανακριτή να συγκεντρώσει όλο το ηχητικό υλικό – διάταξη που τελικά πέρασε με τις ψήφους της πλειοψηφίας – ή διότι έτσι η κυβέρνηση απέκτησε τον πολιτικό χώρο να αναπτύξει την επιχειρηματολογία της για το περιβόητο μπάζωμα, αλλά και διότι έσπρωξε σε θεσμικά ατοπήματα την αντιπολίτευση, η οποία επιχείρησε να αμφισβητήσει την εμπεδωμένη βεβαιότητα της διεξαγωγής αδιάβλητων εκλογών στη χώρα μας. Μετά την ατάκα για «διεθνείς παρατηρητές», τρία κατά σειρά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (Φαραντούρης, Τεμπονέρας, Γιαννούλης) παρουσίασαν με δηλώσεις τους την Ελλάδα ως μία χώρα στην οποία υπάρχει κίνδυνος νοθείας στις εκλογές, σε ένα κρεσέντο λαϊκισμού, στο οποίο μέχρι τώρα επιδίδονταν μόνο κομματικά τρολ, τα οποία όπως αποδείχθηκε στις πρόσφατες διπλές εκλογές παράγουν θόρυβο που λειτουργεί μόνο ως ηχώ. Οταν μέλη του Κοινοβουλίου υπονομεύουν την πιο θεμελιώδη δημοκρατική κατάκτηση και διασπείρουν θεωρίες συνωμοσίας, σπρώχνουν το εκλογικό σώμα σε έναν επικίνδυνο αντισυστημισμό, που ουδείς γνωρίζει σε ποια πολιτική επιλογή θα κατευθύνει το εκλογικό σώμα. Αλλωστε τα άκρα δεν έχουν χρώμα ή πολιτικότητα, η ρητορική τους μοιάζει, έχουν αρκετούς κοινούς εχθρούς και παρεμφερή αφηγήματα.

Οι θεωρίες συνωμοσίας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε ακραίο αντισυστημισμό, κάτι και πάλι πολιτικά αυτοκτονικό για την αντιπολίτευση για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης δημιούργησε πλειοψηφικό ρεύμα στην κοινωνία και κέρδισε απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις ακριβώς εξαιτίας αυτού του κλίματος παραδοξολογίας, λαϊκών δικαστηρίων, πάνω και κάτω πλατείας, άκρατου λαϊκισμού και τοξικότητας. Και δεύτερον γιατί αν κυριαρχήσει ως τάση ο αντισυστημισμός, υπάρχουν κάποιοι που το κάνουν καλύτερα.

Και τότε θα κλαίμε έκπληκτοι όλοι μαζί για την άνοδο της ΧΑ.