Το Σολωμό και τα Ελεύθερ@ Πολιορκημέν@

Στο διαδικτυακό λογοτεχνικό περιοδικό «Νέο Πλανόδιον» εμφανίστηκε πρόσφατα μια queer ανάγνωση του Διονυσίου Σολωμού, δήθεν απάντηση σε μια εξουσία που έχει χρησιμοποιήσει και τον εθνικό ποιητή (το εθνικό ποιητό, αφού δεν μπορεί να έχει φύλο) για να πολεμήσει «έναν αντιπατριαρχικό, alternative, queer κόσμο από τις τάξεις και τους κόλπους της, ευνοώντας αντ’ αυτών λευκούς cis άντρες κι εθνικιστές συγγραφείς που αναπαράγουν παραπλήσιες υπερπατριωτικές κορώνες και συντείνουν στα προτάγματα της προκατάληψης βάσει κατασκευασμένου φύλου» (λυπάμαι για τις άγνωστες λέξεις). Παραθέτω την κριτική στην αρχή του πρώτου σχεδιάσματος των «Ελεύθερων Πολιορκημένων» (που είναι, φυσικά, «Ελεύθερ@ Πολιορκημέν@»):

«”Το χάραμα επήρα/ Του Ηλιου το δρόμο,/ Κρεμώντας τη λύρα/ Τη δίκαιη στον ώμο”: Το Σολωμό ξεκινά συνειδητά το πρώτο σχεδίασμα του θραυσματικού έργου με το ουδέτερο γένος, αιτιολογώντας εξαρχής την προγραμματικά άφυλη ιδεοτοποθέτησή του. Το ρόλο του “άρρενος” και σταθερού στο κέντρο του συστήματος Ηλίου αναλαμβάνει πλέον η μεταιχμιακή και ρευστή ώρα του χαράματος, ενώ η θηλυκότητα που ακολουθεί καλείται πλέον να διαχειριστεί και να ορίσει εκείνη τη δικαιοσύνη και να δομήσει στη θέση της καταρρέουσας πατριαρχικής τη δική της, αυθύπαρκτη αφήγηση».

Είναι ο πιο ωραίος και πιο επίκαιρος ακτιβισμός κατά των ακροτήτων του προοδευτισμού που έχω διαβάσει τελευταία. Η χλεύη είναι ωραίο όπλο.