Ομηρος εποχών περασμένων

Αν ο Τζο Μπάιντεν πιστεύει ότι τα πεπραγμένα του ως παγκόσμιου ηγέτη θα τον βοηθήσουν να επανεκλεγεί τον Νοέμβριο, ίσως πρέπει να το ξανασκεφτεί. Η θητεία του ξεκίνησε με μια καταστροφή στο Αφγανιστάν, αναστατώθηκε από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τελειώνει με μια απελπιστικά πικρή νότα στη Γάζα. Προσθέστε την αντιπαράθεση ΗΠΑ – Κίνας και τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων με το Ιράν, και το έμπειρο στην εξωτερική πολιτική χέρι αρχίζει να μοιάζει ιδιαίτερα αδέξιο.

Αυτό ήταν εν μέρει το μήνυμα από το Μίσιγκαν την περασμένη εβδομάδα, όπου οι νεότεροι ψηφοφόροι χρησιμοποίησαν τις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών προκειμένου να δηλώσουν την απογοήτευσή τους για την αμέριστη υποστήριξη του Μπάιντεν στον πόλεμο του Ισραήλ με τη Χαμάς. Σίγουρα, ο αμερικανός πρόεδρος έχει γίνει σταδιακά πιο επικριτικός απέναντι στην εγκληματική κλίκα του Μπενιαμίν Νετανιάχου – και επιτέλους πιέζει για κατάπαυση του πυρός. Αλλά οι θανατηφόρες, σχεδόν ανάλγητες εσφαλμένες εκτιμήσεις του μετά την 7η Οκτωβρίου δεν θα ξεχαστούν.

Το 13% των Δημοκρατικών του Μίσιγκαν που ψήφισε λευκό, αντί για εκείνον, θα μπορούσε να προκαλέσει ένα κυλιόμενο, πανεθνικό de facto μποϊκοτάζ της υποψηφιότητάς του, ξεκινώντας από τις προκριματικές εκλογές της Σούπερ Τρίτης, σήμερα. Ο Μπάιντεν θα κερδίσει σίγουρα το χρίσμα του κόμματός του. Ομως το όνομά του έχει αμαυρωθεί.

Στο άλλο μείζον θέμα εξωτερικής πολιτικής – τον μεγαλύτερο πόλεμο της Ευρώπης μετά το 1945 – ο Μπάιντεν επέτρεψε και πάλι στις παλιές ιδέες και στον φόβο για το πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας (τον οποίο σκόπιμα υποδαύλισε εκ νέου ο Βλαντίμιρ Πούτιν την περασμένη εβδομάδα) να περιορίσουν και να καθυστερήσουν τη ροή της αμερικανικής και της νατοϊκής βοήθειας προς την Ουκρανία. Η υπερβολική του επιφυλακτικότητα δυσχέρανε την ικανότητα του Κιέβου να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη. Τώρα μπορεί να είναι πολύ αργά.

Οσον αφορά τη Γάζα, ο Μπάιντεν έχει χάσει, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, την υποστήριξη της πλειοψηφίας. Μόνο το 31% των ενηλίκων στις ΗΠΑ εγκρίνει τους χειρισμούς του. Μια άλλη δημοσκόπηση διαπίστωσε ότι ενώ το 43% των Αμερικανών πιστεύει ότι ο Μπάιντεν αντέδρασε σωστά στην εισβολή στην Ουκρανία, το 58% υποστηρίζει τώρα μια διευθέτηση με διαπραγματεύσεις. Η άποψη του Μπάιντεν ότι ο πόλεμος συμβολίζει έναν παγκόσμιο αγώνα για την υπεράσπιση της δημοκρατίας δεν έχει ευρεία απήχηση.

Η ετήσια έρευνα του Gallup για τις παγκόσμιες υποθέσεις, που διεξήχθη τον περασμένο μήνα, έδειξε ότι λιγότεροι Ρεπουμπλικανοί από ποτέ (61%) πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ πρέπει να διαδραματίζουν ηγετικό ή σημαντικό διεθνή ρόλο. Μόνο ένα 65% των Αμερικανών συνολικά στηρίζει πλέον την ιδέα των ΗΠΑ ως παγκόσμιου αστυνόμου. Περίπου το 10% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων τάσσεται υπέρ της απόλυτης απομόνωσης.

Τα ευρήματα αυτά χρησιμεύουν μόνο για να ενισχύσουν την άποψη που εδραιώνεται μεταξύ των ευρωπαίων και των ασιατών συμμάχων ότι η Pax Americana καταρρέει. Αυτό που βλέπουν είναι δύο ηλικιωμένοι άνδρες εγκλωβισμένοι σε μια όλο και πιο καταστροφική, εσωστρεφή εκλογική μάχη με μαχαίρι.

Ο ένας, καλοπροαίρετος αλλά αδύναμος, είναι όμηρος περασμένων εποχών, όταν η ηγεσία της πανταχού παρούσας αμερικανικής υπερδύναμης θεωρούνταν αυτονόητο γεγονός. Εκείνη η εποχή έχει περάσει. Δεν το καταλαβαίνει.

Ο άλλος αντιπροσωπεύει το χειρότερο πρόσωπο της Αμερικής – εγωιστής, εκμεταλλευτής, ανενημέρωτος, εσωστρεφής, ανελεύθερος, εγωκεντρικός και μοχθηρός. Δεν είναι να απορεί κανείς που οι ηγέτες της Ευρώπης βρίσκονται σε αναβρασμό, προσκολλημένοι ο ένας στον άλλον σαν πανικόβλητοι επιβάτες σε σωσίβια λέμβο που βυθίζεται, διαφωνώντας για το τι πρέπει να κάνουν. Πόσα σοκ αναμένονται στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων!