Ο άνθρωπος που έσκυβε

«Η νίκη του Βλαντίμιρ Πούτιν μπορεί να αποδειχθεί ιστορική και να του δώσει την ευκαιρία να κινηθεί με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και ταχύτητα για να πλήξει τη γραφειοκρατία, για να προσανατολίσει την οικονομία και στα σύγχρονα καταναλωτικά αγαθά, για να ενισχύσει τους νέους τεχνολογικούς τομείς μπλαμπλαμπλά για έναν πολυπολικό κόσμο ισότιμης στενής συνεργασίας ανεξαρτήτων δημοκρατικών εθνών και λαών που θα βάλει οριστικό τέλος στην αμερικανοβρετανική και ευρωενωσιακή νεοαποικιοκρατία στον πλανήτη. Ο θρίαμβος Πούτιν μπορεί να γίνει θρίαμβος όχι μόνο κατά των Ουκρανοναζί του Κιέβου αλλά και φάρος ελπίδας για το μέλλον όχι μόνο της Ρωσίας, αλλά για έναν δίκαιο και ασφαλή κόσμο με πρωταγωνιστές τους λαούς».

Το παραπάνω υπόδειγμα ιταμού γλειψίματος και απόλυτης δουλοπρέπειας σε έναν τύραννο που, χθες, εξευτέλισε ακόμα μια φορά κάθε δημοκρατικό κανόνα, ανήκει στον Παναγιώτη Λαφαζάνη, τον υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας στην πρώτη και κραταιότερη κυβέρνηση Τσίπρα. Ο άνθρωπος αυτός, ένας από τους λίγους τέως συριζαίους που ομολογούν ότι είχαν στόχο να στείλουν τη χώρα στην αγκαλιά του Πούτιν ή άλλων πρόθυμων τυράννων, ήταν παρατηρητής της χθεσινής εκλογικής διαδικασίας στη Ρωσία.

Αν δεν τον θυμόσαστε, ήταν ο άνθρωπος που, όταν ήταν υπουργός, έσκυβε μπροστά στους Ρώσους τους οποίους συναντούσε, παρακαλώντας τους ως γνήσιος υποτακτικός για ρούβλια.